با موضوع جشنواره “به رقص بپیوندید” ، انتخاب امسال از رقابت های بی نظیر جشنواره ها را ترغیب کرد تا معرفت شناسی و بسیاری از مفهوم رقص را زیر سوال ببرد. با آثاری که از سال 1968 از آن استقبال می شود ، این انتخاب باعث ایجاد ایده رقص به عنوان تنها شکل بیان خلاق شده است ، در عوض بینندگان را ترغیب می کند تا فرم انیمیشن اجازه دهند تا خطوط بین رقص و تحریک بدن را محو کنند. در حالی که برخی از فیلم ها موضوع رقص را مستقیماً ضبط می کردند ، برخی دیگر حرکت ، راهپیمایی ، تحول ، بازی فیزیکی و تغییر سرعت داشتند. “به رقص بپیوندید” به فیلم ها اجازه می دهد علاوه بر یک تمرین فکری درون نگرانه ، با هم به عنوان یک کار بازیگوش عمل کنند ، و تحت سبک ها و روش های مختلفی برای بازسازی معنی (های) رقص در یک فیلم انیمیشن قرار دارند.
متعهد برنامه الکسیس هونو با یک کارگردان جشنواره کار کرد میهای میتریک برای ایجاد یک موضوع مشترک پراکنده از رقص جشنواره. در مصاحبه ای ، هونو از فرصتی برای “بازی با موضوع” از هجدهمین انیمیشن ، حتی گسترده تر از آنچه که می توانست با موضوع سال گذشته ، که “عشق تحقیرآمیز” بود ، ابراز کرد.
فیلمی که جوهر این تمرین را مظهر می کند نیکلاس“1 Mètre/Heure” (فرانسه ، 2018) ، که گروهی از حلزون های نیمه انسانی را دنبال می کند ، سرزنده در 3D عکسبرداری. هنگامی که حلزونها بر روی بال هواپیما می چرخند ، Devreaux درک بیننده از حرکت حیوانات را به رقص به مجموعه ای از زمان مسحور کننده تبدیل می کند. هر از گاهی توسط یک پرنده عبوری حذف می شود ، گروهی از موجودات در یک رقص باریک و باریک که توسط فیلیپ دکوفرقصنده فرانسوی ، رقصنده و کارگردان تئاتر که به ویژه Choremons ، افتتاح و بسته شدن بازی های المپیک در زمستان 1992. با بازی با زمان و حرکت ، این فیلم لحظات کوچکی از زیبایی و لطف را نشان می دهد که مردم به دلیل سرعت سنگ زنی روزانه خود از دست می دهند.
‘1 Mètre/Heure’ توسط Nicolas Devereaux
انتخاب موسیقی ، که به عنوان یک ضبط معمولی از آپارتمان سلولی JS Bach No. 5 در C جزئی آغاز می شود ، یک پشتیبانی ریتمیک عاطفی و متحرک از حلزوانهایی را ارائه می دهد که به طور صریح نسبت به هر کسی که در مخلوط است ، واکنش نشان می دهند. هنگامی که خورشید محو می شود و روز به یک شب تبدیل می شود ، نمای بیرونی هواپیما به ظاهر در حال تبدیل شدن به یک کلوپ شبانه ، چراغ مسیر سبک است و بال را روشن می کند. Bah Bah Bah سپس توسط یک آهنگساز برای فیلم ریمیکس کرد پیر لو بورژواپر از سینت سایزر ، طبل ها و باس های برقی پر از بال برای همه طبقه رقص.
با طیف گسترده ای از فیلم ها برای انتخاب موضوع رقص ، متصدیان محدود به قطعات معاصر نبودند. هونو بیشتر فیلم های قدیمی تر را انتخاب کرده است ، در حالی که Mitrică تمایل به انجام کارهای بیشتر دارد و ترکیبی منحصر به فرد از آثاری را ایجاد می کند که ده ها سال را پوشش می دهد.
یک انتخاب قدیمی قوی “Boat Ballerina” بود شیرS فیلم انیمیشن شوروی در سال 1969 به شدت هدایت می شود آلفرد اسنیتکهنمره ارکسترال مملو از نقوش موسیقی است که همراه با هر طراحی جداگانه شخصیت ها ، از جمله یک بالرین جادویی ، بیگانه ، پری است که توجه چندین ملوانان سخت را که به صورت خطی حرکت می کنند ، جلب می کند.
