یکشنبه ۸ خرداد ۱۴۰۱
FA EN
زندگی نسبتا معمولی آقای مظفری

خلاصه داستان

هادی مظفری پیرمردی تنها در آپارتمانش زندگی می‌کند. سرگرمی‌اش تلویزیون است و گه گاه تماس با این و آن. همسایه‌ جدیدی که زن و مرد جوانی هستند، به آن ساختمان می‌آیند. مرد شب‌ها از خانه برای کار بیرون رفته و در را روی زنش قفل می‌کند. هادی شب‌ها پشت در خانه‌ همسایه می‌رود و با زن صحبت می‌کند. مرد همسایه می‌فهمد و از آنجا اسباب‌کشی می‌کنند. هادی که در این مدت مشغول انجام کارهایی برای بازگشت زنش بعد از سی سال به کشور بوده، به خانه‌ خالی همان همسایه نقل مکان می‌کند.
کارگردان:عباس نظام‌دوست
تهیه‌کننده:
عباس نظام‌دوست
فیلمنامه‌نویس:
بازیگران:
شاهیک بازیل
،
سهیلا گلستانی
مدیر فیلم‌برداری:
مسعود امینی تیرانی
مدیر صدابرداری:
مهدی صالح کرمانی
تدوین:
امید بنکدار - کیوان علی‌محمدی
جوایز:
جایزه ویژه هیات داوران از نخستین جشنواره فیلم کوتاه سوره 1390
،
دیپلم افتخار بهترین موسیقی متن 1390
،
برگزیده چهارمین جشنواره فیلم شهر 1390
،
برگزیده جشنواره فیلم‎های ایرانی استرالیا سیدنی 2012
پردیس سینمایی هویزه مشهد

پردیس سینمایی هویزه مشهد

مشهد - خیابان دانشگاه - چهارراه گلستان

۰۵۱۱-۸۴۳۷۵۷۵

اطلاعات بیشتر
خانه هنرمندان

خانه هنرمندان

تهران - خیابان ایرانشهر - بوستان هنرمندان

۰۲۱-۸۸۳۱۰۴۵۷

اطلاعات بیشتر

عباس نظام‌دوست سال‌ها به فعالیت سینمایی و دستیاری کارگردان در فیلم‌هایی چون «چهل سالگی» به کارگردانی علیرضا رئیسیان، «ارغوان» به کارگردانی امید بنکدار و کیوان علی‌محمدی، «بیداری برای سه روز» به کارگردانی مسعود امینی تیرانی، «حیرانی» به کارگردانی امید بنکدار و کیوان علی‌محمدی و… مشغول بوده است. همچنین او ساخت فیلم‌های کوتاهی چون «اکسیدان»، «یکشنبه…ظهر» و… را در کارنامه کاری خود دارد.

«زندگی نسبتا معمولی آقای مظفری» زندگی معمولی یک آدم معمولی با نام معمولی با سرگرمی‌های معمولی و رابطه‌های معمولی است. به دور از هیجان و در نهایت روزمرگی. زمانی زندگی‌اش «نسبتا معمولی» می‌شود که قواعد زندگی عوض شده و طعم جدیدِ آدم‌های جدید را می‌چشد و هرچه پیچیده‌تر (برای یک آدم معمولی) جذاب‌تر. حالا می‌تواند به هر بازی‌ای تن دهد و از یک «زندگی معمولی» یک پله بالاتر رفته، «نسبتا معمولی» باشد.

  • علی
    ۸ خرداد ۱۴۰۱

    تناقض قشنگی بود .
    به نظرم ساختن شخصیت معمولی در جایگاه شخصیت اصلی کار سختی میتونه باشه .
    ولی جالب بود که با شخصیت های ساده و با اتفاق های روزمره فیلم میتونست شما رو تا آخرش پای صندلی بنشونه و فضای جدیدی رو بسازه .
    ولی به نظرم اوایل فیلم خسته کننده بود و همین باعث شد که فیلم هم فیلم معمولی باشه .

*

code