دوشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۸
FA EN
صحنه های خارجی

خلاصه داستان

مردی میانسال آپارتمانش را برای مدتی در اختیار برادرزاده‌هایش (شایان و شارلین) قرار می‌دهد، و خودش به «سرزمین‌های شمالی» می‌رود: یک/ شایان و شارلین در آپارتمان عموجان، یادداشت‌هایی درباره وودی آلن، طبقه متوسط، معماری و سینمای ایران می‌خوانند. دو/ شایان و شارلین فیلمی مستند و ناتمام به کارگردانی عموجان می‌بینند. سه/ شایان و شارلین تصمیم می‌گیرند فیلمی تجربی به نام «صحنه‌های خارجی» بر اساس ایده‌های عموجان بسازند.
کارگردان:علیرضا رسولی نژاد
تهیه‌کننده:
علیرضا رسولی نژاد
فیلمنامه‌نویس:
بازیگران:
سمیرا توکلی/ شایان شاملو / فرزاد رفیعی/ با حضور افتخاری: علیرضا سیداحمدیان/ موسی غنی‌نژاد/ مراد فرهادپور/ محمد قائد/ امید مهرگان/ رامین جهانبگلو
مدیر فیلم‌برداری:
محمد صمیمی
مدیر فیلم‌برداری:
فواد عمرانی
تدوین:
علیرضا رسولی‌نژاد
جوایز:
بیست‌وسومین جشنواره فیلم فجر 1383 // جشنواره فیلم سه قاره نانت 2006
خانه هنرمندان

خانه هنرمندان

تهران - خیابان ایرانشهر - بوستان هنرمندان

۰۲۱-۸۸۳۱۰۴۵۷

اطلاعات بیشتر
موزه سینما

موزه سینما

تهران - خیابان ولیعصر - باغ فردوس

۲۲۷۲۳۵۳۵

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی کورش

پردیس سینمایی کورش

تهران - بزرگراه شهید ستاری - نبش پیامبر مرکزی - شماره ۵۷

۴۴۹۷۱۹۳۰-۴۰

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی هویزه مشهد

پردیس سینمایی هویزه مشهد

مشهد - خیابان دانشگاه - چهارراه گلستان

۰۵۱۱-۸۴۳۷۵۷۵

اطلاعات بیشتر

علیرضا رسولی‌نژاد متولد ۱۳۵۴ سیرجان
سردبیر و مدیر مسئول فصلنامه تخصصی سینمایی «فیلمخانه»/ مدیر کانون فیلم فرهنگسرای ارسباران از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۲
تهیه‌کننده و کارگردان فیلم‌های بلند: صحنه‌های خارجی ۱۳۸۳ – مینور/ ماژور ۱۳۸۳

اگه اشتباه نکنم آخرین باری که اصغر افضلی به‌جای وودی آلن حرف زده، همین فیلم «صحنه‌های خارجی» باشه. اولین فیلمم. رفته بودیم تهران‌پارس دنبالش. در مسیر رفتن به استودیو مات و مبهوت نگاهم می‌کرد. قرار بود بعد از چندین سال یکی دو دقیقه به‌جای وودی ‌آلن حرف بزنه. متن رو یک ‌شبه توی خواب و بیداری نوشته بودم و خودم هم درست ازش سر در نمی‌‌آوردم. قرار بود متنی درباره‌ی ایران معاصر، از زبان وودی آلن، روی صحنه‌های ابتدایی فیلم «آنی هال» بخونه. به استودیوی ضبط صدا رسیدیم. ‌متن رو بهش نشون دادم. نگاهی بهش انداخت و با همان لحن وودی‌ آلنی گفت: «وای خدای من. تو واقعا می‌خوای این متن احمقانه رو بزاری توی فیلمت؟ من: «آره آقای افضلی. چطور مگه؟». اصغر افضلی (وودی آلنی): «وای خدای من! فکر کنم حالت اصلا خوب نیست… بهتره خودت رو هر چه زودتر به یه دکتر نشون بدی». و دوباره ادامه داد: «ببین! من یکی رو بی‌خیال شو… تو رو خدا یکی من رو برگردونه تهران‌پارس. می‌خوام برگردم خونه. حالم داره از این وضعیت بهم می‌خوره… خدای من! این احمقانه‌ترین متنیه که توی زندگیم خوندم». کمی بعد بالاخره راضی شد و فیلم «آنی هال» رو پلی کردیم و اصغر افضلی اون متن احمقانه را خواند…/ شوخی با وودی آلن ریسک بزرگی بود که خوشبختانه با هنرنمایی اصغر افضلی به خیر گذشت. بدون صدای او و احمد رسول‌زاده (یکی دیگر از بزرگترین دوبلورهای دوران طلایی دوبله) روح و لحن فیلم «صحنه‌های خارجی» اصلا شکل نمی‌گرفت. فیلم مدیون این دو عزیز از دست رفته است. روحشان شاد و یادشان گرامی ‌باد.

  • مسعود هاشميان
    ۲۷ آبان ۱۳۹۸

    من همین نوشته ها را خواندم فیلم را دیدم ولی بسیار کسل کننده و بی محتوا حیف وقت .

  • مصطفی فیض
    ۲۷ آبان ۱۳۹۸

    جالب بود. مخصوصا نیمه اول فیلم درباره تطابق نظریه ها و زندگی ادمها/
    از اهنگ پایانی تیتراژ خوشم اومد . میشه اسم خواننده و اسم اهنگ رو برام بفرستید یا خود اهنگو/
    ممنون. موفق باشید

  • محسن
    ۲۷ آبان ۱۳۹۸

    یک فیلم تجربی خوب. کسانی که دغدغه اجتماعی دارن و اصولا کسانی که به جامعه شناسی علاقه مند هستن از این فیلم لذت میبرن. نوع روایت و مدت فیلم خوبه، اینکه قبل از اینکه تماشاگر را خسته کنه حرفهاش را جمع میکنه. انتخاب موسیقی پایانی فیلم هم خیلی خوب بود

− 1 = 4