برو شرق، یانگ تون (قسمت 15)


گاهی اوقات باید با این واقعیت روبرو شد که همه انیمیشن ها کلاسیک نیستند. چند استودیو کوچکتر به دلیل تولید محصول ارزان و اغلب بی الهام شهرت خوبی به دست آورده اند. با این حال، همانطور که این روزها معمولاً در مورد انیمیشنهای سیاسی نادرست سلب مسئولیت میشود، این که این فیلمها را زیر فرش بکشیم و وانمود کنیم که وجود ندارند، ضرری به تاریخ انیمیشن خواهد بود. پس دندانهایتان را به هم فشار دهید (حتی اگر اتفاقی بین آنها شنهای صحرا گیر کرده باشد) و با سرهنگ بلیپ و پیشنمایش داراییهای عربی استودیو کامبریا و لباسی که با استفاده بدنام از Synchro-Vox – شخصیتهای بیدهان و غیرحرفهای انسان طراحی شده، انیمیشنی بدون انیمیشن به ما میدهد، وارد ماجراجویی شوید.
روح وحشتناک (Soundac, Inc., سرهنگ بلیپ، تاریخ پخش نامعلوم، حدود 1957) –چگونه عنوان این قسمت انتخاب شده است حدس هر کسی است، زیرا هیچ روحی در هیچ کجا وجود ندارد –حتی تصویر شبح مانند شرور تکرارشونده دکتر Destructo آن را واجد شرایط نمی داند. فقط مومیاییها و همه آنها تقلبی هستند. داستان با نکتهای مشکوک آغاز میشود، زیرا بشقاب پرنده جمعوجور Destructo آلارمهای امنیتی را در پایگاه خانگی Bleep در جزیره Zero-Zero به صدا در میآورد. با این حال درست از کنار پایگاه پرواز می کند. آیا Destructo نباید بهتر از این بداند که اگر جزیره هدف نیست، از کنار مکان Bleep عبور کند و او را از حضور نعلبکی مطلع کند؟ بلیپ خلبان کشتی را می شناسد و دستگاه های ردیابی او را به سمت نعلبکی نگه می دارد تا زمانی که چندین هزار مایل دورتر در پایه اهرام مصر فرود آید. Destructo امروز چیزی بیشتر از دزدی بین سیارهای در ذهنش کهکشانشکنتر نیست و تلاش میکند آثار باستانی کمیاب را از اهرام بیرون بیاورد. برای چه هدفی؟ گفته می شود که آنها هیچ کارکرد علمی ای ندارند. آیا سیاره Destructo برای پول سخت است؟ یا آیا Destructo فقط فکر می کند که آنها در اتاق مطالعه یا تاج و تخت او خوب به نظر می رسند؟ Destructo خودش کار کثیف را انجام نمی دهد، بلکه چهار بابون فضایی را از بشقاب خود می فرستد تا غارت و میمون هایی را که خیلی بزرگ به نظر می رسند در داخل مینی نعلبکی جای نگیرند بیرون بیاورند، چه برسد به اینکه جایی برای حمل اشیاء قیمتی بگذارند. آنها شروع به بارگیری آثار از یک هرم می کننددر کشتی او، در حالی که Bleep و دستیارانش،
عروسک جیغ و خراش غارنشین، از طریق استراتوسفر اوج بگیرید تا به آنها برسید.
زمانی که قهرمانان ما میرسند، نعلبکی همراه با کالاهای هرم اول از بین میرود (به عنوان حفره شماره 2 توجه کنید، همانطور که در ادامه فیلم خواهیم دید.) فقط دو هرم از کار افتاده باقی میمانند. پسرها از هم جدا می شوند، Squeak و Scratch از یک هرم محافظت می کنند و هرم دیگری را بیپ می کنند. جیر جیر و خراش، به شکل مومیایی. بابونها که در پشت پانلهای مخفی ظاهر میشوند، با دستیاران Bleep یک بازی پر جنب و جوش از نگاه کردن/پنهان و جستجو را انجام میدهند، که با گیج باستانی به دام انداختن هر دوی آنها در یک کوزه سفالی و پرتاب کوزه به پایین سالن در مثلثی از جعبههای مومیایی برای مشت زدن به پایان میرسد. حالا به نظر می رسد کسی نیست که جلوی دزدان را بگیرد، بنابراین بابون ها اشیای قیمتی هرم را می گیرند. اما صبر کن! مسدود کردن خروجی مومیایی دیگری است – دو برابر اندازه بابون جعل می کند، که فریاد می زند “بو” و چهره های میمونی ترسناک می سازد. بابون ها می دوند و سرانجام راهی پیدا می کنند تا دوباره به ارباب خود و نعلبکی بیرون بپیوندند. Destructo به قدری از صداهای داخل هرم می ترسد که بلافاصله پس از سوار شدن بابون ها از زمین بلند می شود و در فضا ناپدید می شود و به سیاره اصلی خود می رود. هیچ چیز قابل تشخیصی از بشقاب پرتاب نمیشود، یا نیازی به بلند شدن آن توسط راوی وجود ندارد، اما در عکس بیرونی بعدی، اشیای قیمتی که قبلاً از هرم اول دزدیده شدهاند، روی زمینی هستند که نعلبکی قرار داشت. چگونه و چرا؟ آیا Destructo قبلاً آنها را در پرواز قبلی خود نبرده بود؟ در مورد مومیایی اسرارآمیز، بلیپ نمیتواند خودداری کند اما از خنده منفجر میشود، زیرا با بازکردن مومیایی، درون اسکیک کوچکی که روی شانههای اسکرچ ایستاده است، ظاهر میشود تا او بزرگتر به نظر برسد. ارزشها توسط قهرمانان ما برگردانده میشوند و امیدواریم Destructo درس خود را بیاموزد و اگر بخواهیم ادامهای از این سری داشته باشیم، در واقع بعید است.
