یکشنبه ۶ آذر ۱۴۰۱
FA EN
ایستاده در غبار

خلاصه داستان

احمد که عصیان نوجوانی‌اش را در سکوت گذرانده، فرمانده لشکری می‌شود که باید در دروازه‌های خرمشهر با دشمن بجنگد، اما سرنوشت او فرسنگ‌ها دور از مرز ایران رقم می‌خورد.
کارگردان:محمدحسین مهدویان
تهیه‌کننده:
حبیب‌الله والی‌نژاد
فیلمنامه‌نویس:
بازیگران:
هادی حجازی‌فر
،
امیرحسین هاشمی
،
ابراهیم امینی
،
عماد محمدی
،
سوده ازقندی
مدیر فیلم‌برداری:
هادی بهروز
مدیر صدابرداری:
مهرشاد ملکوتی
تدوین:
سجاد پهلوان‌زاده
پردیس سینمایی چارسو

پردیس سینمایی چارسو

تهران، خیابان جمهوری اسلامی، تقاطع پل حافظ

۶۶۷۲۴۴۴۴

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی چارسو

پردیس سینمایی چارسو

تهران، خیابان جمهوری اسلامی، تقاطع پل حافظ

۶۶۷۲۴۴۴۴

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی کورش

پردیس سینمایی کورش

تهران - بزرگراه شهید ستاری - نبش پیامبر مرکزی - شماره ۵۷

۴۴۹۷۱۹۳۰-۴۰

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی هویزه مشهد

پردیس سینمایی هویزه مشهد

مشهد - خیابان دانشگاه - چهارراه گلستان

۰۵۱۱-۸۴۳۷۵۷۵

اطلاعات بیشتر
خانه هنرمندان

خانه هنرمندان

تهران - خیابان ایرانشهر - بوستان هنرمندان

۰۲۱-۸۸۳۱۰۴۵۷

اطلاعات بیشتر
سینما فرهنگ

سینما فرهنگ

تهران - شریعتی - بالاتراز خیابان دولت

۲۲۶۰۱۲۰۵

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی چارسو

پردیس سینمایی چارسو

تهران، خیابان جمهوری اسلامی، تقاطع پل حافظ

۶۶۷۲۴۴۴۴

اطلاعات بیشتر
موزه سینما

موزه سینما

تهران - خیابان ولیعصر - باغ فردوس

۲۲۷۲۳۵۳۵

اطلاعات بیشتر
هنروتجربه بابل

هنروتجربه بابل

بابل - میدان هلال احمر - مجتمع سینمایی فرهنگ و ارشاد اسلامی

۰۱۱۱-۳۲۳۳۷۳۳۸

اطلاعات بیشتر
هنروتجربه بابل

محمدحسین مهدویان زاده ۱۳۶۰ – بابل  و فارغ‌التحصیل از دانشگاه سوره است. مهدویان برای ساخت اولین فیلم سینمایی خود یعنی «ایستاده در غبار» مورد تحسین قرار گرفت و سیمرغ بلورین بهترین فیلم از جشنواره سی‌وچهارم فیلم فجر را از آن خود کرد. مهدویان تاکنون ساخت مستند‌هایی چون «استخوان لای زخم»، «دیکتاتور بزرگ»، «سه‌سوی میدان جنگ»، «ثنا»، «تخت‌خواب یک‌نفره» و… را در کارنامه کاری خود دارد.

هنروتجربه بابل

همیشه میلی مبهم و پر از هیجان در من وجود داشت که هرچه گذشت بیشتر فهمیدم که نباید نادیده بگیرم‌اش. من دوست داشتم با سینما پرواز کنم. پایم روی زمین خشک تکنیک‌های تکراری و عادات هزاربار تجربه شده بند نمی‌شود. تا به خودم بیایم دیدم که از درون فیلم‌هایی که خودم ساخته‌ام هم بوی نوعی از
بازیگوشی‌های تجربه‌گرایانه به مشام می‌رسد. من دیگر آن دانشجوی متعصب قدیمی نیستم. سینما را دوست دارم چون می‌توانم با آن، به روش خودم، داستانم را تعریف کنم.

*

code