شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۱
FA EN
هندی و هرمز

خلاصه داستان

هندی و هرمز دو نوجوان هستند که طبق سنت مردم جزیره با هم ازدواج می‎کنند. آن‌ها درکی از یکدیگر ندارند اما دنیای ناشناخته و جذاب ارتباط با همدیگر آن‌ها را به همبازی‌هایی صمیمی تبدیل می‌کند اما این بازی که نامش زندگی است هر لحظه برای آن‌ها خطرناک‎تر می‌شود.
کارگردان:عباس امینی
تهیه‌کننده:
عباس امینی
فیلمنامه‌نویس:
بازیگران:
حامد علیپور
،
زهره اسلامی
،
اسما دانه چین
،
کمال ذاکری
مدیر فیلم‌برداری:
اشکان اشکانی
مدیر صدابرداری:
حسین‌پور رحیمی -رضا تهرانی
تدوین:
شهروز توکل- احسان واثقی
سینما فرهنگ

سینما فرهنگ

تهران - شریعتی - بالاتراز خیابان دولت

۲۲۶۰۱۲۰۵

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی سیتی‌سنتر

پردیس سینمایی سیتی‌سنتر

بزرگراه شهید دستجردی

۰۳۱-۵۰۰۱

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی چارسو

پردیس سینمایی چارسو

تهران، خیابان جمهوری اسلامی، تقاطع پل حافظ

۶۶۷۲۴۴۴۴

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی گلستان

پردیس سینمایی گلستان

شیراز - ابتدای پل معالی‎آباد - جنب ایستگاه مترو

۰۷۱-۳۶۳۶۶۲۵۰۰

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی کورش

پردیس سینمایی کورش

تهران - بزرگراه شهید ستاری - نبش پیامبر مرکزی - شماره ۵۷

۴۴۹۷۱۹۳۰-۴۰

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی هویزه مشهد

پردیس سینمایی هویزه مشهد

مشهد - خیابان دانشگاه - چهارراه گلستان

۰۵۱۱-۸۴۳۷۵۷۵

اطلاعات بیشتر
تماشاخانه پارس

تماشاخانه پارس

بلوار جمهوری اسلامی، چهارراه فرهنگیان

۰۳۴-۳۲۱۱۹۳۸۵

اطلاعات بیشتر
موزه سینما

موزه سینما

تهران - خیابان ولیعصر - باغ فردوس

۲۲۷۲۳۵۳۵

اطلاعات بیشتر
هنروتجربه بابل

هنروتجربه بابل

بابل - میدان هلال احمر - مجتمع سینمایی فرهنگ و ارشاد اسلامی

۰۱۱۱-۳۲۳۳۷۳۳۸

اطلاعات بیشتر
خانه هنرمندان

خانه هنرمندان

تهران - خیابان ایرانشهر - بوستان هنرمندان

۰۲۱-۸۸۳۱۰۴۵۷

اطلاعات بیشتر
خانه هنرمندان

عباس امینی متولد ۱۳۶۱ آبادان است. او از سال ۱۳۷۹ فعالیت در سینما را با کارگردانی فیلم کوتاه «سکوت» آغاز کرد.امینی کارگردانی مستندهایی چون «عبدالما»،«طعم خورشید»،«قصه شب»، «ماموریت غیر ممکن»، «از نفس افتاده‌ها» و «نباید گریه کنی مادر» و هم‎چنین فیلم داستانی کوتاه «بازگشت» را در کارنامه دارد. او در سال ۱۳۹۵ «والدراما» اولین فیلم بلند خود را کارگردانی کرد.

خانه هنرمندان

در کودکی می‎خواهیم زودتر بزرگ شویم و به محض آن‌که بزرگ می‌شویم، حسرت روزهای کودکی‌مان را می‌خوریم. روزهای سرخوشی و بدون احساس مسئولیت ….
اما این موضوع برای زندگی همه صادق نیست. کودکانی هستند که طبق شرایطی مجبور می‌شوند، مسئولیت‌های آدم بزرگ‌ها را بر دوش بکشند و این از عهده آن‌ها بر نمی‌آید و این موضوع دردناک است.

*

code