قایق بالرینا توسط لو آتامانوف
برجسته سازی این برنامه برای هوننو که در طول مکالمه ما شوخی می کند دشوار است: “مثل این است که بگوییم ، کدام کودک را ترجیح می دهید؟” او بیش از اخیراً چالش تسهیل ترکیبی از آنچه را که او به عنوان فیلم های سرگرم کننده و “دیوانه” توصیف کرده است ، شروع کرده است مسیحی لورا” S ‘Lesley تسویه حساب یک روز+! (ایالات متحده ، 2014) در ارتباط با آثار معمولی تر.
چندین فیلم از جمله “l’vase” از arnaud demuynck. ، حجابr و گابریل جکل (فرانسه ، 2017) و “نگهبان افتخار” توسط ادموندز جانسون (لتونی ، 2021) ، حرکت رقص خود را با سبک بصری حاد تکمیل می کند. L’vase از مینیمالیستی ، با الهام از انیمیشن سیاه و سفید Kiaroscuro با شکل های هندسی خشمگین و یک فضای ارکسترال کمیاب و آشوب آور استفاده می کند. نگهبان افتخار ، که جانسون در مورد وام ها می گوید ، از نقاشی های سرگئی آیزنشتاین الهام گرفته شده است ، از تغییرات چشمگیر در چشم انداز ، متضاد پالت آبی زرد و گرافیک های زاویه ای استفاده می کند.
نگهبان افتخار توسط ادموندس یانسون
در مصاحبه ، هونوت همچنین بر شورت های قابل توجهی تأکید کرد که از رقص برای مقابله با موضوعاتی که لفظی دشوار است ، از جمله سوء استفاده جنسی – “کلاه” از میشل کورنوایر (فرانسه ، 1999) و اگزیستانسیالیسم – “وزن” نیکی لیندروت فون باخ (سوئد ، 2017). با این حال ، Hunot و Mitrică انتخاب های انتزاعی تری مانند “Wonder” را پذیرفته اند میسی میز (ژاپن ، 2014) ، که دارای 8 760 عکس نقاشی شده با دست گرفته شده در یک سال است ، با استفاده از زمانی برای انجام روند خلاق.
کلاه Michèle Cournoyer
یکی دیگر از فیلم های جذاب که به این مباحث می پردازد این است PDI Aunسکوت (لبنان ، 2016) ، که رقص را به عنوان مقاومت در برابر یک جامعه اقتدارگرا با یک حس دیستوپیایی معرفی می کند. کاسه هایی با کمان و پیکان در دست خود در خیابان های یک شهر تک رنگ گشت می زنند ، زیرا شهروندانی که ماسک های سفید خالی می پوشند ، تحت نظر آواز پوسترها در رگ بزرگ برادر هستند ، آنها تماشا می کنند. جوانان ، گرچه سرنوشت خود را به عنوان اعضای شورش می شناسند ، اما مقاومت فزاینده ای را از طریق رقص گالوانیزه می کنند و دنیای جدیدی را با رنگ روشن باز می کنند.
هر بلوک فیلم با یک موزیک ویدیو به پایان رسید ، انتخابی که هونوت ، همانطور که می گوید ، تا مخاطبان را به سمت تجسم ذهنی و عاطفی امسال در “پیوستن به رقص” سوق دهد ، همه در حالی که در یک تئاتر تاریک نشسته بودند. وی تأکید کرد که این برنامه جمع آوری شده است تا نشان دهد که طبیعت بسیار “جسمی” رقص “شما را به سفر می کند ، باعث می شود احساسات زیادی داشته باشید ، حتی اگر در همان اتاق بمانید.”
مشارکت شده توسط: اولیویا پاپ
برای اولیویا پاپ:
Olivia Pop مستقر در برلین ، نویسنده فیلم تایوانی و دانشجوی فارغ التحصیل است که به کاوش فراملی ، تئوری انتقادی و تخیل عجیب می پردازد. او دانشجوی کارشناسی ارشد در تحقیقات جهانی در Humboldt-Universität Zu برلین است و لیسانس لیسانس را از دانشگاه استنفورد (کالیفرنیا ، ایالات متحده) دریافت کرد. الیویا در مورد فیلم آسیایی پالس ، ویزای مبهم ، Mise-en-Scène: مجله فیلم و حمل و نقل بصری ، مجله Catapult ، غیرقابل توصیف و دیگران نوشت.
(تصویر مرکزی: وزن نیکی لیندروت فون باخ)