Clutch Cargo حداقل باید به عنوان چیزی متفاوت برای زمان خود شناخته شود. یکی از اولین پروژههای تلویزیونی که بر حیوانات خندهدار تکیه نمیکرد (به جز یکی از دوستان سگ) و سعی میکرد برنامههای ماجراجویی لایو اکشن را با مخاطبان جوانتر موازی کند. بیشتر موقعیتها در تلاشی برای ارائه بهعنوان جدی مرگبار، با حداقل تسکین طنز و/یا خردهگیری گاه به گاه رعایت میشدند. آن را هر چه می خواهید بنامید، پیش درآمدی برای جانی کوئست، تنها با کسری از بودجه و خلاقیت. (در واقع، کلاچ چندان متفاوت از Race Bannon به نظر نمی رسد و حتی در محدوده آوازی خود صحبت می کند.) اگر فقط نوشته منطقی تر فکر می شد، این نمایش می توانست شهرت بهتری را بر اساس خط داستانی خود ایجاد کند. متأسفانه، اغلب موارد زیادی برای انتقاد وجود دارد که چگونه موقعیتهای بالقوه امیدوارکننده میتوانند تنها در پنج فصل روزانه به آشفتگیهای درهم تبدیل شوند.
ملکه صحرا (کامبریا، کلاچ بار، حدوداً 1959) –کلاچ، شاگردش اسپینر، و سگ پادل فوت در آرامشی لحظهای هستند، از ماجرایی به ماجراجویی دیگر سفر میکنند و گذرگاهی را روی یک قایق رودخانهای استرنویل رزرو میکنند تا راه خود را به قاره آفریقا برسانند. که چرخ دست و پا زدن او به جای حرکت در یک عکس کشیده می شود.) کلاچ در گفتگوی خود با اسپینر فاش می کند که آخرین ماموریت آنها تلاش برای بازیابی یک یاقوت 29 کیلوگرمی دزدیده شده از یک موزه معتبر است که شایعه می شود ملکه صحرا به درستی مالک آن است و مظنون است که از طریق یک مامور آن را برده است. ناامید است، زیرا این یک داستان “تمدن گمشده” نیست؟) کلاچ برای لحظه ای دور می شود و به اسپینر هشدار می دهد که با غریبه ها صحبت نکند. اما مردی درشت اندام با صدا و رفتار سیدنی گرین استریت به اسپینر نزدیک می شود، او ادعا می کند که یک چاقوی پیشاهنگی را در کشتی پیدا کرده است و می خواهد آن را به تنها پسری که در کشتی است بازگرداند. وقتی اسپینر گم شدن آن را انکار می کند، مردی به هر حال چاقو را به عنوان هدیه به او می دهد. غریبهای که حالا میگوید با هم دوست هستند، وقت و اطلاعات غیرضروری را با ظاهر شدن به عنوان مهاراجه تلف میکند.اسپینکسویل (برای شما یک اکسیمورون وجود دارد – اشارهای به خانواده سلطنتی هند همراه با یادگاری تاریخی از مصر!)، که برای دوستانش به عنوان “ما بزرگ” شناخته میشود. وقتی کلاچ می رود، تنها چیزی که کلاچ می تواند تشخیص دهد این است که از حواس پرتی برای دادن زمان به کسی برای جستجو در چمدان قهرمانان ما استفاده شده است. (در اینجا فرصت کاملاً از دست رفته است. با تمام تأکید بر چاقوی Boy Scout، چرا در فرستنده رادیویی آن پنهان نشده بود؟) خوشبختانه، نقشه کلاچ به مقصد در تمام مدت روی او بود، بنابراین هیچ چیز ارزشمندی برداشته نشد. کلاچ و اسپینر (پادلفوت نیز) به قسمتی از نردههای کشتی بازمیگردند که ناگهان مسیر خود را از دست میدهند و آنها را به رودخانه پرتاب میکنند که به خاطر گردابها، کروکودیلها و حتی ماهیهای نیش معروف است. نرده تقلب شده است و توسط یکی از پیروان نادیده Big Ma به نصف بریده شده است. برگردیم و دقیقا به همان نرده قبلی تکیه کنیم؟ خب، بدیهی است، زیرا تنها یک پسزمینه برای کلوزآپ در بودجه برنامه بود.)
فریادهای کلاچ و اسپینر در بالای چرخ دست و پا زدن شنیده نمی شود (که حداقل از نظر خط آب یک چرخه دو کششی دارد). قهرمانان ما احساس میکنند که چیزی پاهایشان را میکشد و به این فکر میکنند که آیا این یک گردابی است. نه، این یک تور است، و آنها توسط یک کاشف بزرگ سفید رنگ با لهجه استاندارد بریتانیایی به نام سرهنگ لوسیفر توادل به سمت ساحل رودخانه کشیده می شوند.(هیچ توضیحی در مورد اینکه چرا سرهنگ غذای خود را فقط با تور می گیرد نه با نخ ماهیگیری معمولی –؛ یا اینکه چرا تور خود را مستقیماً در آبراه رودخانه می اندازد، ارائه نشده است.) پس از معرفی، توادل نام کلاچ را به عنوان یک ماجراجو/نویسنده معروف می شناسد و آخرین کتاب کلاچ را خوانده است. کلاچ نیز همین کار را انجام می دهد و سرهنگ را به عنوان مهمترین مرجع در مورد استخوان های دایناسورها می شناسد. بنابراین، سرهنگ پیشنهاد کمک به کلاچ را به مقصد میدهد، با داشتن یک شتر دو چرخ روی کوهان، فضایی را برای کلاچ و اسپینر باقی میگذارد تا روی کوهان سوار شوند، در حالی که سرهنگ به شوخی میگوید که «صندلی ارزان» در وسط میگیرد. اسپینر در حین توقف در یک واحه، بیگ ما را در حال عبور از یک شتر یک کوهانه می بیند. Clutch اکنون گزارش می دهد که مقصد آنها اتفاقا Sphinxville است و Big Ma نیز همان مسیر را طی می کند. آنها سعی می کنند دنبال کنند، اما ما را در تپه های شنی از دست می دهند. سپس ناگهان شنی به آنها برخورد می کندطوفان سرهنگ و تلر با شتر جمع میشوند و سعی میکنند خود را در شنها فرو نکنند، در حالی که کلاچ با قاطعیت با پای پیاده به جلو هل میدهد. او سالها قبل از تام اسلیک متوجه میشود که همان ترفند کثیف یک ماشین بادی قدرتمند باعث ایجاد طوفان ساختگی میشود. (مطمئن است که چگونه این وسایل همیشه در دسترس هستند، زمانی که برخی شرورها به آنها نیاز دارند و احتمالاً با ژنراتورهای بنزینی برای نیرو!)
