در چشم انداز اجتماعی شیطانی داغ و حریص امروز ، تمایل به داشتن دو روش اصلی تفکر برای فردا وجود دارد ، دو مفهوم آینده که در ذهن ما و حوزه عمومی با هم برخورد و مخلوط می شوند. انسان به فردگرایان اشاره دارد ، Nadezhda-Not-G-Gradi در زندان مالیاتی فردا دیگری متوسط است ، Hope-Hope-Dont-stoot گونه ای که ما را به بیرون فشار می دهد و تهدید می کند که سر ما را در تیله های مینیاتوری ترور فشرده می کند.
همه ما این دوگانگی فکر را تجربه و مبارزه می کنیم ، اما برای اصرار بر آن به طور کامل ، مطمئناً این اعتراض را القا می کند. آخرین و مهمترین آنها در بین سازمان دهندگان Animafest Zagreb امسال ، که با علمی تخیلی خود در بخش با مضمون انیمیشن به ما یادآوری کردند که روش های دیگری وجود دارد فردا – اگر به خودمان اجازه دهیم که توسط هنر هدایت شوند. در یک شکاف تحت عنوان “دنیای فردا” ، انتخاب دقیق پنج شورت متحرک ، نمایشی شگفت انگیز از چگونگی طنز پوچ بر خلاف واقعیت در واقعیت در راه شخص منطقی و منطقی بود که به عنوان یک خط نجات مؤثر برای ذهن آینده خدمت می کند ، که به ما کمک می کند.
به جای ارائه تکرارهای اضافی به مناظر جهنمی که به طور سنتی تصور می شود (همانطور که آنها تمایل به ساختن بسیاری از فیلم های علمی تخیلی دارند) ، این بلوک از دیدگاه خوش بینانه خود شگفت آور بود. این بدان معنا نیست که آینده خیالی همه آرمانشهر قابل اعتماد است: آنها هنوز هم تا حد زیادی به عنوان نامطلوب نشان داده می شوند. در عوض ، قاب بندی طنز از خصوصیات دیستوپی آنها و مردم (فرزندان ما) که در آنها زندگی می کنند ، چنین فاصله لازم و غالباً طعنه آمیز از الگوهای معمول تفکر ما را فراهم می کنند. طول های پوچ که داستانها در آن گرفته می شوند ، در این زمینه بسیار مهم هستند ، و ترس های ما از مشروعیت را به رسمیت می شناسیم ، در حالی که به ما این امکان را می دهد تا امنیت خود را از بین ببریم و از همه روشهای شدید که آینده می توان از آن استفاده کرد ، بخندیم. در حقیقت ، از ما دعوت شده است تا با وحشت ایجاد شده توسط انسان ، از خنده ای که یک تجربه کل تاریک را با مثبت بودن پراکنده می کند ، از بین برود.
شورت ها به سمت ژرژ ملیس“سفر کلاسیک به ماه” (1902) ، یک تقلید پاتافیزیکی ، ضد تحقیر گرایانه ، خوب ، گروهی از آقایان که به ماه می روند و قبایل را با ضرب و شتم آنها با چترها زندگی می کنند. اگرچه از تکنیک های خاص انیمیشن ، مانند ویرایش قرص یا سهام فیلم با رنگ دستی ، از نظر فنی و جدا از هم جدا شده است ، اما این اثر اولین فیلم علمی تخیلی است که هنوز هم امروزه وجود دارد. و موقعیت آن در راس تیم ملی ، احساس تداوم را در میان شورت های بعدی ، تکامل طنز آینده نگر ایجاد کرد.
در این زمینه ، همین نام “دنیای فردا” (2015 ، دون هرتسفلد) این روحیه طنزآمیز را به سطح دیگری برساند ، و آینده ای مضحک و تاریک را که توسط شاخه ها جمع شده است ، گرسنه احساسات و آگاهی های بارگذاری شده ارائه می دهد. با این حال ، با ارائه موضوع خود از طریق مکالمه بین کودک و شاخه او از آینده ، به سبک بصری که از شیرینی نقاشی های مهد کودک تقلید می کند ، تن های افسردگی او به همراه روحیه های بیشتر و متضاد گره می شوند. در یک مقطع ، ما می بینیم که مردم در مدار ظاهر می شوند و مانند توپ های روی شعله روی زمین دست می زنند و به “تخفیف در سفر به موقع” متوسل می شوند تا از یک شهاب سنگ ورودی فرار کنند. این تراژدی مطمئناً است ، اما با توجه به اینکه آنها به عنوان افراد چسبیده به تصویر کشیده شده اند و دختر آنها را ستاره های تیراندازی زیادی می داند ، ما از چشم انداز مرگ به این روش لبخند می زنیم. Doom به یک چیز کوچک سرگرم کننده می رسد.
دو شورت زیر ، شوق اتومبیل (2003 ، اورت د بیژر) و “عدم تحمل دوم: تهاجم” (2001 ، فیلیپ مولوی) – گرچه از نظر زمانی قبل از دنیای فردا است – سفری حتی بیشتر در یک کمدی دردناک. در هر دو داستان ، مردم به شکل مدل های ماریس Misshapen ، که بیشتر شبیه بیگانگان علی از انسان ها هستند ، شکل می گیرند. و رفتار آنها به طور مشابه گروتسک است: به نظر می رسد آنها به طور نامحسوس ناشناخته و وسواس کنجکاو با رابطه جنسی دارند ، که فقط دست و پا چلفتی آنها را تشویق می کند. همانطور که ما آنها را تماشا می کنیم ، ما در بالای توده های انسانی آینده بزرگ شده ایم و اجازه می دهیم که نه تنها فردا ، بلکه امروز نیز به زشتی و ناعادلانه و بی نظیر انسانی بچسبیم.
این ترکیب با “چیزهای غیر ضروری” به پایان رسید (2020 ، دیمترو لیزنبارت) ، تولید اوکراین برای یک روبات به نام راب ، مردی به نام رابرت را به عنوان حیوان خانگی انسانی خود پذیرفت. این یک قطعه بسیار مهارکننده است ، با استفاده از فرض به ظاهر دور شما به گونه ای که ما بیشتر از انسانها یا جوامع کوچک خود را سرگرم نکنیم ، اما ادای احترام به آنچه به معنای این است که شما هنوز در دنیای گرمی احساسات واقعی را تجربه می کنید. افسردگی با یک سبک بصری تئاتری ، یک رابطه کنجکاو بین راب و رابرت نشان می دهد که قوی ترین روابط ممکن است با برخورد پوچ ایجاد شود. نکته قابل توجه این است که عشقی که این دو شخصیت نسبت به یکدیگر احساس می کنند به چیزی در درون ما می رسند و ظاهری دلگرم کننده فراتر از نگرانی های ما ، افق های محدود ارائه می دهند.
چیزهای غیر ضروری از Dmytro Lisenbart
از طریق طنز ، ما به راحتی می توانیم بی معنی بودن محیط اطراف خود را بشناسیم و استرس اصرار فوری ذهن خود را تسکین دهیم. این پیامی است که این رشته از پنج شورت ، آنقدر ظریف ارائه می دهد ، که به ما امکان می دهد بخندیم ، بلکه همچنین به اندازه کافی کاردستی عمیق و دقیق را در بر می گیریم تا اطمینان حاصل کنیم که از خنده خود رنج نمی بریم ، زیبایی را در زیر بورلسا روشن می کنیم.
مشارکت شده توسط: آلن بزرگ
