جمعه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۱
FA EN
زمانی دیگر

خلاصه داستان

قدیر کارگر یک کارخانه مواد شیمیایی است که بعد از اعتراضات کارگری زندانی شده است. او بعد از یکسال به طور ناگهانی از زندان آزاد می شود و وقتی به خانه بر می‌گردد متوجه می شود دختر نوجوانش، سمیه فرزندی به دنیا آورده است ، در حالی‌که سمیه ازدواج نکرده‌است.
کارگردان:ناهید حسن زاده
تهیه‌کننده:
فری ملک مدنی
،
ناهید حسن زاده
فیلمنامه‌نویس:
بازیگران:
مجید پتکی
،
یاسمن نصرتی
،
شقایق کمندی
،
فریبا خادمی
،
فاطمه مرتاضی
،
منصور بخت
،
عصمت رضاپور
مدیر فیلم‌برداری:
علی محمد قاسمی
مدیر صدابرداری:
روح الله جعفربیگلو
تدوین:
ناهید حسن زاده
جوایز:
برنده جایزه بهترین فیلم از جشنواره «کلکته»
،
برنده دستاورد ویژه هنری برای بهترین بازیگر مرد از جشنواره «مانهایم»
،
برنده جایزه ویژه هیات داوران از جشنواره «آتن» آمریکا/نمایش در جشنواره‌های ریندنس
،
سائوپائولو
،
ویزبادن
،
زنان بروکسل و...
پردیس سینمایی چارسو

پردیس سینمایی چارسو

تهران، خیابان جمهوری اسلامی، تقاطع پل حافظ

۶۶۷۲۴۴۴۴

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی کورش

پردیس سینمایی کورش

تهران - بزرگراه شهید ستاری - نبش پیامبر مرکزی - شماره ۵۷

۴۴۹۷۱۹۳۰-۴۰

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی گلستان

پردیس سینمایی گلستان

شیراز - ابتدای پل معالی‎آباد - جنب ایستگاه مترو

۰۷۱-۳۶۳۶۶۲۵۰۰

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی هویزه مشهد

پردیس سینمایی هویزه مشهد

مشهد - خیابان دانشگاه - چهارراه گلستان

۰۵۱۱-۸۴۳۷۵۷۵

اطلاعات بیشتر
تماشاخانه پارس

تماشاخانه پارس

بلوار جمهوری اسلامی، چهارراه فرهنگیان

۰۳۴-۳۲۱۱۹۳۸۵

اطلاعات بیشتر
موزه سینما

موزه سینما

تهران - خیابان ولیعصر - باغ فردوس

۲۲۷۲۳۵۳۵

اطلاعات بیشتر
هنروتجربه بابل

هنروتجربه بابل

بابل - میدان هلال احمر - مجتمع سینمایی فرهنگ و ارشاد اسلامی

۰۱۱۱-۳۲۳۳۷۳۳۸

اطلاعات بیشتر
سینما فرهنگ

سینما فرهنگ

تهران - شریعتی - بالاتراز خیابان دولت

۲۲۶۰۱۲۰۵

اطلاعات بیشتر
سینما فرهنگ

ناهید حسن‌زاده متولد میانه است و دوره آزاد فیلم‌سازی را در انجمن سینمای جوانان تهران گذرانده‌است. او به عنوان نویسنده فیلم‌نامه و کارگردان فیلم‌های مستند و کوتاهی چون «خانه‎ام ابری است»،«خدا زنده است »،«کلمه»،«من بر زمین سنگین شدم»،«حلیمه»،«باغ ایرانی-فرش ایرانی» و… را در کارنامه دارد.«زمانی دیگر» اولین فیلم بلند داستانی این کارگردان است.

سینما فرهنگ

وقتی شروع به نوشتنت کردم، نمی‎دونستم برای ساخته شدن و به وجود آمدنت چه راه درازی در پیش دارم. الان که اینجا هستی فکر نکن به همین راحتی بوده من راه‌های زیادی رو رفتم و راه‌های زیادی رو برگشتم تا تو باشی هر چند ناقص و از نگاه من الکن. اما تو هم برای من سختی‌های زیادی کشیدی تا به من نشان بدی در چه دنیای وحشتناکی زندگی می‌کنم. در میان چه موجودات غیر قابل بیانی قدم می‌زنم، نفس می‌کشم، رویا می‌بافم و امید می‌سازم. برای تو هم سخت بوده که به من بفهمانی برای به وجود آمدن تو باید تنها می‌شدم .تاوان نابرابر،برای آنچه که فکر می‌کردم یک عمل طبیعی است. عمل فیلم‌نامه نوشتن و فیلم ساختن.
مثل لمس کردن تاریکی بود بدون هیچ روزنه‌ای از دالان‎های وحشت دویدن به امید یافتن حتی تصویر نور، اگر چه اصل نور پیدا نباشه.
من داستان تو را نخواهم گفت تاثیر آنچه گذشت را بر خودم می‎خوانم. وقتی ناگهان تنها می‌شی و همه و همه تنهات می‌ذارند. آن‎ها که به طمعی دیگر ‌آمده بودند و تو نمی‌دانستی.
باید تاوان دهی و تنهایی تنها تاوانیست که می‌توان از آن حرف زد و رنج بزرگ‌تر شناخت ذات همه آن زشتی‌هایی‌ست که از آن‌ها به جهانی بهتر در رویا و سینما پناه می‌بری. من ازت ممنونم. هنوز می‌توانم بیاموزم و هنوز می‌توانم، ببینم شهوت و طمع و حسادت فعال رو بشناسم. مهم نیست تو چه سرنوشتی پیدا می‌کنی ولی بر سرنوشت من تاثیراتی محکم و غیرقابل بازگشت گذاشتی. من از تو ممنونم از تو که روزی ایده‌ای بودی و اکنون از عدم، قدم به دنیای وجود گذاشتی …ازت ممنونم «زمانی دیگر».

*

code