با تأخیر، پسران سرانجام به Sphinxville رسیدند و به معبد سلطنتی رسیدند. یک درب ورودی عجیب تابلویی را نشان می دهد که می گوید “برای ورود، به خود یک A بدهید.” اسپینر سعی میکند مانند کوچ و کلنل، ترازو را از نظر آوازی مدیریت کند، اما به نظر میرسد صدای هیچکدام از آنها صدای دلخواه را ندارد. فقط زوزه Paddlefoot دقیق است و فوراً دروازه را باز می کند. اما چه کسی باید در داخل منتظر باشد جز مامان بزرگ و فریبکار با اسکیتار. به سردار دستور حمله داده میشود و خروج از دروازه برای مدت کوتاهی به تعویق میافتد زیرا پادلفوت عصبی میشود و نمیترسد زوزه بکشد. کلاچ سرسپردگی را به زمین می اندازد و پادل فوت بالاخره صدای او را پیدا می کند و به کلاچ و اسپینر اجازه خروج می دهد. اما سرهنگ کجاست؟ هنوز داخل او نمی تواند دوباره از دروازه استفاده کند، بنابراین کلاچ دیوارها را برای ورودی دیگری بررسی می کند و او و اسپینر با یک گذرگاه مخفی روبرو می شوند که به اتاقی با یک مومیایی منتهی می شود. چیزی پشت سر آنها قفل می شود و آنها را به دام می اندازد. چشمهای مومیایی شروع به حرکت میکنند و اورفوت بستهبندیها را گرفته و میکشد. در داخل سرهنگ قرار دارد که همگی گره خورده است و بسیار نزدیک است که خودش یک مومیایی واقعی شود. سرهنگ زنده می شود زیرا درب تابوت دیگری که به دیوار تکیه داده بود به آرامی باز می شود. محتویات آن یک مومیایی نیست، بلکه ملکه زنده صحرا است که از طریق یک گذرگاه مخفی داخل اتاق وارد می شود. ملکه خواستار توضیح برای این نفوذ به آرامگاه است. داستان های پس زمینه رد و بدل می شود و کلاچ ماموریت خود و برخورد آنها با مادر بزرگ را فاش می کند. ملکه دزدی یاقوت را انکار میکند و میگوید که همیشه قصد داشت آن را در موزه برای عموم به نمایش بگذارد. با شنیدن در مورد بیگ ما، ملکه او را به عنوان یک عضو ظاهرا مورد احترام جامعه در پادشاهی خود (ملکه؟) می شناسد، اما مشکوک است که فعالیت اخیر او ممکن است بخشی از توطئه سرنگونی او باشد.
ملکه گروه ما را از گذرگاه های مخفی برای خروج از مقبره هدایت می کند. ناگهان سرهنگ، ریسنده و پارو دار رفتند. کلاچ با لوله سربی خنک می شود و ملکه نیز گرفته می شود. بیگ ما ملکه را در محفظه مومیایی قفل میکند تا از بین برود و دستان کلاچ را پشت سر او دور یک ستون چوبی میبندد که در باز میشود تا شیر وحشی وارد اتاق شود. خبیث ها، البته، برای تماشای جشن ها نمی چسبند. کلاچ از ترفند دیوی کروکت برای خیره شدن هیپنوتیزم به هیولا استفاده می کند. شانس کلاچ برای حمایت از خود را با ایستادن بر روی پشت شیر، به او اجازه می دهد تا آنقدر بلند شود که بازوهای خود را روی میله پشت سرش بچرخاند. سپس به سمت جعبه مومیایی می دود و با لگد در آن را باز می کند تا ملکه را آزاد کند که او را باز می کند.
جستوجوی کاخ باعث میشود کلاچ از پنجره نگاه کند، اسپینر، سرهنگ و پادلفوت را به عنوان اسیر در بیرون پیدا میکند و به بازار بردهها منتقل میشوند تا برای طلا فروخته شوند. (ترکیب غیرقابل توضیح دیگری از باستان و حال وجود دارد. و آیا مادر بزرگ نگران نیست که دو اسیر به جای فروخته شدن بی سر و صدا با هم صحبت کنند؟ علاوه بر این، ارزش یک داشوند برده چیست؟) کلاچ از بیرون به دیوار بلندی که بازار را احاطه کرده است می دود و طنابی را پیدا می کند تا روی تارزان بسته شده تاب بخورد. با اولین حرکت، کلاچ حامی بیگ ما را با لگد و ناک اوت می کند. کلاچ در چرخشی به عقب، بیگ ما را با پاهایش بلند می کند. شرور بزدل به طور تصادفی از ارتفاع وحشت می کند و وقتی کلاچ به سختی او را فرود می آورد، ناله می کند که او را تسلیم می کند و باعث می شود که ما شیارهایی در زمین شنی حفر کند. یاقوت در حال سقوط از سبدی که بیگ ما همیشه روی شانه خود حمل می کند، کشف می شود. افراد شرور توسط سوژههای ملکه گرد هم میآیند، و سرهنگ پایان خوشی را به دست میآورد، زیرا سنگر حفر شده توسط مهمانی مادر بزرگ بزرگترین استخوان ران دایناسور جهان را نشان میدهد. در کلاچ، برای این کار، پیشنهاد میکنید که در کرالگرایی در این زمان، یک Spinner تمام طول بکشد.
