جمعه ۱ آذر ۱۳۹۸
FA EN
سینما نیمکت

خلاصه داستان

در سال های میان 1368 تا 1371، مردی نشسته بر یک نیمکت در حاشیه شهرهای بزرگ، فیلم های برتر تاریخ سینما را برای مردم اجرا می کند و طی این سال ها با تحول و ... مواجه می شود.
کارگردان:محمد رحمانیان
تهیه‌کننده:
تورج منصوری
فیلمنامه‌نویس:
بازیگران:
علی عمرانی
،
مهتاب نصیرپور
،
اشکان خطیبی
،
هومن برق نورد
،
رامین پورایمان
،
اصغر پیران
،
مهدی ساکی
،
علی تاجمیر
،
امیر افشار
،
افشین اخلاقی
،
سیدعلی خوانساری
،
الهام دهقانی
،
حسین عرفانی
،
تورج منصوری و رضا ناجی
مدیر فیلم‌برداری:
تورج منصوری
مدیر فیلم‌برداری:
پرویز آبنار
تدوین:
حسن ایوبی
،
محمد رحمانیان
پردیس سینمایی چارسو

پردیس سینمایی چارسو

تهران، خیابان جمهوری اسلامی، تقاطع پل حافظ

۶۶۷۲۴۴۴۴

اطلاعات بیشتر
سینما فرهنگ

سینما فرهنگ

تهران - شریعتی - بالاتراز خیابان دولت

۲۲۶۰۱۲۰۵

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی کورش

پردیس سینمایی کورش

تهران - بزرگراه شهید ستاری - نبش پیامبر مرکزی - شماره ۵۷

۴۴۹۷۱۹۳۰-۴۰

اطلاعات بیشتر
خانه هنرمندان

خانه هنرمندان

تهران - خیابان ایرانشهر - بوستان هنرمندان

۰۲۱-۸۸۳۱۰۴۵۷

اطلاعات بیشتر
خانه هنرمندان

محمد رحمانیان نمایشنامه‎نویس،کارگردان و مدرس، طی سی سال فعالیت در عرصه تئاتر، نمایش‌های مختلفی را به روی صحنه برده‌است. از جمله آثار او می‌توان به نمایش‌های «مصاحبه»، «پل»، «فنز »و «مانیفست چو»، «هامون بازها»،«سینماهای من»،«آدامس‎خوانی»،«ترانه‎های محلی» اشاره کرد. رحمانیان در تلویزیون هم آثار متعددی را کارگردانی کرده‎است مانند مجموعه «در گوش سالمم زمزمه کن»،«نیمکت» و نمایش‌های تلویزیونی«خانه‌های اجاره‌ای»،«کشتی اسپرانزا» و «همه پسران من». سال گذشته فیلم «سینما -نیمکت» به عنوان اولین تجربه کارگردانی  رحمانیان در ایران در بخش هنروتجربه جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد. رحمانیان تاکنون فیلم‌نامه فیلم‎های «شیرین» زنده‌یاد عباس کیارستمی و«کتاب قانون» به کارگردانی مازیار میری را نوشته‎است.

خانه هنرمندان

در مورد فیلمی مثل «سینما ـ نیمکت» چه باید گفت و نوشت؟ فیلمی که نه سر سوزنی «هنری»  است و نه به وزن یک ارزن « تجربی» ، ولی در گروه سینمایی «هنروتجربه» به نمایش درمی­‌آید؟ فیلمی که گویا با عشق آغاز شد ، ولی در میانه­­ راه دریافتم که هیچ‎کس دوستش ندارد؛ نه مدیران سینمایی، نه اعضای شوراهای پروانه­ ساخت و نظارت و ارزشیابی و پروانه­ نمایش، و نه هیچ منتقد و نویسنده­ سینمایی و نه ـ از شما چه پنهان ـ بسیاری از کسانی که در ساختنش سهیم بودند و هستند… به این ترتیب می­ توان عنوان بی ­افتخار «دوست نداشتنی­ ترین فیلم سینمای ایران» را به سینما ـ نیمکت اهدا کرد.

با این همه، در این روزها و شب های زمستانی، من این «سینما ـ نیمکت» بینوا را هم چنان دوست دارم؛ این سنگِ تیپا خورده­ رنجور، این نغمه­ ناجور را… به یاد شاگرد مکانیکی که در روزهایی دور، فیلم­ ها را با عشق می­ دید و با شوق برای کودکی ما تعریف می­ کرد.

  • امیر منفرد
    ۱ آذر ۱۳۹۸

    فیلمی با موضوع زیبا و هنری و همچنین ار نظر هنری دارای ارزش بالایی است.توصیه می کنم حتما این فیلم را ببینید . در سینما ببینید دانلود نکنید.

  • ر ضا شیشه چی
    ۱ آذر ۱۳۹۸

    درود من از تماشای فیلم لذت بردم اما شخصیت نوازنده ویلون با اون شکل غذا خوردن را نتوانستم توجیه کنم

  • علی حقیری
    ۱ آذر ۱۳۹۸

    آقای رحمانیان عزیز
    امیدوارم این پیام را بخوانید یا کسی که شما را میشناسد برایتان بخواند
    فیلم سینما نیمکت از دیدگاه این بنده حقیر که جزء کوچکی از عاشقان سینماهستم، یک شاهکار تمام عیار و یکی از دوست داشتنی ترین فیلمهای تاریخ سینما نه تنها در ایران که در تمام جهان است،و من با هیچ قوه و احساسی نمیتوانم کلمه دوست نداشتنی را درباره این فیلم درک کنم.
    و با وجود ۱۱ماهی که از تماشای فیلم در جشنواره میگذرد همچنان لحظه های زیبای فیلم را با شور و شعف به یاد می آورم.
    سینما نیمکت قالی کرمان سینمای ایران است و تاریخ ارزشش را مشخص خواهدکرد .
    یکی از عاشقان سینمانیمکت

+ 51 = 61