دانیل بلومبرگ یک هنرمند همه چیزخوار است که اعتقاد و کنجکاوی شدیدی را در قالب آهنگ، اجرای زنده بداهه، هنرهای تجسمی و ترکیب فیلم آورده است. او به‌عنوان آهنگساز مونا فستولد و بردی کوربت، شاید بخشی از هیجان‌انگیزترین تیم کارگردان-نوازنده امروزی است: مشارکتی که با دنیای آینده ج 2020 و با امتیاز برنده اسکار خود برای 2024است بروتالیست. برای عهد ان لیبلومبرگ یک موزیکال ماکسیمالیست و آوانگارد از آهنگ‌های اصلی و اقتباس‌هایی از سرودهای شاکر را نوشت که توسط بازیگران در کنار تعدادی از نوازندگان تجربی اجرا شد.
LWLies: آیا می‌توانید در مورد فرآیند تحقیق Shakers که قبل از شروع نوشتن موسیقی انجام شده است، بگویید؟
دروغ های سفید کوچک بیشتری دریافت کنید
بلومبرگ: وقتی مونا این فیلمنامه را با بردی نوشت، اولین باری بود که درباره Shakers یاد می‌گرفتم، بنابراین شروع کردم به خواندن تا آنجا که می‌توانم و گوش دادن به ضبط‌های موجود از سرودهای آنها، که آهنگ‌های بسیار ساده‌ای بود. از طریق تحقیق متوجه شدم که شاکرها از سازها یا هارمونی استفاده نمی کردند. آنها خواننده حرفه ای نبودند و در کلیساها آواز نمی خواندند، در اتاق های چوبی که خودشان ساخته بودند آواز می خواندند.
چگونه با فیلمنامه مونا کار کردید؟
او جایگزین هایی را برای سرودهایی که من اقتباس کردم در فیلمنامه قرار داده بود. من فقط سعی می کردم بفهمم تا چه حد می توانم مواد را پیش ببرم. من واقعاً روی این که جنبش Shaker چقدر رادیکال بود و ابزارهایی که مونا برای ساختن فیلم به همان اندازه که هست استفاده کرد، متمرکز بودم. قبل از تولید، به نیویورک رفتم تا با او کار کنم. در طول روز با هم کار می کردیم، سپس او به من اجازه ضبط می داد. ابتدا دمو را برای مونا انجام دادم، سپس برای سلیا [Rowlson-Hall, the choreographer] بنابراین او می تواند شروع به ساختن روتین های رقص کند. در طول راه مراسم های تجلی وجود داشت، مانند را‘گرسنگی و تشنگی که بازسازی شد تا بیشتر شبیه یک آهنگ پاپ معاصر باشد.
شنیدن آواز خواندن این ملودی زیبای تمیز و زیبا که توسط این صداهای وحشی احاطه شده است، بسیار تضاد قابل توجهی است.
با آواز، یکی از اولین چیزهایی که از فیلمنامه گرفتم این بود که به این فکر کنم که Shakers قبل از اینکه به درستی تنظیم شوند چه صدایی می‌توانند داشته باشند. من جذب فیل مینتون و مگی نیکولز شدم، خوانندگان بداهه نوازی که بسیار تاثیرگذار هستند. من ویدیوهای مگی و فیل را برای همه بازیگران می فرستادم تا وقتی به پروژه می آیند به آن ها گوش دهند.
چطور شد که بازیگران به این روش خوانندگی دسترسی پیدا کردند؟ بدیهی است که مگی و فیل در این نوع کار آوازی متخصص هستند، اما برای افرادی که حتی ممکن است آواز سنتی آموزش ندیده باشند، یک چالش است.
اتصال این چیزها به سختی انجام می شود – هر کسی می تواند صداهای عجیب و غریبی ایجاد کند، ما از کودکی این کار را انجام می دادیم. اما انجام آن به روش این هنرمندان خاص است. من تعدادی از بازیگران مستقر در آنها را دارم بریتانیای کبیرمثل توماسین [McKenzie] و استیسی [Martin]برای انجام چند کارگاه با مگی از قبل. آماندا چندین کارگاه در نیویورک با او انجام داد [the experimental vocalist] شلی هیرش. کار با آماندا عالی بود و شلی نیز واقعاً تحت تأثیر او قرار گرفت.