خط لوله خطر (کامبریا، کلاچ بارحدوداً در سال 1959) “احتمالاً اولین کاریکاتوری است که تمرکز را از شیوخ و راهزنان عرب باستان به کنوانسیون مدرن تر ذخایر نفت عرب تغییر می دهد. با این حال، این اسکریپت حفره های بیشتری نسبت به خط لوله مورد بررسی دارد. مراسم افتتاحیه در محل چندین مخزن بزرگ ذخیره سازی در یک محیط بیابانی برگزار می شود که برای نگه داشتن جریان یک خط لوله جدید از میادین نفتی در عمق خود صحرا ساخته شده است. دریچه برای شروع جریان می چرخد – اما فقط یک قطره از طلای سیاه می چکد. در این راه چیزی اشتباه است. بدون هیچ توضیحی در مورد اینکه چرا Clutch Cargo باید به اندازه کافی آموزش ببیند تا مرد نقطهای برای چنین معضلی باشد، کلاچ برای تماس توسط مرد مسئول پروژه خط لوله فرستاده میشود. طبق معمول، Spinner و Paddlefoot با هم می روند. اما یک مرد چاق و سرسپردۀ تقریباً به همان اندازه بزرگش که در لباس های عربی پنهان شده بود، از مراسم “بازگشت بسیار آشنای بیگ ما” و دستیارش (چگونه از زندان از دست ملکه فرار کردند؟) جاسوسی کردند. تلگراف نادرستی برای مدیر ارسال شد مبنی بر اینکه هواپیمای کلاچ تاخیر داشته و یک روز تاخیر خواهد رسید. وقتی هواپیمای کلاچ در واقع به فرودگاه میرسد، طرفداران با گروه کلاچ ملاقات میکنند و ادعا میکنند که مدیر نمیتواند شخصاً با آنها ملاقات کند، اما مرد را به عنوان فرستاده خود فرستاد تا کلاچ را با یک لیموزین شخصی به انبار برساند. راننده ادعا می کند که برای اجتناب از یک جاده پر دست انداز جایگزین مسیری انحرافی در پیش گرفته است و ماشین را در امتداد جاده ای ساحلی می راند که به صخره ای مرتفع مشرف به اقیانوس ختم می شود. اسپینر متوجه میشود که یک کامیون کاترپیلار او را تعقیب میکند و کلاچ مشکوک است که چیزی پیش آمده است. در حالی که در ابتدا فکر میکند فقط راننده کامیون مشکوک است، اما وقتی راننده خود آنها را رها میکند و در کنار جاده میپرد، همه چیز مرموزتر میشود. اسپینر ادعا می کند که وقتی کلاچ به او می گوید بهتر است بیرون بپرند درب خانه اش مسدود شده است و کاترپیلار که نمی تواند متوقف شود، ماشین را به بالای صخره هل می دهد. در اینجا ما اولین حفره های طرح خود را داریم. کلاچ به اسپینر میگوید که به سرعت شیشهها را بچرخاند، زیرا ماشین در هنگام سقوط به سمت اقیانوس سقوط میکند. (اگر پنجره ها باز بودند، آیا نباید هنگام گیر کردن در بیرون می زدند؟) با محبوس شدن هوا در کابین، ادعا می شوداین وسیله نقلیه به اندازه کافی شناور است که بتواند روی سطح شناور شود (با توجه به وزن متوسط یک سدان کاملاً غیر معمول). و یک بار روی سطح، کلاچ و دیگران به راحتی می توانند خارج شوند. (چطور؟ شیشه ها؟ آیا در گیر کرده است؟ آیا آنها از صندلی جلو تا در راننده بالا رفته اند؟ و چرا آب فقط به داخل هجوم نیاورد و دوباره ماشین را زیر آب نبرد؟)
اگرچه آنها باید به صحرا سفر کنند، پسران و پادل فوت به نحوی خود را به تاسیسات ذخیره نفت رساندند. (حمل و نقل آنها چه بود؟ آنها نمی توانستند فقط راه بروند، حتی اگر از غوطه ور شدن در اقیانوس سرد شده باشند!) آنها یادداشت را با مدیر مقایسه می کنند و متوجه می شوند که کسی به وضوح نمی خواهد آنها در اطراف باشند. کلاچ (که اکنون حمل و نقل را انجام می دهد) از یک کامیون کاترپیلار دیگر برای طی کردن طول خط لوله استفاده می کند که در حال حاضر فقط نیمی از آنچه چاه ها پمپاژ می کنند را تحویل می دهد. به نظر می رسد هیچ چیز در اولین اجرا در طول خط اشتباه نیست. اما چیزی توجه اسپینر را به خود جلب می کند که آنها به میدان های نفتی می رسند. هیچ کس روی زمین نمی داند متعلق به چه کسی است، اما به یاد بیاورید که در چند هفته گذشته چندین بار دیده شده است، با یکی از کارگران اظهار داشت که مردی چاق درشت اندام به او گفته است که شخصی در حال انجام یک بررسی هوایی است. نشانههایی که نشان میدهند همان مرد چاق ممکن است یکی از دو قهرمان ما باشد که اخیراً با آنها آشنا شدهاند، بلافاصله وقتی کلاچ دور میچرخد تا لاستیکهای کامیونش را صاف و صاف ببیند. یک نفر سعی می کند او را اینجا نگه دارد و او را مشغول کند در حالی که کار کثیف به جای دیگری می رود. کلاچ زمان قابل توجهی را صرف تعمیر لاستیک ها و پیدا کردن یک پمپ باد برای پمپاژ مجدد لاستیک ها می کند، سپس برای بررسی مجدد خط لوله حرکت می کند. این بار، کلاچ، اسپینر و پادل فوت با گوش های خود در فواصل زمانی به لوله گوش می دهند تا مطمئن شوند که جریان کار می کند. (آیا عاقلانه است که گوش خود را به یک خط لوله فلزی در معرض گرمای بیابان بگذارید؟) تقریباً در نیمه راه، صدای دیگری را می شنوند، بسیار بلندتر. موتورهای هواپیما، گرم شدن با نگاه کردن به یک تپه شنی، آنها همان هواپیمای نقرهای را مشاهده میکنند که قبلاً روی زمین نزدیک خط لوله دیده شده بود، موتورهای آن برای رسیدن به سرعت برخاستن فشار میآورند. اسپینر حدس میزند که شاید آنها به گاز نیاز داشته باشند و کلاچ متوجه میشود، “بنزین بلند نمیشود.–درپوش لوله بلافاصله در محل اتصال دو بخش تنه نزدیک است، و کلاچ متوجه می شود که آنها از آن برای ضربه زدن به خط سوخت هواپیما مانند یک تانکر خاص استفاده کرده اند. از منبع نفت؟) کلاچ سعی می کند کامیون کاترپیلار را در مسیر رهگیری قرار دهد تا مانع از برخاستن هواپیما شود، اما هواپیما متوقف نمی شود، اما در هوا نزدیک می شود، چرخ های آن به سختی وسیله نقلیه کلاچ را از دست می دهند.
