St(r)ay توسط چیانگ یائو

adminفوریه 25, 2026

0 90 خواندن این مطلب 7 دقیقه زمان میبرد

کارگردان انیمیشن تایوانی چان یائو دارای تربیت آمریکایی و حساسیت به آشناست. فیلم کوتاه سه بعدی او (تولید: Cyder Studio) “St(r)ay”، سفر شتری برای یافتن همسر گمشده اش، نامزد بهترین فیلم کوتاه انیمیشن در پنجاه و چهارمین دوره جوایز اسب طلایی شد و در 50 جشنواره در سراسر جهان ارائه شد.

به مناسبت اکران آنلاین این فیلم با این کارگردان گفت و گو کردیم:

زف: چرا شتر و صحرا را برای فیلم خود انتخاب کردید؟

CY: St(r)ay با مفهوم ساعت شنی طراحی شده است که نشان دهنده گذر زمان و همچنین شن و ماسه ساعت شنی است که تصویر بیابان را گسترش می دهد. شخصیت اصلی، آقای کاملا، در واقع انسان بود، اما به دلیل زوال عقل که قابل تشخیص نبود، ما از ظاهری غیر انسانی به عنوان نمادی برای مقابله با آن استفاده کردیم. دلیل انتخاب شتر برای طراحی عمدتاً این بود که شتر حیوانی است که در بیابان زندگی می کند که با مفهوم کلی مطابقت داشت. علاوه بر این، شکل قوز شبیه به پشت بود. در ظاهر ارتباط با افراد مسن آسان تر بود.

ZF: داستان مربوط به افرادی است که پیر شده اند و در آخرین فرصت خود برای یافتن خوشبختی هستند. چه چیزی شما را به این داستان کشاند؟

CY: کل این مفهوم از پدر مرحومم که در سال‌های آخر عمر از زوال عقل رنج می‌برد سرچشمه می‌گیرد. پدرم به قمار و الکل معتاد بود و همیشه دنبال شهرت و ثروت بود. با این حال، زمانی که از زوال عقل رنج می برد، تقریباً چیزی با او و در ذهنش باقی نمی ماند. در حالی که می بینم او به تدریج خاطراتش را از دست می دهد، نمی توانم از خود فکر نکنم که در میان کسانی که دنبال می کرد و حتی خارج از خودش ارزشی ماندگار خلق می کرد، چه چیزی تا انتها با او باقی می ماند؟ بعد از اینکه دیدم فقط خانواده اش کنارش هستند فکر می کنم جوابش را داشتم.

St(r)ay را تماشا کنید:

ZF: من صحنه ای را دوست داشتم که زن در بالای کوه شنی است. آیا این ایده ای بود که در اوایل یا اواخر فرآیند به وجود آمد؟ و آیا مجبور شدید صحنه هایی را حذف کنید یا صحنه های دیگر را تغییر دهید؟ طول فیلم همانطور که هست عالی است.

CY: این صحنه بلافاصله پس از ایجاد مفهوم و خط داستانی ساعت شنی/کویر طراحی شد. دلیل اصلی بیان رکود بی دلیل ساعت شنی بود که قرار بود مانند زمان در جریان باشد. این نماد سردرگمی در مورد حس زمان در زوال عقل است، بنابراین من یک صحنه سورئال و تا حدودی دلخراش از همسر گیر افتاده در بالای تپه شنی طراحی کردم.

این همان فرآیند تفریق عکسبرداری از فریم های زیاد و سپس ویرایش نیست. هزینه انیمیشن در هر ثانیه و حتی در هر فریم بسیار بالاست. این بیشتر از روش جمع است و هر فریم تا حد امکان دقیق روی هم قرار می گیرد. بودجه فیلم بسیار محدود بود و تنها پنج هنرمند سه بعدی، از جمله کارگردان، روی این فیلم کار می‌کردند، بنابراین من تلاش زیادی کردم تا هر فریم را به حساب بیاورم. خوشبختانه، به نظر می رسید که نتیجه برای همه کسانی که در این تولید مشارکت داشتند، نتیجه داد.

