آیا منتقدان از مادر شما مادر شما مادر شما را می ستایند؟ برداشت ما از قطع ارتباط با سحر و جادو عملی 2
دو فیلم بسیار متفاوت در همان پنجره سپتامبر فرود آمدند، و واکنش منتقدان نمی توانست بیشتر از این متفاوت باشد. بسام طارق مادر شما مادر شما مادر شما، یک درام قاتل با بازی ماهرشالا علی، اولین بار در TIFF با برخی از بهترین نقدهای جشنواره به نمایش درآمد. در ضمن جادوی عملی 2دنباله‌ای میراثی که نزدیک به سه دهه پس از نسخه اصلی دوباره ساندرا بولاک و نیکول کیدمن را به هم پیوند می‌دهد، با وجود اینکه در رتبه اول با حدود 28 تا 29 میلیون دلار قرار گرفت، نقدهایی از غیر مشتاق تا کاملاً بی‌رحمانه باز شد. در اینجا این است که منتقدان واقعاً در مورد هر فیلم چه گفتند و چرا فکر می کنیم این شکاف سزاوار نگاهی شکاکانه تر از آن است که منتقدان مایل به ارائه آن باشند.
واقعاً منتقدان در مورد هر فیلم چه گفتند
ستایش برای مادر شما مادر شما مادر شما به طرز چشمگیری سازگار است. ورایتی آن را «تلفیقی هیجان‌انگیز» از درام خانوادگی، کاوش مذهبی و فیلم‌سازی اکشن نامید. Playlist اجرای علی را یکی از جذاب ترین بازی های حرفه ای او خواند. Collider پا را فراتر گذاشت و آن را یکی از بهترین فیلم های سال 2026 نامید و AwardsWatch به آن نمره B+ از TIFF داد.
جادوی عملی 2 تقریباً از همان شعبه ها سواری سخت تری دریافت کردم. تاد گیلکریست از Variety آن را “عاقبتی طولانی و قابل پیش بینی” نامید. باشگاه AV به آن D- داد. SlashFilm به آن امتیاز 4 از 10 داد. حتی نقدهای مهربانتر – Daily Beast و Time Out هر دو در “ناز” قرار گرفتند – به جای اینکه مشتاقانه باشند، مودبانه خوانده می شوند.
برداشت ما: اجماع وجود ندارد
ما روشن خواهیم کرد که بسیاری از دیوار به دیوار درباره چه چیزی لاف می زنند مادر شما مادر شما مادر شما اینطور نیست: این کمتر شبیه قضاوت انتقادی مستقل است و بیشتر شبیه مطبوعات جشنواره است که در همان زمان به یک نقطه صحبت می‌رسند. وقتی اکران پس از اکران با زبانی تقریباً مشابه – «هیجان‌انگیز»، «مطمئن‌کننده»، «یکی از بهترین‌های سال» – درباره فیلمی با مسائل واقعی و حل‌نشده صحبت می‌کند، عادلانه است که بپرسیم آیا منتقدان واقعاً با یکدیگر اختلاف نظر دارند یا صرفاً اجماع شکل‌گرفته در سالن جشنواره را قبل از اینکه کسی فرصتی برای نشستن با فیلم داشته باشد، تقویت می‌کند. ستایش دیوار به دیوار از شما التماس می‌کند که این فیلم را تماشا کنید، نه به آن فکر کنید – و وقتی متوقف شوید و واقعاً به آنچه در آن به تصویر می‌کشد فکر کنید، داستان پشت اکشن بدتر از آن چیزی است که نقدها نشان می‌دهند.
سکانس های اکشن را بردارید – که واقعاً خوب اجرا شده اند – و آنچه باقی می ماند داستانی است که وانمود می کند جدیت اخلاقی و معنوی است که واقعاً آن را به دست نمی آورد. این فیلم مدعی است که با ایمان، غم و اندوه و پدری دست و پنجه نرم می کند، اما ضربات عاطفی آن به جای کسب درآمد طراحی شده است: به یک نوزاد گریان، یک مادر مرده و یک پدر فداکار تکیه می کند تا برای مردی که پشت همه اینها یک قاتل حرفه ای است، همدردی ایجاد کند. این دستکاری عاطفی است که به صورت عمق در می آید، و منتقدانی که معمولاً از آن نوع میانبر اجتناب می کنند، اجازه می دهند به اینجا سر بزند.