کلاچ به هواپیمای خودش برمیگردد و خودش در صحرا جستجو میکند. چشم تیزبین اسپینر یک تپه شنی بزرگ را می بیند که به نظر می رسد کنده کاری شده است، و کلاچ آن را به عنوان یک آویز استتار قدیمی می شناسد که توسط سربازان در طول جنگ جهانی دوم به جا مانده است.صفحه نقره ای از داخل کمی نمایان است.(جزئیات این نصب پنهان هرگز توضیح داده نمی شود و هواپیما نفت را در کجا ذخیره می کند؟ نه مخازن ذخیره سازی دیده می شود، نه هیچ خط لوله ای برای رساندن روغن به بازار. اگر هواپیما هنوز مجبور است روغن را به بازار حمل کند، پس چرا توقف میانی در اینجا ضروری است؟) کلاچ فکر می کند که با خاموش کردن موتورش همه چیز را ساکت نگه داشته است (همانطور که موتورش به نظر می رسد همه چیز قطع می شود و به نظر می رسد که موتورش نزدیک تر است و به نظر می رسد که همه چیز را قطع کرده است و به نظر می رسد که موتورش نزدیک تر می شود. تکیهگاه هواپیما بهطور عجیبی بهعنوان یک تاری گرد به تصویر کشیده میشود) اما زن و شوهر مراقبی که زیر لباس پوشیده بودند، قبلاً متوجه حضور او شدهاند و استراتژی کلاچ را بیفایده جلوه میدهد. وقتی کلاچ و پادل فوت، لباس های عربی پوشیده اند و بلافاصله نقاب هایشان را می بینند، بازمی گردند، تبهکاران هنوز یک قدم جلوتر از ذهن کلاچ هستند. کلاچ و اسپینر با پای پیاده به آشیانه نزدیک می شوند و کلاچ برای بررسی حرکت می کند و کسی را نمی بیند که از هواپیما محافظت می کند. بیمعنی یک cliffhanger از دزدگیر شرور میخواهد دزدکی روی اسپینر بیاید تا او را به گروگان بگیرد، اما بازگشت کلاچ باعث میشود که این ایده کاملاً از بین برود زیرا شرورها برای برخاستن سریع دیگر به چوب لباسی برمیگردند.در هوا، شرورها بدون هیچ دلیل آشکاری درگیر جنجالهای بیشتری میشوند. آنها با چرخاندن یک شیر در داخل هواپیما، دنباله ای از نفت را آزاد می کنند که مستقیماً به مخازن ذخیره سازی در انتهای خط لوله می رسد. سپس دور آن حلقه می زنند و یک مشعل روشن را روی مسیر نفت می اندازند. هدف منفجر کردن تانک هاست. (حالا این چگونه به برنامه شروران کمک می کند؟ اگر مخازن نابود شوند، هیچ کس زحمت پمپاژ نفت را به خود نمی دهد و به هدف عملیات مخفی پایان می دهد. آیا تبهکاران از آنچه قبلاً دزدیده اند راضی هستند و اکنون فقط به پاک کردن ردهای خود اهمیت می دهند زیرا آنها فرار دائمی می کنند؟) تیغه بولدوزر موقت، شارژ کردن روی خط آتش با کامیون و دفن شعله های آتش با شن های بیل زده ای که روی آن قرار دارند. (احتمالاً با یک تیغه بولدوزر فلزی، اما آیا شما این خطر بزرگ را ندارید که گرمای آتش تخته های چوبی را قبل از خاموش شدن شعله ور کند؟)
پس از خاموش شدن خط آتش نزدیک مخازن، کلاچ به مدیر پروژه می گوید که روغن بیشتری را در انتهای شعله داخل گودال بریزد تا دود به نظر برسد که همه چیز در حال بالا رفتن است. این باعث می شود شرورها فکر کنند که نقشه آنها موفق بوده و کلاچ نیز باید از بین برود. اما کلاچ با کامیون خزنده به چوب لباسی پنهان بازگشته است (حالا چرا شرورها آنجا هستند و هواپیما قبلاً برای همیشه پرواز کرده است؟) و شرورها را می پرد و آنها را فراری می دهد.سپس کلاچ هواپیمای نقرهای را برای کمی «تفریح» فرماندهی میکند و با حقههای خود، میزها را بر روی شرورهای فراری میچرخاند. کلاچ رگهای از نفت را از آسمان به صورت دایرهای در اطراف افراد شرور میریزد، سپس مشعل شعلهور خود را روی روغن میاندازد. شرورها توسط حلقه ای از آتش احاطه می شوند و لباس های خود را در می آورند تا از گرمای شدید شکست نخورند و هویت خود را برای تماشاگر کلاچ و اسپینر آشکار می کنند. کلاچ به اسپینر می گوید که تبهکاران به زودی توسط “گشت شتر صحرا – بهترین در جهان” نجات داده می شوند و اسیر می شوند. (اوه داداش!) ماجرا با خداحافظی کلاچ و اسپینر با مدیری که احتمالاً مشکلات خط لوله اش تمام شده است به پایان می رسد. اسپینر خاطرنشان می کند که خوشحال است که دیگر مجبور نیستند آن لباس های سنگین را بپوشند، اما مدیر اشاره می کند که به نظر می رسد یکی از شرکت های آنهاایده های دیگری در مورد این موضوع دارد، زیرا Paddlefoot به تنهایی در مانتو پیچیده شده است، فقط برای سرگرمی.