ZF: انیمیشن چقدر ناخوشایند بود؟ و هر چالش خاصی که فیلم ارائه کرد، مانند VFX یا هر چیز دیگری؟

CY: طرح St(r)ay نسبتاً انتزاعی بود و سبک انیمیشن شخصیت ها محدود، مهار شده و ظریف بود که با سبک تجاری اغراق آمیز، پر سر و صدا و پویا که انیماتورها در گذشته به آن عادت داشتند کاملاً متفاوت بود. پس از گذراندن مدتی برای برقراری ارتباط در طول تولید، من به عنوان کارگردان صحنه های زیادی را نیز انیمیشن و تدوین کردم. خوشحالم که بالاخره یک سبک اجرایی پیدا کردیم که به احساسات اجازه می دهد به طور طبیعی جریان داشته باشند و خیلی زیاد یا کافی به نظر نمی رسد. صحنه طوفان شن در این فیلم نیاز به جلوه های ویژه، شبیه سازی مو و پارچه زیادی داشت که برای تیم سازنده با منابع محدود چالش بزرگی بود. خوشبختانه، تهیه کننده Yiju با ادامه تولید این تکنیک ها را آموخت و طوفان شن نهایی را فراگیرتر کرد.

از سوی دیگر، از آنجایی که در این فیلم دیالوگی وجود نداشت، علاوه بر انیمیشن شخصیت ها، اجازه دادن به شخصیت ها در زمان مناسب صداهای مناسب را نیز به بخش مهمی از اجرا تبدیل کرد. در نسخه اولیه، صدای آقای کامل خیلی زیاد ظاهر می شود و تمرکز خود را از دست می دهد. پس از ارتباط با طراح صدا تصمیم گرفتیم زیاد به صداپیشه تکیه نکنیم و اجرا را از طریق افکت های صوتی محیطی بیان کردیم و در نهایت لحن مناسبی را ایجاد کردیم.

ZF: این اولین فیلم کوتاه اصلی برای Cyder Studio بود. آیا منحنی یادگیری بزرگی در ایجاد این وجود داشت (دریافت بودجه، یافتن افراد مناسب و غیره) و چقدر طول کشید – کل تلاش؟

CY: St(r)ay از ابتدا تا پایان دو سال و نیم طول کشید، اما دوره تولید فشرده حدود یک سال و نیم بود. با توجه به اینکه داستان نسبتاً انتزاعی بود و بازنگری های زیادی در طراحی اولیه و فیلمنامه وجود داشت، ترجیح دادیم به سرعت مستقیماً به سمت تولید حرکت کنیم و سعی کنیم هزینه ها را در حد توان خودمان محدود کنیم، نه اینکه در ابتدا وقت خود را برای جستجوی سرمایه گذاران و تامین مالی صرف کنیم. در ابتدا به برنامه خیلی خوشبین بودم و می خواستم آن را در یک سال تمام کنم. در طول تولید، متوجه شدم که باید بدون از دست دادن کیفیت نهایی، بر مشکلات غیرمنتظره بی پایان غلبه کنیم. من با نگرانی مجبور شدم برنامه تولید را تمدید کنم.

به دلیل منابع محدود، من و تهیه کننده اغلب مجبور بودیم تکنیک های جدیدی را یاد بگیریم، زیرا توانایی پرداخت آن ها را نداشتیم، اما این فرآیند همچنین مهارت های ارتباطی ما را با انیماتورها در زمینه مفاهیم انتزاعی بهبود بخشید و یاد گرفتیم که از دیدگاه عملی تری برای برنامه ریزی زمان بندی پروژه استفاده کنیم، که همه اینها سنگ بنای تولیدات آینده ما شدند.

ZF: در فیلم، نماهای بدون چهره شخصیت در همه جا حضور دارند. می توانید در مورد آن بیشتر بگویید؟

CY: شخصی که در عکس صورتش کنده شده است در واقع همان چهره ای است که توسط آقای کامل فراموش شده است. در مقایسه با تصاویر روی دیوار در ابتدای داستان و نیم عکس در بیابان، فقط صورت خود آقای کامیلا بریده شده بود. سرانجام وقتی دوباره تصاویر روی دیوار ظاهر شد، چهره همسرش نیز کنده شد. صورت زن هم به صورت شتری در آمد و این یعنی آقا شتر همسرش را فراموش کرده بود. وقتی به کل فیلم نگاه می کنیم، مردم می بینند که شخصیت اصلی از ابتدا تا انتها شبیه یک شتر است. یعنی از ابتدا شناسایی نشده است. بنابراین عکس با صورت کنده حکایت از روند از دست دادن خاطرات آقای کامل دارد.

