چهارشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۱
FA EN
قیچی

خلاصه داستان

راما جرمی مرتکب شده که اکنون ناخواسته در مسیر گریز قرار گرفته است. این فیلم قصه گریز یک مجرم از مکافات جنایتش است.
کارگردان:کریم لک‌زاده
تهیه‌کننده:
احسان فولادی‌فرد
فیلمنامه‌نویس:
بازیگران:
عباس غزالی
،
سروش صحت
،
بهزاد دورانی
،
محمدرضا داودنژاد
،
رابعه مدنی
،
سونیا سنجری
،
رضا رزم
مدیر فیلم‌برداری:
رضا عبیات
تدوین:
پویان شعله‌ور
پردیس سینمایی چارسو

پردیس سینمایی چارسو

تهران، خیابان جمهوری اسلامی، تقاطع پل حافظ

۶۶۷۲۴۴۴۴

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی کورش

پردیس سینمایی کورش

تهران - بزرگراه شهید ستاری - نبش پیامبر مرکزی - شماره ۵۷

۴۴۹۷۱۹۳۰-۴۰

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی هویزه مشهد

پردیس سینمایی هویزه مشهد

مشهد - خیابان دانشگاه - چهارراه گلستان

۰۵۱۱-۸۴۳۷۵۷۵

اطلاعات بیشتر
خانه هنرمندان

خانه هنرمندان

تهران - خیابان ایرانشهر - بوستان هنرمندان

۰۲۱-۸۸۳۱۰۴۵۷

اطلاعات بیشتر
سینما فرهنگ

سینما فرهنگ

تهران - شریعتی - بالاتراز خیابان دولت

۲۲۶۰۱۲۰۵

اطلاعات بیشتر
موزه سینما

موزه سینما

تهران - خیابان ولیعصر - باغ فردوس

۲۲۷۲۳۵۳۵

اطلاعات بیشتر
هنروتجربه بابل

هنروتجربه بابل

بابل - میدان هلال احمر - مجتمع سینمایی فرهنگ و ارشاد اسلامی

۰۱۱۱-۳۲۳۳۷۳۳۸

اطلاعات بیشتر
هنروتجربه بابل

کریم لک‌زاده، متولد ۱۳۶۵ شیراز، دیپلم تئاتر از هنرستان نمایش، فارغ‌التحصیل از دانشکده صدا و سیما در رشته کارگردانی تلویزیون است. او نویسندگی و کارگردانی هفت فیلم کوتاه و یک فیلم بلند داستانی به نام «قیچی» را در کارنامه کاری خود دارد.
از دیگر فیلم‌های او می‌توان به «صبح کنار جاده»، «غم‌ها و غریزه‌ها»، «جنایت و مکافات»،«فرشته زرد» و… اشاره کرد. دو فیلم کوتاه او به نام «من آبادان رفتم جنگ» و «قمارباز» پیشتر در گروه هنر و تجربه اکران شده است.

 

 

هنروتجربه بابل

دوربین دیجیتال و تجهیزات هوشمندِ فیلم‌سازی، راه را برای فیلم‌سازان همه جای جهان، خصوصا فیلم‌سازان جوان و اصطلاحا فیلم اولی‌ها هموارتر کرده و جسارت و رهایی این ابزار در نگاه نو آمیخته و هزار طرح نو برانداختن و….

نبوغ عزیزان تبصره نویس در اداره ارشاد اما بیدی نیست که با این بادها بلرزد و خدایی نکرده بگذارد شیرینی این سهولت و جسارت به دل ما نیز بنشیند. نمی‌دانم که در چه سال یا سال‌هایی این مجموعه قوانین اداره ارشاد برای ساخت فیلم اول شکل گرفته است. اما واقعا، واقعا واقعا بسیار قوانین خیال‌انگیزی است. لغتی مودبانه‌تر از خیال‌انگیز برای جایگزین کردن کلمه‌هایی هم‌چون: رو هوا.. دور از واقعیت… فضایی… و…
مودب باشیم.
تنها چند سوال بپرسیم:
چه ایرادی دارد فیلم‌های زیادی ساخته شود؟ مشکل کجاست و چه چیز هولناکی برای اداره ارشاد ( که البته خیلی از قوانین و تبصره‌های  ترسناکش محصول دولت نه چندان محترم پیشین است.) در اینکه چند صدنفر بخواهند فیلم اول بسازند وجود دارد؟ مگر شماها می‌خواهید پولش را بدهید؟ اگر کسی از بازار، پولی را جذب سینما بکند و بخواهد به شکل خصوصی فیلم بلندی بسازد و خودش تهیه‌کننده فیلمش باشد، چه ضرری برای شما دارد؟ (سری بچرخاند جاهای دیگر دنیا را ببینید)  نگران محتوا و اکران هستید؟ مگر شما با پروانه ساخت، ضمانت اکران می‌دهید؟ ما در این مملکت زندگی می‌کنیم و به چشم دیده‌ایم که بزرگ‎تر از ماها با سلام و صلوات پروانه ساخت گرفته و بعد فیلم‎شان در کمد خاک خورده است. اگر کسی بخواهد فیلمی بسازد که برای سوپر مارکت نباشد برای تلوزیون نباشد. توانایی پرداخت پول این سلبریتی‌ها (که البته روایت درد از دست سلبریتی‌ها خود یه کتاب هفت منی می‌طلبد) را نداشته باشد. دستمزد فیلم‌بردارها یا باقی اعضای عضو صنف را نداشته باشد یا اصلا دوست نداشته باشد با آن‌ها کار کند، چیست. چیست این ماجرای مجوز ویدیو… مجوز سینمایی؟!؟
مجوز ویدیو بدهید که حتی به عنوان فیلم اول هم به رسمیت نشناسیدش؟ مثلا اگر فیلم‌سازی با این ذائقه ده فیلم بسازد و در جشنواره‌ها و هنروتجربه اکران شود بعد فیلمی با مجوز سینمایی بسازد فیلم یازدهمش فیلم اولش محسوب می‌شود؟ به نظر خودتان خنده‌دار نیست؟
فکر کنم زیاده روی کردم هم در تعداد خطوط مطلب هم در محتوا…
به هر حال به لطف هنروتجربه، با خیال راحت تا آخر عمر فیلم اولی باقی می‌مانم.
راستی قرار بود یادداشتی راجع به قیچی بنویسم:
عباس، احسان، عبیات، رزم، هادی، مونا، سونیا، حسنا، حامد، احد، سجاد، آقای صحت، آقای دورانی، شعله‌ور، وحید.
ممنونم ازتون.

 

 

  • پیمان
    ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۱

    خوب نبود واقعا

*

code