دوشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۸
FA EN
وارونگی

خلاصه داستان

سهیل پس از چندین سال، نشانی نیلوفر را پیدا کرده و به سراغش آمده‌است. رابطه آن‌ها که در گذشته ناکام مانده، حالا درآستانه شکل‌گیری دوباره است.
کارگردان:بهنام بهزادی
تهیه‌کننده:
بهنام بهزادی
بازیگران:
سحر دولتشاهی
،
علی مصفا
،
ستاره پسیانی
،
رویا جاویدنیا
،
علیرضا آقاخانی
،
شیرین یزدان‌بخش
مدیر فیلم‌برداری:
بهرام بدخشانی
مدیر فیلم‌برداری:
رشید دانشمند
جوایز:
حضور در بخش نوعی نگاه شصت و نهمین دوره جشنواره کن
پردیس سینمایی چارسو

پردیس سینمایی چارسو

تهران، خیابان جمهوری اسلامی، تقاطع پل حافظ

۶۶۷۲۴۴۴۴

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی چارسو

پردیس سینمایی چارسو

تهران، خیابان جمهوری اسلامی، تقاطع پل حافظ

۶۶۷۲۴۴۴۴

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی کورش

پردیس سینمایی کورش

تهران - بزرگراه شهید ستاری - نبش پیامبر مرکزی - شماره ۵۷

۴۴۹۷۱۹۳۰-۴۰

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی هویزه مشهد

پردیس سینمایی هویزه مشهد

مشهد - خیابان دانشگاه - چهارراه گلستان

۰۵۱۱-۸۴۳۷۵۷۵

اطلاعات بیشتر
خانه هنرمندان

خانه هنرمندان

تهران - خیابان ایرانشهر - بوستان هنرمندان

۰۲۱-۸۸۳۱۰۴۵۷

اطلاعات بیشتر
سینما فرهنگ

سینما فرهنگ

تهران - شریعتی - بالاتراز خیابان دولت

۲۲۶۰۱۲۰۵

اطلاعات بیشتر
پردیس سینمایی چارسو

پردیس سینمایی چارسو

تهران، خیابان جمهوری اسلامی، تقاطع پل حافظ

۶۶۷۲۴۴۴۴

اطلاعات بیشتر
موزه سینما

موزه سینما

تهران - خیابان ولیعصر - باغ فردوس

۲۲۷۲۳۵۳۵

اطلاعات بیشتر
هنروتجربه بابل

هنروتجربه بابل

بابل - میدان هلال احمر - مجتمع سینمایی فرهنگ و ارشاد اسلامی

۰۱۱۱-۳۲۳۳۷۳۳۸

اطلاعات بیشتر
هنروتجربه بابل

بهنام بهزادی فارغ التحصیل دانشکده صداو سیما، فعالیت در سینما را با کارگردانی فیلم های کوتاه و مستند شروع کرد. او تاکنون فیلم های «تنها دوبار زندگی می کنیم»،«قاعده تصادف» و«وارونگی» را کارگردانی کرده است.

 

 

هنروتجربه بابل

تکرار، همسایه عادت است. تنها وقتی در یک روز زیبای بهاری یا یک روز باران خورده پاییزی، آسمان آبی و کوه‌های نزدیک تهران را می‌بینیم، درمی‌یابیم که در بقیه روزهای سال میان چقدر آلودگی زندگی می‌کنیم و زنده‌ایم. ما به بودن در میان این همه دود عادت کرده‌ایم و حتی از یاد برده ایم که در بیشتر روزهای سال هوای این ابرشهر مسموم است و خطرناک. ما به این هوا عادت کرده‌ایم، آن را فراموش کرده‌ایم و تنها وقتی متوجه عمق این فاجعه می‌شویم که برخلاف عادت‌مان با تصویر یا تصوری از هوای پاک مواجه ‌شویم.

تکرار، همسایه عادت است و شانه به شانه فراموشی. ماندن در هر وضعیت تکراری، آهسته ‌آهسته می‌تراشدمان. از یاد می‌بریم که چیزها جور دیگری بودند، یا باید که جور دیگری باشند. در چرخه‌ این تکرار و فراموشی، عادت می‌کنیم به خودمان و رفتارمان. عادت می‌کنیم به دیگران و رفتارشان و به آرامی چیزهای زیادی را فراموش می‌کنیم. از یاد می‌بریم که گاهی می‌آزاریم و آزرده می‌شویم بی‌آنکه بخواهیم و تکرار همه‌ اینها در گوشه‌ای از فراموشی می‌شود «ما»، آنگونه که هستیم. مثل شهری که در آنیم و «هست».

زندگی ما و داستان ما، عادت است و تکرار. تکرار دودها و کشف آبی‌ها‌ و البته گاهی غافلگیری وارونگی‌ها.

 

 

 

+ 20 = 29