بسیاری از خواننده های تجربی که با آنها کار کرده اید نیز در این فیلم حضور دارند.
ما خیلی زود در مورد گنجاندن آنها در تصویر صحبت کردیم. در این فیلم فریا ادموندز، ژوزفین فاستر، خواهرم ایلانا و مگی بازی می کنند. مگی با افراد زیادی به این مجموعه آمد – بازیگران، افراد اضافی، اما همچنین گروه نورپردازی، صدا، همه چیز – و او فقط با مونا بداهه نوازی کرد، که اجازه داد دوربین حرکت کند. در پایان اولین برداشت، همه بلند شدند و کف زدند. شگفت انگیز بود.
علاوه بر بازیگران خوانندگی، شما خوانندگان زیادی را ضبط کردید تا صداهای ناخوشایند را در فیلم ایجاد کنید، مشابه روندتان. را‘جمع آوری اجراها برای بروتالیست نتیجه
یکی از ظاهرهای سرگرم کننده در موسیقی آلن است [Sparhawk] توسط Low، که قبل از یک کنسرت زنده ضبط کرد – او وکال را انجام داد، یک Uber را به محل اجرا برد و پنج دقیقه بعد برهنه تا کمر روی صحنه بود. من همچنین چند گروه کر را ضبط کردم، یکی به رهبری فیل مینتون، و یک گروه کر آماتور که پسر عموی من سه شنبه ها بعد از کار به آنجا می رود. او یک ویدیو به من نشان داد و من گفتم، آیا می توانم آنها را برای فیلم ضبط کنم؟ سومین گروه کر فریا، شلی، فیل و مگی بودند که کل فیلم را بداهه نوازی کردند. من قسمت هایی از آنها را دارم که از ابتدا تا انتها می خوانند که در میکس صدا از آنها استفاده کردیم.
مونا در نمایش این فیلم در جشنواره فیلم لندن اشاره کرد که شاکرها شامل افرادی بودند که در گذشته به بردگی گرفته شده بودند و روحیات آنها بر سرودهای شاکر تأثیر گذاشت. این چه تاثیری بر امتیاز شما داشت؟
پتسی رابرتز ویلیامسون یک برده سیاه پوست بود که آزادی او توسط جامعه شاکر خریداری شد 1812. او یکی از معروف ترین آهنگ های آنها را نوشت، را‘Pretty Mother’s Home، که در ترکیبی با سرود دیگری ترکیب کردم، را‘من مادر را دوست دارم. این آهنگ در طول مونتاژ شهرک هنکوک خوانده می شود، زمانی که ما برای اولین بار تمام مبلمان و اختراعات زیبایی را که شیکرها به خاطر آنها مشهور شدند، می بینیم.
چگونه سه آهنگ اصلی را که نوشتید همراه با سرودهایی که اقتباس کردید توسعه دادید؟
برای اولین آهنگ فیلم – آهنگ عنوان – چند شعر از عهد شاکرز را ویرایش کردم که مونا در فیلمنامه گنجانده بود. را‘“آهنگ دویدن جان” با استفاده از روایتی نوشته شده است که مونا در مورد سفر آنها برای یافتن اولین محل زندگی خود پیدا کرده است. او می‌خواست سرعت خود را تغییر دهد و ما کاری کاملاً طنزآمیز و تقریباً ساده انجام دادیم. را‘Clothed by the Sun درست در پایان پروسه، در چند روز آخر میکس صدا آمد. من با یک گیتار الکتریک نشستم و کل آهنگ یکدفعه پخش شد، فکر می کنم چون سرم آنقدر درگیر فیلم و داستان بود که همه چیز آنجا بود. من به همان شیوه ای که برای آلبوم هایم آهنگ می نویسم به آن نزدیک شدم. من به رابطه آنه با برادرش به عنوان نقطه شروع فکر کردم.
آیا تمرین هنر تجسمی شما با ترکیب بندی شما تلاقی داشت – آیا در حین کار روی پارتیتور طراحی می کردید؟
بله، صدها نقاشی. هنگام نوشتن موسیقی قبل از صحنه، استودیو در نیویورک را پر از نقاشی کردم. سپس وقتی برای پیش تولید به بوداپست رفتم، دیوارهای Airbnb را پر کردم. برای من، نقاشی راه خوبی برای پاک کردن سرم یا تغییر جهت است.
