شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱
FA EN
شش قرن و شش سال

خلاصه داستان

بازخوانی آثار عبدالقادر مراغی، موسیقی دان قرن هشتم هجری. برای اولین بار موسیقی ششصد سال پیش ایران شنیده می شود.
کارگردان:مجتبی میر طهماسب
تهیه‌کننده:
مجتبی میر طهماسب
فیلمنامه‌نویس:
بازیگران:
استاد محمد رضا درویشی
،
استاد محمد رضا شجریان
،
همایون شجریان و گروه عبدالقادر مراغی
مدیر فیلم‌برداری:
مجتبی میر طهماسب
،
ارسطو گیوی
مدیر صدابرداری:
مازیار شیخ محبوبی
،
صداگذار: امیر حسین قاسمی
تدوین:
ژیلا ایپکچی
جوایز:
جایزه ویژه هیئت داوران پخش مستند جشنواره فجر 92
،
نامزد دریافت چهار جایزه: بهترین فیلم مستند
،
بهترین کارگردانی
،
بهترین پژوهش و بهترین صدا از شانزدهمین جشن سینمای ایران. خانه سینما 1393
خانه هنرمندان

خانه هنرمندان

تهران - خیابان ایرانشهر - بوستان هنرمندان

۰۲۱-۸۸۳۱۰۴۵۷

اطلاعات بیشتر
موزه سینما

موزه سینما

تهران - خیابان ولیعصر - باغ فردوس

۲۲۷۲۳۵۳۵

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی هویزه مشهد

پردیس سینمایی هویزه مشهد

مشهد - خیابان دانشگاه - چهارراه گلستان

۰۵۱۱-۸۴۳۷۵۷۵

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی کورش

پردیس سینمایی کورش

تهران - بزرگراه شهید ستاری - نبش پیامبر مرکزی - شماره ۵۷

۴۴۹۷۱۹۳۰-۴۰

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی کورش

مجتبی میرتهماسب
متولد ۱۳۵۰ ، کرمان فارغ التحصیل رشته ی کارشناسی «صنایع دستی» از «دانشگاه هنر» تهران در سال ۱۳۷۴
آغاز کار حرفه ای در سینما از سال ۱۳۶۹، همزمان با ورود به دانشگاه.
کارگردانی اولین فیلم مستند با نام «نشان»
(از مجموعهی کودکان سرزمین ایران) در سال ۱۳۷۵ و ساخت حدود سی فیلم مستند از آن زمان تا کنون.
عضو انجمن صدابرداران سینمای ایران از سال ۱۳۷۱
عضو انجمن مستندسازان سنمای اران از سال ۱۳۷۷ (عضو هیئت مدیره انجمن مستندسازان از مردادماه ۱۳۸۴ تا مردادماه ۱۳۸۹)
رئیس هیئت مدیره انجمن مستند سازان سینمای ایران در شورای عالی داوری خانه سینما از خرداد ماه ۱۳۹۳ تا کنون )
عضو شبکه مستند اروپا ( EDN ) از سال ۱۳۸۶

پردیس سینمایی کورش

واقعیتی تازه / مجتبی میرتهماسب
در گپی تلفنی با محمدرضا درویشی در دیروقتِ یکی از شبهای پس از نمایش فیلم در مراغه و اعلام رسمی این خبر که عبدالقادر مراغی به عنوان یک موسیقیدان ایرانی در سازمان یونسکو ثبت جهانی شد و سال ۲۰۱۴ میلادی به نام او مزین شد، به درویشی گفتم که بالاخره روزی کسانی پیدا میشوند که قدر تلاشهای بیمزد و منّت شما را بدانند. او گفت: واقعاً فکر میکنی من برای مزد یا قدرشناسی دیگران کار کردهام؟ اگر قرار بود که من به اندازهی فهم دیگران کار کنم، شاید هیچیک از این کارها انجام نمیشد … و حرفهایی دیگر که بماند. جایی نزدیک به پایان فیلم به محمدرضا درویشی میگویم که «دوربین من شاهد ششسالهی تلاش شما در انجام این کار پر زحمت بوده است. اگر هر جای دیگری جز ایران بود، این کار یک پروژهی ملی اعلام میشد» و از او میپرسم «تا کنون چه حمایتی از این پروژه شده است؟» جوابی داد که در فیلم خواهید دید. و حالا دیگران از من میپرسند که از فیلم تو چه حمایتی شده است؟ و پاسخ من این است: هیچ! جز کمک یک دوست و شراکت او در تأمین هزینههای فیلم. شش قرن طول کشید تا آثار عبدالقادر مراغی توسط محمدرضا درویشی بازیابی، و شش سال زمان برد تا توسط موسیقیدانان ایرانی بازخوانی شوند. از آغاز این پروژهی موسیقایی تا زمانی که عبدالقادر ثبت جهانی شد، چهار دولت آمده و رفته است و ما پیر شدیم در بیخبری و از بیخبری برخی دولتمردانی که ابعاد فرهنگ و هنر کشور به اندازهی مساحت میزشان تعریف میشود. و من همچنان بر این باورم که مهمترین سرمایهگذاران و حامیان فیلمهایی اینچنین، تماشاچیان فیلم هستند. حالا که قرار است فیلم «شش قرن و شش سال» به همت «گروه هنر و تجربه» رنگ پردهی سینما به خود ببیند، فکر میکنم مقاومت چندین سالهی من برای پرهیز از شیوههای فیلمسازی «سود در تولید» و امید بستن به اینکه اقتصاد سینما باید توسط فروش فیلم تأمین شود نه حمایت یا سرمایهگذاریهای بهجا و بیجای دولتی در عرصهی تولید شاید با اکران عمومی این فیلم به ثمر بنشیند و راهی باز کند برای نمایش عمومی دیگر فیلمهای مستند در سینماها. فقط میماند حضور تماشاچیان که مهمترین سرمایهگذاران فیلمهای ما هستند.

  • مرجان
    ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱

    با سلام. من برای یه فیلم که مشکل در برنامه ی سینما داشت تماس گرفتم و خواستم از برخورد بسیار خوبتون و پیگیریتون تشکر کنم.
    با آرزوی موفقیت برای شما. از صمیم قلب.

*

code