کامبریا سه عروسک جدید تلاشی به موقع بود، با سرمایه گذاری بر روی چندین کمدی مشهور که به نظر می رسید همزمان به وجود آمدند، و از استعدادهای واقعی صدای مو هوارد، لری فاین و کرلی-جو دی ریتا بسیار بهره برد. حتی بخشی از هر حلقه را به بخشهایی از Stooges در اکشن زنده اختصاص داد. با این حال به نحوی پتانسیل آن هرگز به طور کامل به دست نیامد. این انیمیشن گاهی اوقات به سطح محصولات لری هارمون یا King Features نزدیک میشد که تحسین زیادی نداشت، اما حداقل یک پله در جهان برای Cambria. اما سختی محض ساخت بیش از صد اپیزود سه و نیم دقیقهای احتمالاً نشان میدهد که سریال خنثی میشود و حجم کاری که حتی زمانی که در دست افراد بزرگتری مانند هانا-باربرا یا هال سیگر بود به اندازه کافی چالش برانگیز بود. می توان روی هر قسمت برای چند ترفند عاقلانه بین بچه ها حساب کرد (شاید در واقع توسط خودشان اختراع شده باشد)، اما در مورد چیزهای دیگر، با توطئه های اغلب متزلزل و مقدمات طرح که هرگز به طور کامل محقق نمی شوند. تعجب آور است که نام جک کینی و هومر برایتمن را در میان گروهی از افراد نسبتاً ناچیز در تیتراژ فیلمنامه سریال پیدا کنیم – احتمالاً یک دعوت آشکار از صنعت برای ایدههای فیلمنامه وجود داشت و آنها فقط برای پول در آن شرکت داشتند. استثنائات نادری وجود دارد، اما بیننده معمولاً از مجموعه دور میشود، احساس ناامیدی یا بیحوصلگی میکند و میمیرد تا کانال را تغییر دهد تا پخش زنده شورت کلاسیک Stooges را ببیند. این فیلمها برای چند سال در ایستگاههای محلی پخش میشدند، سپس بیصدا از دید عموم محو شدند.
Le’ Stoogenaires “در حال حاضر با کشتن زبان فرانسوی “Le” مفرد همراه با یک اسم جمع شروع شده است؟ عروسکها تازهکارهایی هستند که از صحرای Sa-Hoo-Ha عبور میکنند تا به پست تعیین شده خود در فورت میراژ برسند، جایی که باید از تسخیر قلعه توسط Alzader جلوگیری کنند. بر در دژ از چهره خود الزادر ملاقات کرد. او می گوید: «برو کلوچه های پیشاهنگی خود را در جای دیگری بفروش. وقتی مو او را می شناسد و به استوگ ها دستور عقب نشینی می دهد، الزادر می گوید: “انتظار یول برینر را داشتی؟”
استوگ ها دوباره جمع می شوند تا پشت یک تپه شنی پنهان شوند (ایده ای که کرلی-جو آن را تأیید می کند، زیرا به نظر می رسد “ترسناک و بی خطر” است). اما مو همچنان وظیفه خود را به عنوان لژیونر می داند که قلعه را بگیرد و الزادر را به عنوان اسیر خود بگیرد. “همه در یک روز؟” کرلی جو می پرسد. Moe یک حمله انبوه Stooge را برای حمله به درب قلعه رهبری می کند. الزادر چیزی که شبیه یک قرص سفید کوچک است را بیرون می اندازد و استوگ ها را رها می کند تا بخندند که برای متوقف کردن آنها بیش از یک قرص لازم است. بوم!! همانطور که مشخص شد قرص یک نارنجک مینیاتوری است و به استوگ ها اجازه می دهد در دهانه عمیقی که در شن مانده است بیفتند.دنباله بعدی گگ طولانی، Moe است که سعی میکند با استفاده از یک درخت نخل خمیده که با طناب به عنوان منجنیق متصل است، بر روی دیوار منجنیق شود. لری و The Curly-Joes مکرراً دستور قطع طناب را انجام می دهند، اما اتفاقات ناگواری برای Moe رخ می دهد بدون اینکه عروسک های دیگر حتی تلاش کنند. اولین برش طناب درخت را آزاد می کند و در جهت مخالف به ماسه برخورد می کند و مو را همراه با آن می کوبد. لری خاطرنشان می کند: “شرط می بندم که نیش زد.” کل قلعه را در هوا می لرزاند. “آیا او صدمه دیده است؟” کرلی جو می پرسد. لری پاسخ می دهد: “نه، او روی سرش فرود آمد.” بار سوم جذاب است، زیرا مو در نهایت به لبه بالای دیوارهای قلعه پرتاب می شود، جایی که او می چسبد. الزادر با چکش مسلح ظاهر می شود. “در اینجا، من به شما کمک می کنم تا پایین بیایید.” بام! همانطور که مو با یک تصادف از دیوار می افتد. شوخی می کند الزادر جلوی دوربین.
