نقد و بررسی Revelations Day: جاه طلبانه ترین و تامل برانگیزترین فیلم استیون اسپیلبرگ تاکنون

فیلم‌شناسی استیون اسپیلبرگ برای خودش صحبت می‌کند: ET بیگانه، ایندیانا جونز، امپراتوری خورشید، رنگ بنفش، هوش مصنوعی هوش مصنوعی، جنگ دنیاها، مونیخ، اسب جنگی، داستان وست ساید، خانواده فابلمنو بسیاری دیگر او یکی از بزرگترین کارگردانان تمام دوران است و کارهایش هرگز معمولی نبوده است. هر فیلمی هدفی دارد.

به همین دلیل است روز افشاگری خیلی فوق العاده است این نه تنها کار یک کارگردان چیره دست در دوران طلوع خود است، بلکه کار مردی است که دهه ها را صرف کاوش در شیفتگی بشر به ناشناخته ها کرده است. به نظر می‌رسد که فیلم نقطه اوج کل دوران کاری اسپیلبرگ است – داستان سرایی، عمق عاطفی‌اش، و علاقه مادام‌العمر او به موضوع، که همه در یک دستاورد قابل توجه گرد هم می‌آیند.

روز افشاگری دنیل کلنر (جاش اوکانر)، کارشناس و افشاگر جوان امنیت سایبری را دنبال می کند که اطلاعاتی را کشف می کند که می تواند جهان را تغییر دهد. در حالی که او با زمان رقابت می کند تا حقیقت را کشف کند، مارگارت فرچایلد (امیلی بلانت)، هواشناس تلویزیون کانزاس سیتی و روزنامه نگار سابق که ناگهان شروع به صحبت به زبان هایی می کند که هرگز یاد نگرفته است، از جمله روسی و کره ای، به او می پیوندد. سفر آنها با سفر هوگو ویکفیلد (کلمن دومینگو)، فراری و افشاگر واردکس، و نوح اسکانلون (کالین فرث)، رئیس قدرتمند شرکت واردکس، که مصمم است جلوی آشکار شدن حقیقت را بگیرد، تلاقی می‌کند.

چیزی که به عنوان یک راز شروع می شود به زودی به چیزی بسیار بزرگتر تبدیل می شود. حتی قبل از اینکه به اصل مطلب برسیم روز افشاگریما مجبوریم با سؤالی روبرو شویم که در مرکز فیلم قرار دارد: واقعاً چقدر می خواهیم بدانیم؟

آیا ما می خواهیم دولت ها هر آنچه را که می دانند فاش کنند؟ آیا ما تأیید می خواهیم که در جهان تنها نیستیم؟ آیا ما خواهان دسترسی به اطلاعاتی هستیم که می تواند اساساً دیدگاه ما، سیاره و آینده ما را تغییر دهد؟

حقیقت این است که چیزهای بی شماری وجود دارد که ما نمی دانیم. ما نمی دانیم چه اکتشافاتی پشت درهای بسته انجام می شود. ما نمی دانیم چه تهدیدهایی فراتر از درک ما ممکن است وجود داشته باشد. ما نمی دانیم فردا چه چیزی به ارمغان می آورد، آیا این یک پیشرفت علمی، یک فاجعه طبیعی یا چالشی است که می تواند زندگی را آنطور که می شناسیم تغییر دهد. ما نگران تغییرات اقلیمی، آینده فرزندانمان و اینکه آیا این دنیا پنجاه سال دیگر به همین شکل خواهد بود؟

داره چیکار میکنه؟ روز افشاگری آنقدر جذاب است که فقط مربوط به بیگانگان یا اسرار دولتی نیست. این در مورد وزن خود دانش است. این سؤال می‌پرسد که آیا بشریت واقعاً برای حقیقت آماده است یا خیر – و آیا قرار است برخی از حقایق آشکار شوند، کنترل شوند یا شاید پنهان شوند. این سوالات تا مدت ها بعد از پایان فیلم در ذهنم ماند.

فیلمنامه دیوید کوپ فوق‌العاده است و ایده‌های عظیم را با احساسات عمیقاً شخصی متعادل می‌کند. کارگردانی اسپیلبرگ چیزی کمتر از یک استاد کلاس نیست، وضوح، شگفتی و وزن احساسی را در هر لحظه به ارمغان می آورد، در حالی که هرگز از چشمان داستان انسانی در مرکز همه چیز غافل نمی شود.

اجراها شایسته تقدیر ویژه هستند. امیلی بلانت در نقش مارگارت فیرچایلد یکی از بهترین اجراهای دوران حرفه‌ای خود را ارائه می‌کند که از طریق کوچک‌ترین حالات و حرکات صورت، چیزهای زیادی را منتقل می‌کند. او هوش، آسیب پذیری و اراده را برای شخصیتی به ارمغان می آورد که بیشتر وزن عاطفی فیلم را به دوش می کشد.

جاش اوکانر به همان اندازه دنیل کلنر قانع کننده است، و داستان را با اجرای پر احساسی که به فیلم بسیار فوریت و قلب آن می دهد، پایه گذاری می کند. کولمن دومینگو بار دیگر ثابت می کند که چرا یکی از تاثیرگذارترین بازیگران امروزی است. او به عنوان هوگو ویکفیلد، اعتقاد، جاذبه و انسانیت را در هر صحنه ای که در آن زندگی می کند به ارمغان می آورد.

سپس کالین فرث است. من سال ها کار او را تحسین می کردم، اما هرگز او را اینگونه ندیده بودم. به عنوان نوح اسکنلون، او با قدرت، پیچیدگی و شدت به صفحه نمایش فرمان می دهد. این برای من تعجب کرد که چرا قبلاً او را در نقشی به این بزرگی ندیده بودیم. بازی او یکی از بزرگترین شگفتی های فیلم است.

چیزی که بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار داد، تمایل اسپیلبرگ برای ادامه راه است. در جایی که بسیاری از کارگردانان ممکن است تردید کنند یا از آن مطمئن باشند، او کاملاً به داستان و پیامدهای آن متعهد است. نتیجه عاطفی قدرتمند است، سفرهای شخصیت‌ها قانع‌کننده است، و سوالاتی که توسط فیلم مطرح می‌شود مدت‌ها پس از پخش تیتراژ باقی می‌مانند.

روز افشاگری من را کاملا به هم ریخت این یکی از بهترین فیلم های سال و صادقانه بگویم یکی از بهترین های استیون اسپیلبرگ است. مهمتر از آن، جرأت پرسیدن سؤالاتی است که اکثر فیلم ها از مواجهه با آنها می ترسند. واقعا چقدر می خواهیم بدانیم؟ آیا ما برای حقیقت آماده ایم؟ و وقتی حفظ دانش غیرممکن می شود چه اتفاقی می افتد؟

تعداد کمی از فیلم ها در این سطح مخاطبان را سرگرم می کنند، به چالش می کشند و هیجان زده می کنند. هرگز فکر نمی کردم این را درباره کارگردانی بگویم که دهه ها کارش را تحسین کرده ام، اما روز افشاگری ممکن است در میان بزرگترین دستاوردهای استیون اسپیلبرگ قرار گیرد. این فیلمی است که ذهن را گسترش می دهد، قلب را لمس می کند و به ما یادآوری می کند که چرا سینما مهم است.

زمانی که اعتبارات به پایان رسید، متوجه شدم که دارم یک سوال ساده می‌پرسم: امسال چگونه چیز دیگری می‌تواند این را شکست دهد؟

متصل شد