جمعه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۱
FA EN
ذوب شدن پادشاه

خلاصه داستان

بانویی نویسنده، که آخرین اثرش «ذوب شدن پادشاه» او را به دام انداخته و از وی زنی درون‌گرا و افسرده ساخته است تا جایی که شهرت و مقبولیت برای او چیزی به ارمغان نمی‌آورد مگر انزوا، از یک روانکاو مدد می‌جوید. به زعم روانکاو، چه کسی می‌تواند زن را به جهان عینیات آن جایی که به آن متعلق است، آنجایی که تجربه‌های احساس و ادراکش در آن ریشه کرده است بازگرداند؟ از آدم‌های رمان طلب استمداد می‌شود، اما آن‌ها مغبون‌تر از خالقشان سر به انتقام برمی‌دارند…
برچسب‌ها:
کارگردان:هوتن زنگنه‌پور
تهیه‌کننده:
غلامرضا گمرکی
فیلمنامه‌نویس:
بازیگران:
لیلا زارع
،
فرشید نوابی
،
نسیم ادبی
،
شهرزاد کمال‌زاده
،
سینا رحمانی و فرخ نعمتی...
مدیر فیلم‌برداری:
فرشید علیزاده
مدیر صدابرداری:
سامان شهامت
موزه سینما

موزه سینما

تهران - خیابان ولیعصر - باغ فردوس

۲۲۷۲۳۵۳۵

اطلاعات بیشتر
خانه هنرمندان

خانه هنرمندان

تهران - خیابان ایرانشهر - بوستان هنرمندان

۰۲۱-۸۸۳۱۰۴۵۷

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی کورش

پردیس سینمایی کورش

تهران - بزرگراه شهید ستاری - نبش پیامبر مرکزی - شماره ۵۷

۴۴۹۷۱۹۳۰-۴۰

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی کورش

هوتن زنگنه‌پور از ابتدای جوانی به نوشتن داستان و شعر کلاسیک می‌پرداخت آغاز فعالیت حرفه‌ای هنری خود را از سال ۱۳۷۲ با نگارش فیلم‌نامه قصه مرگ کاوه آغاز کرد. او تاکنون مولف چندین  فیلم‌نامه، نمایشنامه و ادبیات داستانی است که چاپ شده یا زیر چاپ هستند. همکاری با مؤسسه رخداد تازه و فرهنگسرای قلمستان اصفهان در زمینه سخنرانی و تدریس تحلیل فیلم، همکاری با نشریات به ویژه فصل‌نامه سینما و ادبیات در زمینه مقاله‌نویسی در ارتباط با سینمای مؤلف، تدریس خصوصی و عمومی فیلم‌نامه‌نویسی، نمایشنامه‌نویسی، فلسفه هنر، نقد و تحلیل فیلم و مبانی دراماتیزاسیون، مقاله‌نویسی در زمینه هنرهای تجسمی (عکس و نقاشی) از دیگر فعالیت‌های او در حوزه فرهنگ و هنر است. در حوزه سینما، هوتن زنگنه‌پور دو فیلم نیمه بلند را با نام‌های «مکتوب» و «سوسری‌های طبقه هفتم» جلوی دوربین برده و «ذوب شدن پادشاه» اولین تجربه سینمایی او محسوب می‌شود.

پردیس سینمایی کورش

چه عاملی باعث می‌شود که باور نکنیم یک مصنوع هنری، اعم از هنر دراماتیک یا موسیقی، دارای عناصری نیست که عینیت دارند و زندگی می‌کنند؟ مرز تعهد ما -به عنوان خالق آثار- نسبت به آنچه می‌پرورانیم و صنع می‌کنیم تا کجاست؟ آیا نیروی الهام در این فرایند وجود دارد؛ و اگر وجود دارد چگونه بازیافتنی است؟ می‌پندارم که یک نت موسیقی، چون یک ضربه‌ قلم‌موی نقاش و مانند یک شخصیت داستانی چیزی را از ما طلب می‌کنند؛ چیزی فراتر از هویتی که به آن‌ها بخشیده‌ایم، چیزی عمیق‌تر از هستی که به آن‌ها ودیعه داده‌ایم. آن چیز چه می‌تواند باشد، مگر مسئولیت؟ بدون این متاع، هنر بر مرز پوچی بال می‌گسترد، بالی چشم‌نواز از رنگ و نقش اما در یک کلام، فقط نقشی بر پرده. ذوب شدن پادشاه آن سوی الوان بی‌معناست، آن سوی رنگ، در جهانی خیره، مأیوس و نگران از بازی قدرت‌های ذهنی.

 

  • رامین
    ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۱

    بسیار فیلم زیبایی بود من خیلی لذت بردم حتما ببینید.

  • مهدی نورائی
    ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۱

    از دیدن این فیلم خیلی لذت بردم،
    همه دوستان رو به تماشای این اثر دعوت میکنم.

*

code