اگرچه این قسمت خوب پیش می رفت، اما پایان آن نسبتاً مسطح است. استوگ ها به ترفند دادلی نایت شید مبنی بر ورود به قلعه به عنوان یک شتر تروا متوسل می شوند، اما لباس مبدل آنها نمی تواند الزادر را فریب دهد و پسرها آشکار می شوند. الزادر تهدیدهایی برای بریدن اندام های حیاتی آنها می کند و استوگ ها با شکستن دیوار قلعه، خروجی خود را مهندسی می کنند. پایان بعید زمانی می آید که Cmdr. لژیون از مخفیگاه بیرون می آید و الزاندر دگمه های خود را باز می کند و ماسک خود را برمی دارد تا خود را به عنوان یک لژیونر دیگر نشان دهد. همه چیز برنامه ای بود برای خلاص شدن از شر استوگ ها، زیرا این گروه از سربازان واقعاً نمی خواستند کسی برای آنها نیروهای تازه نفس برای امداد بفرستد تا شهرت سخت ترین واحد لژیون را خدشه دار نکنند. (من مطمئناً هرگز نشنیده ام که یک واحد نظامی از هر نوع کمکی امتناع کند. آیا استفاده از بچه ها به عنوان طعمه های قربانی و پرتاب آنها به سمت دشمن به عنوان عاملی برای حواس پرتی مؤثرتر نیست؟)
پسرهای مومیایی چیزی شبیه یک دنباله کارتونی برای کمدی کلاسیک استوگ در دهه 1930، ما مومیایی خود را می خواهیم، که پسران را به عنوان کاشفان باستان شناسی در مصر نشان می دهد. طبق معمول، نسخه متحرک در مقایسه کمرنگ است. پسرها سوار بر شتر از صحرا می گذرند و از بیلبوردهای تبلیغاتی به سبک برمه شیو با خطوط قافیه عبور می کنند: “اگر تشنه ای”، “گرم و خشک”، “یک نوشیدنی که باید امتحان کنی وجود دارد”، “آب!”. پسران برای کاوش کمی وارد هرم بزرگ می شوند. وقفه ناگهانی یک طراحی ثابت، که مارپیچ جلوی دوربین میچرخد، قرار است برای یک تصویر از افتادن از سوراخی به پایینترین اعماق هرم کافی باشد. Curly-Jo خاطرنشان می کند که آنها با عجله به ته این موضوع رسیدند. مو محاسبات تصادفی مضحکی را روی نموداری از اتاقک های معروف هرم انجام می دهد تا راه خود را پیدا کند، سپس پس از تمام ریاضیات به این نتیجه می رسد که آنها به طرز ناامیدکننده ای گم شده اند. کرلی ناگهان به سمت امواج هیپنوتیزمی شناور در هوا کشیده می شود که از چشمان یک مومیایی زنده سرچشمه می گیرد. “تو مامان منی؟” استوج مجذوب می پرسد. مومیایی غر میزند، سپس به کرلی جو اشاره میکند که دنبال کند. او این کار را انجام میدهد و شکایت میکند که مومیایی به اندازه مو قدرتمند است، اما ابتدا با چهره به داخل تختهای سنگی رفت که ارواح مومیایی درست از میان آن.Moe متوجه هیروگلیف روی یک دیوار سنگی می شود (اشتباه، به یاد داشته باشید، همانطور که در مقاله قبلی اشاره کردیم که هرم بزرگ هیچ هیروگلیف ندارد). مو با نسخه جیبی از سنگ روزتا ترجمه می کند: “پاپیروس سفید است. نیل آبی است. اگر گوشت بره دوست ندارید، بامبو بخورید.” لری خاطرنشان می کند: “خدایا، آنها تبلیغات هم داشتند.” مو فکر می کند که این یک فکر احمقانه است، زیرا مصر اولیه تلویزیون نداشت. این چیزی است که او فکر می کند. او در نقش فرفری جو دکمه ای را فشار می دهد که در سنگ دیگری تعبیه شده است و تصویری در بالای دو هیروگلیف مصری به طور ناگهانی خطوط ثابت تلویزیون ایجاد می کند و مصریان تصویر شده شروع به رقصیدن می کنند که گویی در برنامه تلویزیونی Shindig هستند.
در مقبره مومیایی در آن سوی دیوار، غرغرها در میان چهرههایی که با گاز پیچیده شدهاند و از مزاحمان ناخواسته شکایت میکنند آغاز میشود. یکی از آنها شکایت می کند: «ما به برخی از زنده های واقعی گیر کرده ایم»، در حالی که دیگری اشاره می کند که هیچ کس نمی تواند اینجا بخوابد. بنابراین، مومیاییها از جمله صحنههای نگرانکننده ارزانقیمتی که در آن بزرگنمایی روی صفی از مومیاییها باید توسط دوربین به عنوان راهپیمایی آنها علیه استوگها تعبیر شود، حمله میکنند. قهرمانان ما دیوانه وار از میان دوربین ها می دوند، نمایی از طبقات و اتاق های متعدد هرم را می بینند، و آنها را به صورت سه نقطه سفید که مانند یک ماشین پین بال به اطراف می پرند نشان می دهند. در نهایت، مومیایی ها ولگرد را به آنها می دهند و سوراخ کوچکی در بالای هرم ایجاد می کنند. مو می گوید آنها نمی توانند بیرون بیایند، اما بزرگترین مومیایی در پشت سر آنها ظاهر می شود تا “بو” را بیرون بیاورد و پسرها به سمت افق می روند و ناپدید می شوند.
