پنج شنبه ۳ تیر ۱۴۰۰
FA EN

خلاصه داستان

زنی که یک‌بار می‌میرد... زنی که صد بار می‌میرد... زنی که هزار بار می‌میرد ...
کارگردان:ناصر قهرمانی
تهیه‌کننده:
ناصر قهرمانی
فیلمنامه‌نویس:
بازیگران:
محمود نظرعلیان
،
ثمین ولی زاده
،
علی رضایی راد
،
رها پور رحمتی
،
سروش تختی
،
میلاد صالحی
،
سینا خلیلی
،
یزدان حسنی
مدیر فیلم‌برداری:
محمدتقی سپهری
مدیر صدابرداری:
بهزاد عونی
تدوین:
ناصر قهرمانی
پردیس سینمایی هویزه مشهد

پردیس سینمایی هویزه مشهد

مشهد - خیابان دانشگاه - چهارراه گلستان

۰۵۱۱-۸۴۳۷۵۷۵

اطلاعات بیشتر
خانه هنرمندان

خانه هنرمندان

تهران - خیابان ایرانشهر - بوستان هنرمندان

۰۲۱-۸۸۳۱۰۴۵۷

اطلاعات بیشتر
سینما فرهنگ

سینما فرهنگ

تهران - شریعتی - بالاتراز خیابان دولت

۲۲۶۰۱۲۰۵

اطلاعات بیشتر
موزه سینما

موزه سینما

تهران - خیابان ولیعصر - باغ فردوس

۲۲۷۲۳۵۳۵

اطلاعات بیشتر
موزه سینما

ناصر قهرمانی فارغ‌التحصیل رشته کارگردانی سینما  از دانشگاه سورهو کارشناسی ارشد پژوهش هنر دانشگاه آزاد اسلامی است. او هم‌چنین مدیر مسئول و صاحب امتیاز پایگاه خبری تحلیلی سینما آبی فیلم و مدیر عامل موسسه فیلم سازی آبی فیلم است.

از فعالیت او در سینما می‌توان به کارگردانی بیش از پانزده فیلم کوتاه ونیمه بلند و مستند از جمله تله فیلم «به وقت رهایی»، فیلم تجربی«پیگ کاسو» و فیلم  بلند  داستانی«شبِ دارکوب» و مستندهای «آن شب بارانی،«نهنگی درتنگ» و «آشیقلار» اشاره کرد.

موزه سینما

باور کنید کلاغ ها سمبل مرگ نیستند …
واقعیت این است که وقتی کلاغی می‌میرد بقیه کلاغ‌ها دورش جمع می‌شوند و داد و هوار راه می‌اندازند اما این به معنی خاکسپاری نیست شاید بشود اسمش را گذاشت مجلس ختم… به این معنی که آن‌ها همدیگر را خبر می‌کنند و از وقوع یک تهدید به هم هشدار می‌دهند و در واقع جان کلام اینِ که می‌گویند: یشتر مواظب باشید اینجا حتما یک تهدیدی هست…

زمانی که این فیلم را می‌ساختم تمایلی به سینمای داستان‌گو نداشتم، بیشتر به دنبال فرمی‌ می‌گشتم که جدا از چارچوب‌های دست‌وپاگیر و اغلب کلیشه‌ای مرسوم مخاطب را به آنچه در ذهنم می‌گذرد بدون سرعت‌گیر برسانم!… داستان این فیلم مانند پازلی‌ است که با گذشت زمان در ذهن تماشاگر شکل می‌گیرد .

«مراسم تدفین کلاغ‌ها»،تجربه کاملا شخصی است و ایده‌ای ساده دارد . تلاش کردم با این فیلم گاهی فیلسوف شوم و گاهی مانند پسر بچه‌ای که مشغول قایم‌ باشک بازی‌ست دنبال چیزهایی بگردم که ناپیداست…  درست مانند رها کردن تیری در تاریکی، سر درگُمی ذاتی خودم کاملا در فیلم دیده می‌شود… تجربه‌ای که حالا با حمایت «هنروتجربه» قرار است دیده شود.

*

code