همچنین می خواستم در مورد سازهای موسیقی بپرسم که عنصری است که شما برای همراهی این سرودهایی که در ابتدا آکاپلا خوانده می شدند معرفی کردید.
من به اندازه کافی خوش شانس بودم که با افرادی مانند رودری دیویس در چنگ، بیلی استایگر در ویولن کار کردم. [the cellist] اوکیونگ لی و تام [Wheatley]که این سازهای عجیب و غریب به نام ویول را می نواختند – مانند ویولن سل اولیه با سیم های ضخیم. سپس استیو وجود دارد [Noble]که به سادگی بزرگترین درامر تمام دوران است.
موافقم! من فکر می‌کنم شخصی مانند استیو به ساز خود مانند یک خواننده نزدیک می‌شود – وقتی پرکاشن می‌نوازد، آن را از هر جهت ممکن بررسی می‌کند.
من خیلی روی آن افراطی تمرکز کردم. برای مثال، ناقوس‌ها واقعاً مهم بودند، زیرا آنها ناقوس‌هایی در شهرک شاکر داشتند. وقتی با یکی از دوستان هنرمندم در نیویورک اقامت داشتم که اتفاقاً زنگ ها را جمع آوری کرد، کارهای زیادی ضبط کردم. برای اولین دمو تمام زنگ های خانه اش را به اتاقم آوردم. سپس من و مونا به یک فروشگاه موسیقی رفتیم و این زنگ کوچک را از آن پیدا کردیم 18هفتم– قرن شمال انگلستان، که بلافاصله در اولین باند فرود قرار گرفت. وقتی کارم را با استیو شروع کردم، از Celeste استفاده کردم که به آن پیانوی زنگ می گویند، که چکش هایی دارد که این صفحات فلزی را به زنگ می زند. بنابراین از استیو پرسیدم را‘نسخه نهایی این چیست؟ ما به این انباری رفتیم که سازهای کوبه ای اجاره می دهد و آنها این بشقاب های بزرگ برنجی را داشتند که برای هر نت یک تنظیم داشت. ناقوس کلیسا هم برای اجاره داشتند. وقتی قدم زدنمون تموم شد، فکر می کردم کل بودجه رو خرج اجاره زنگ می کنم! اما افراد انبار گفتند ما می توانیم آنجا ضبط کنیم، بنابراین استیو می تواند از هر چیزی که می خواهد استفاده کند.
برای بروتالیست شما قبل از تولید نوشتید و همچنین در صحنه فیلمبرداری ضبط کردید. تو سر صحنه فیلمبرداری بودی آن لی و همچنین آواز خواندن روی صفحه نمایش.
من قبل از شروع پیش تولید آنجا بودم، سپس هر روز سر صحنه و سپس در تدوین با صوفیه [Subercaseaux, editor] و مونا بعد مجبور شدم نت را اجرا کنم و بالاخره در میکس صدا قرار گرفتم. یاد اندی نیل افتادم [re-recording mixer/sound designer] این همه جلوه های صوتی را داشت. در یک لحظه، یک گاو در حین آهنگ و غوغا از کنارش می گذرد، و من می گفتم بیا این گاو را روی آهنگ بگذاریم!
به نظر می رسد انرژی فوق العاده ای در کل ماجرا وجود داشت.
من فکر می کنم مونا به خصوص در جمع کردن یک گروه خوب است. این اصلا یک فیلم استودیویی نبود، مستقل ترین فیلم بود. تهیه کننده اندرو [Morrison] او در واقع فقط سعی می کرد مجموعه را ادامه دهد، از نظر تلاش برای بدست آوردن پول برای آن هفته. من و ویل [Rexer, cinematographer] به تخلیه لباس ها از ون کمک می کردند. برای من، این مربوط به روشی است که من به کار با نوازندگان عادت کرده ام. هر منابعی که داریم سعی می کنیم با داشته هایمان کاری انجام دهیم و به آن متعهد هستیم. فیلم احساس می کرد – مثل اینکه مواد تشکیل دهنده برای ساختن چیزی خاص و منحصر به فرد وجود دارد، از مونا گرفته تا آماندا، بازیگران، گروه صدا، طراحی تولید، همه.