مشکل بزرگتر معماری اخلاقی واقعی فیلم است. نزدیک ترین چیزی که این داستان به یک پسر خوب واقعی دارد، آنتاگونیست آن، پاستور یون است – تنها شخصیتی که تلاش می کند جلوی قاچاق جنسی زنان جوان را بگیرد، عملیاتی که توسط یکی از بستگان لطیف اداره می شود. با این حال لطیف، قهرمان فرضی ما، هنوز با همین قاچاقچی معامله می‌کند: در یک صحنه به او نزدیک می‌شود و از او درباره یکی از زنانی که در فیلم‌های پورنوگرافی استفاده می‌شود، می‌پرسد، زیرا او شیر می‌دهد و او شیر مادرش را برای بچه‌اش می‌خواهد. فیلم این اتفاق را یک اتفاق کوچک و تقریباً تصادفی در قوس پدری لطیف می‌بیند. این تصادفی نیست – و صحنه بیش از پیش ناخوشایند می شود زیرا توصیف لطیف از این زن به دلیل این واقعیت است که پسر جوان خودش قبلاً او را دیده است. این که فیلم اصلاً این لحظه را در یک کودک قرار می دهد، نه اینکه با آن به عنوان چیزی که باید از آن محافظت شود، خود دلیل آن است که داستان تا چه اندازه با زنان در حاشیه رفتار می کند. فیلمی که می‌تواند قهرمانش را برای راحتی خودش از طریق یک عملیات قاچاق هدایت کند، در حالی که مردی را که تلاش می‌کند آن عملیات را به‌عنوان شخصیت شرور متوقف کند، مشکلی بسیار بزرگتر از قدم زدن یا پایانی درهم دارد – و این مشکلی است که منتقدان عمدتاً از نشستن با آن خودداری کرده‌اند.
و به همین جا ختم نمی شود. این فیلم همچنین ما را وادار می‌کند که از خویشاوند قاچاقچی ریشه بگیریم – مرد جوانی که لطیف در نهایت تلاش می‌کند از آن محافظت کند و از آن بازخرید – بدون هیچ چیزی در فیلمنامه که واقعاً این رستگاری را به دست آورد. هیچ پیچ و تاب واقعی وجود ندارد، هیچ لحظه ای وجود ندارد که نشان دهد او قادر است چیزی غیر از آنچه که هست باشد. فقط از طریق ارادت لطیف به او به ما گفته شد که ارزش نجات دادن را دارد. از مخاطب خواسته می شود که تنها بر اساس کلمات شخصیت، کسی را که در هر سطحی به خطر افتاده است، ریشه کن کند. این پیچیدگی اخلاقی نیست. این یک میانبر است و این همان میانبر در طول فیلم است: منتقدان ما را وادار می‌کنند با چشمانمان تماشا کنیم و مغزمان را خاموش می‌گذارند، زیرا لحظه‌ای که واقعاً به این فکر می‌کنی که این داستان باعث می‌شود ریشه‌ی چه کسی داشته باشی و چه کسی از شما می‌خواهد آن را بنویسید، همه چیز به هم می‌ریزد.
این خط داستانی از نظر اخلاقی جدی‌ترین ایده فیلم است و مدفون شده است تا لطیف همچنان همدردی کند. زنان قاچاق شده بیشتر به یک نقشه تبدیل می شوند تا یک نکته. این یک انتخاب داستان سرایی کوچک نیست – بازتابی از الگوی بزرگ‌تری است که همیشه در فیلم‌ها و رسانه‌ها می‌بینیم، جایی که زنانی که واقعاً به نجات نیاز دارند به حاشیه‌های داستان رستگاری دیگران رانده می‌شوند. فیلمی که شهامت پذیرش این ایده را به جای استفاده از آن به عنوان پس‌زمینه داشت، فیلم جذاب‌تر بود. منتقدانی که این فیلم را از لحاظ روحی جدی می ستایند در حالی که به سختی به این انتخاب اشاره می کنند، نشان می دهند که آنطور که بررسی ها نشان می دهد به دقت نگاه نکرده اند – یا نخواسته اند.
هیچ کدام از اینها معنی ندارد جادوی عملی 2 فیلم فوق العاده ای است – از نظر اکثر حساب ها، اینطور نیست. اما شایان ذکر است که یک دنباله میراث برای تکرار ساختاری مورد توجه قرار می گیرد، در حالی که فیلمی با یک مرکز اخلاقی واقعاً حل نشده مجوز دریافت می کند زیرا لباس هایی نزدیک به اعتبار دارد: ایمان، رنج، TIFF، بازیگری که به رسمیت شناخته نشده است. این نوعی عدم تقارن است که کمتر شبیه قضاوت مستقل می شود و بیشتر شبیه منتقدانی است که توافق می کنند با هم تحت تأثیر قرار بگیرند.
جادوی عملی 2موفقیت باکس آفیس – افتتاحیه شماره 1 که به پایان رسید مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدیدسلطنت شش هفته ای – بدون توجه به تحسین منتقدان، یک پیروزی تجاری با حسن نیت است، و مخاطبان بسیار گرمتر از آنچه که نظرها نشان می دهند پاسخ داده اند. این اختلاف بین آنچه منتقدان می گویند و آنچه مخاطبان واقعاً به آن پاسخ می دهند، در هر دو طرف این مقایسه ارزش توجه دارد.
متصل شد