ZF: چگونه موسیقی و آهنگ پایانی را انتخاب کردید؟

CY: در طول تولید، تهیه کننده Yiju و من به دلیل تجربیاتمان در نیویورک مجذوب سبک آرت دکوی دهه 1920 شدیم. بنابراین ما نه تنها از سبک آرت دکو برای ایجاد فضایی رترو در طراحی صحنه و لباس استفاده کردیم، بلکه موسیقی و آهنگ تم را نیز ادامه دادیم. اگرچه موسیقی آهنگ‌های جاز ایده‌آل ما را رها کرد، اما عمدتاً مبتنی بر موسیقی متن اثیری بود که می‌توانست با جلوه‌های صوتی بهتر مطابقت داشته باشد تا احساس تنهایی ایجاد کند. آهنگ تم «زمان می‌گذرد»، که ما به‌ویژه برای فیلم ساخته‌ایم، هنوز به‌خوبی نمایانگر دهه 1920 است. حس یکپارچهسازی با سیستمعامل دوران نه تنها با طراحی و هنر ادغام شده است، بلکه حس بینایی را که ناپدید شده است عمیق تر می کند.

ز.ف: آیا این فیلم نوعی اعتراض به «فرهنگ پول» است یا بیشتر یادآور این است که اولویت های خودتان را داشته باشید؟

CY: اینکه آقای کامل سعی کرد چمدان پر از پول را نگه دارد، نماد شهرت و ثروتی است که او در طول زندگی خود به دنبال آن بود. با این حال، وقتی با انتخاب بین همسر و ثروت روبرو می شود، متوجه می شود که پول همه چیز نیست. او خیلی دیر انتخاب کرد و در نهایت ضرر جبران ناپذیری به بار آورد. از طریق تراژدی آقای شتر می خواهیم مفهوم «عشق» را مطرح کنیم. مورد St(r)ay به اندازه فرهنگ ضد پول قوی نیست، اما امیدواریم مخاطب را به فکر وادار کنیم که چه چیزی بیش از پول و ثروت ارزش دارد.

نقد فیلم (واسیلیس کروستالیس):
St(r)ay دارای لطف و اندوه ظریفی است که دقیقاً با موضوع تصمیم گیری درست خیلی دیر مطابقت دارد. مضمون و پس زمینه صحرا و شترها به درستی بر خشکی احساسی تاکید دارد که حتی ساختار ساعت شنی هم نمی تواند از آن فرار کند. St(r)ay با صحنه‌های به یاد ماندنی یک زوج در شن (و چمدان همیشه حاضر) و طراحی نازک گردن شخصیت‌ها – گویی زندگی در شرف از بین رفتن است، St(r)ay این مورد قانع‌کننده‌ای را مطرح می‌کند که زندگی آنقدر ارزشمند است که نمی‌توان به خاطر نگرانی‌های زودگذر از دست رفت – زیرا زندگی خود یک مفهوم زودگذر است، در ساعت‌هایی زودگذر مانند شن‌های چند ساعته. یک فیلم خاطره انگیز

اعتبارات:

برای چان یائو
چیانگ یائو کارگردان و فیلمساز تایوانی است که از مدرسه هنرهای تجسمی در نیویورک فارغ التحصیل شده است. او شیفته استفاده از روش های انیمیشن و فیلم برای به تصویر کشیدن احساسات و مبارزات شخصی در زندگی خود بود. فیلم‌های کوتاه پویانمایی او توسط جشنواره‌های بین‌المللی متعددی انتخاب و جوایز دریافت کرده‌اند. او در کنار پروژه‌های شخصی‌اش، کارگردانی سینمای بازی، انیمیشن شخصیت‌ها، آگهی‌های بازرگانی، ویدیوهای محصولات و تولیدات مجازی را بر عهده دارد.

پوستر کارتونی St(r)ay توسط چیانگ یائو