کلارنس عربستان –وقتی داستان ما شروع میشود، به نظر میرسد استوگها از Bugs Bunny بهعنوان آژانس مسافرتی خود استفاده کردهاند و مسیر دیدنی او را به سمت ساحل از ‘Sahara Hare’ تکرار کردهاند، حتی اگر آنها قصد دارند به جای میامی به ساحل مالیبو بروند. البته در نهایت در وسط صحرای عربستان به دنبال خط آبی می گردند که هیچ جا پیدا نمی شود. مو حتی اظهار می کند که می دانست باید در بزرگراه ساحلی به چپ می پیچید!
روی شن ها دراز کشیده، موی عرق زیادی می خواهد، “اوه، برای یک موج خنک خوب.” “آیا به موج گرما رضایت می دهید؟” فرفری جو میگوید، کف یک دستش را دراز میکند که غباری سوزان از آن بلند میشود. عرب سوار بر شتر نزدیک می شود و می پرسد که آیا به کمک نیاز دارند؟ مو می پرسد تا مالیبو چقدر راه است. عرب بالای شانهاش اشاره میکند و پاسخ میدهد: “هنگامی که کرکس، حدود 8100 مایل، به این سمت پرواز میکند.” عرب، با آرزوی دیدار خوشایند از صحرا، برای آنها آرزو میکند و سرانجام استوگها به وضعیت دشوار خود پی میبرند. از ناکجاآباد، و یک عرب بیرون به عنوان پارسه سیرک عمل میکند، به پسران خوشامد میگوید و آنها را به داخل چادر دعوت میکند تا اجرای موزیکال کلارنس عربستان و ارکستر تمام شتر او را تماشا کنند. پسرها روی بالشتکهای مخملی داخل آن نشستهاند.شتر اشعار شن بیابان را ارائه می کند و سنج می نوازد، و شتر دوم طبل می نوازد.(و (پس چه کسی این آهنگ را می نوازد یا همان طور که بسیاری از برنامه های تلویزیونی در آن روزها تمایل داشتند آن را انجام دهند، “کنسرو” شده است؟) این شاید خنده دارترین نمائی است که در یک کارتون کامبریا دیده ام. لیورپول که متوجه شد او را با یک بیتل اشتباه گرفتهاند، پاسخ میدهد: “متاسفم، شما گروه اشتباهی را کنار گذاشتهاید: “او نمیتواند من را گول بزند. قبل از اینکه چشمان آنها به شتر تبدیل شود، تبدیل به شتر می شود و می افزاید: “این کار بسیار آسان است. این مکان چشمک زن یک سراب است، نه؟ می دانید که پسرهای ترسیده از جای خود می پرند و به سرعت خارج می شوند، و مو در حالی که می رود، اضافه می کند: “ممنون که به ما گفتید.”
ما در حال تغییر خط مشی مقاله فعلی خود “بدون جن” برای سکانس بعدی اجتناب ناپذیر در خط داستان هستیم. پسرها که برای اولین بار روی شنهای بیرون میدویدند، ناگهان با تغییر عکس، خود را در هوا، بالای تخته غواصی مشرف به یک استخر مصنوعی میبینند. جایی برای رفتن نیست جز پایین، پس می پرند. استخر به طور جادویی به یک چراغ جادویی غول پیکر با درب باز تبدیل می شود که پسران را به دام می اندازد و درب را می زند. یک پف دود از دهانه لامپ یک جن بزرگ را بیرون می آورد که استوگ ها را در کف یک دست نگه می دارد. قبل از اینکه پسرها را ببلعد می گوید: «سه کلوچه کامل، فقط برای من». پسرها را به صورت جادویی به اندازه های مینیاتوری به عنوان مسافران روی فرش خود تبدیل می کند. سپس همه آنها بهخوبی از شکافی بین دو دندان جلویی جن خارج میشوند. جن فقط می تواند نظر بدهد: “این بدون شک احمقانه ترین کارتون است که تا به حال در آن بازی کرده ام.” (آیا کسی شترهای انتقاد کننده از جاده مراکش را دیده است؟) کلارنس با یک “ببینم. بعد” از پسرها خداحافظی می کند، سپس از فرش در هوا ناپدید می شود. “چگونه این کار را انجام می دهید؟” لری می پرسد. مو می گوید چه اهمیتی دارد، چون احتمالاً سراب است. این فرش در یک شهر عربی قد برافراشته و به مرکز عجیب آن در یک آسمان خراش مدرن به ارتفاع یک مایل می رسد –Oasis Hotel – و فرود آمدن روی پشت بام پسرها به سمت در آسانسور روی پشت بام می روند، اما اپراتور آسانسور را در داخل کلارنس پیدا می کنند. کلارنس اهرم را می کشد تا پیاده شود، و ماشین به سرعت از داخل ساختمان پایین می آید، کلارنس اعلام می کند که به طبقات نزدیک می شود، گویی در یک فروشگاه بزرگ، با کالاهایی برای فروش در چراغ های جادویی، عمامه، درختان نخل، و ظروف آشپزخانه. ناگهان، کل ساختمان در اطراف آنها حل می شود و تنها کابین آسانسور در حالی که طناب نگهدارنده اش به هیچ چیز متصل است، سقوط می کند. هنگام سقوط از دید دوربین صدای تصادف با صدای بلندی وجود دارد. حل می شود و پسرها از خواب بیدار می شوند تا خود را در ساحل یک ساحل واقعی بیابند. همه اینها یک رویا و یا یک سراب بود. اما صدای آشنا به آنها سلام می کند. کلارنس عربستان؟ نه، اما شبیه او، موری از مالیبو و یک نجات غریق است که می پرسد آیا پسرها برای مدت طولانی زیر نور خورشید بوده اند یا خیر. چه کسی اهمیت می دهد که آنها چه هستندپسرها، خوشحال از بازگشت به واقعیت، به دنبال آب برای یک شیب با طراوت برای خنک کردن جنون صحرا هستند. حداقل ما این نظرسنجی را با یک رکورد سورئال پایان می دهیم که شاید حتی جان فاستر هم از آن لذت می برد.
دفعه بعد: بیشتر شنی شگفتی ها




