یکی از 15 نامزد نهایی جایزه اسکار آینده بهترین فیلم کوتاه انیمیشن است مقوااز کارگردان JP Vine و Locksmith Animation، استودیو پشت این ویژگی ها رون گیج شده بود و آن کریسمس. یک خوک پدر و فرزندانش به خانه ای جدید نقل مکان می کنند و قدرت باورنکردنی تخیل و حس واقعی مثبت و امید را کشف می کنند. (این مصاحبه انیمیشن Scoop با Vine به صورت پرسش و پاسخ ایمیل انجام شد و برای طولانی بودن و وضوح ویرایش شده است.)
جکسون مورفی: به نظر شما چرا بچه ها دوست دارند با جعبه های مقوایی بازی کنند؟
جی پی واین: بهترین چیز در مورد کودکان این است که آنها قصه گو و بازیگر طبیعی هستند. آنها خودسانسوری که بزرگسالان دارند را ندارند و می توانند هر چیزی را به عنوان یک بوم خالی برای تبدیل شدن به بخشی از یک داستان ببینند. بنابراین یک جعبه تبدیل به هر چیزی می شود که با داستان آن ها جور در می آید، چیزی برای پریدن، ساختن، ساختن، و گرفتن هویت کاملاً جدید. سفینه فضایی، قلعه، ماشین مسابقه. همه چیز ممکن است!
JM: چگونه قدرت تخیل شما را در طول زندگی الهام بخشیده است؟
JPV: من که از پس زمینه طراحی تئاتر می آمدم، همیشه دوست داشتم که چگونه تئاتر خوب تماشاگران را درگیر خود می کند و به آنها اعتماد می کنم که جهان را روی صحنه با تخیل خود پر کنند. این باعث شد خیلی فکر کنم که تخیل مخاطب چقدر قدرتمند است و چگونه می توان از آن بهره برد. دریافتم که انیمیشن به من اجازه می‌دهد حتی بیشتر به این حس از ساختن جهان بپردازم، و هرگز من را شگفت‌زده نمی‌کند که می‌توانیم دنیاها را طراحی کنیم و در واقع برای امرار معاش بازی کنیم. خلاصه من هم سعی می کنم بگویم که ما نیاز دارند حس تخیل و شگفتی ما را از دیدگاه محدود خود خارج می کند. همانطور که به اکسیژن نیاز داریم به تخیل نیاز داریم. تا ببینیم چه چیزی ممکن است.
JM: چگونه می خواستید موضوع رابطه را در فیلم کوتاه خود مطرح کنید؟
JPV: داستان کوتاه درباره خانواده‌ای است که به خانه جدیدی می‌رسند و ما شاهد دو واکنش بسیار متفاوت هستیم. پدری نگران و پریشان در برابر دو فرزندش که این مکان را سکوی پرتابی برای چیزی جدید می دانند. ما از این دو راه برای دیدن عبور می کنیم تا اینکه یک بحران به پدر می رسد و او با یک انتخاب روبرو می شود. آیا او می تواند دنیا را آن گونه که فرزندانش می بینند ببیند؟ اینجاست که لحظه پیوند فرا می رسد. بچه ها باعث شده اند که او این تغییر را به عنوان یک ماجراجویی جدید ببیند.
JM: مراحل تدوین این فیلم چگونه بود؟ شما بین چندین مکان به روش های بسیار موفق حرکت می کنید.
JPV: این مفهوم «دو راه دیدن» کل تدوین و همچنین زبان طراحی فیلم کوتاه را هدایت کرد. من از ایده عبور بین تصور بچه ها و واقعیت پدر خوشم آمد. از طریق تطبیق اختصارات، نشانه های صوتی، یا ترکیب، ما می توانیم جهش های مداوم و سرگرم کننده از آنچه در تخیل اتفاق می افتد به عواقب در واقعیت داشته باشیم. انرژی بریدن باید با بی رحمی خوکک مطابقت داشت. کانر ویلسون، تدوینگر، واقعاً از این انرژی جنبشی در فیلم کوتاه محافظت کرد.
JM: شما نامزد Annie برای دایناسور خوب هستید و کارگردانی مشترک فیلم Ron’s Gone Wrong هستید. کار روی آن فیلم ها چگونه شما را برای «مقوا» آماده کرد؟
JPV: دایناسور خوب شاید شبیه ترین فیلم گیبلی در کانن پیکسار باشد. وقتی بالا رفتیم واقعاً تلاش کردیم تا فیلم نفس بکشد: داستانی گسترده و غیرکلامی. کار کردن روی آن لذت بخش بود، حتی اگر تحت فشار تولید واقعی بودیم. صحنه ای که برای آن نامزد شده بودم، صحنه ای آرام و روح انگیز بود، صحنه ای که دوست دارم انجام دهم. صحنه هایی که باعث می شود مخاطب به عقب خم شود. می‌خواستم «مقوا» تعادلی در گام‌هایش داشته باشد: بین انرژی متقاطع کمدی بچه‌ها و لحظات آرام و صمیمانه با پدر. برای من به عنوان اولین کارگردان، فیلم Gone Wrong Ron یک منحنی یادگیری حماسی بود. این اولین باری بود که بعد از مرحله داستان CG انجام دادم. من باید با تدوین، کار با بازیگران و یک تیم عظیم انیمیشن همراه بودم. نتیجه ای گرفتیم که هنوز هم به آن افتخار می کنم، فیلمی صمیمانه و خنده دار. تقطیر این فرآیند به یک فیلم کوتاه برای «مقوا» شبیه قدم زدن در پارک بود!
JM: Cardboard چگونه انیمیشن Locksmith را در سال 2025/2026 نشان می دهد؟
JPV: زمانی که فیلم Ron’s Gone Wrong را ساختیم، Locksmith یک استارت آپ بود که چشم اندازی برای داستان سرایی خانوادگی با تصاویر بزرگ داشت. با موفقیت این کریسمس، امیدواریم مخاطبان اکنون نام قفل ساز را با فیلم‌های جاه‌طلبانه و زیبا و زیبا مرتبط کنند. در حالی که استودیو در حال آماده سازی دو ویژگی جدید بزرگ است، ما از هر لحظه خالی برای ساخت Cardboard استفاده کرده ایم. این فرصتی برای استودیو است تا ظاهر بصری جدیدی را با همان حس داستان محور بررسی کند. برای استودیو مهم بود که یک فیلم کوتاه داخلی بسازد، تیم را به نقش‌های ارشد ارتقا بخشد، انرژی خلاقانه‌تری در داخل استودیو ایجاد کند و طیف وسیع‌تری را به دنیای بیرون به نمایش بگذارد.
JM: نامزدی اسکار برای Cardboard چه معنایی برای شما دارد؟
JPV: این یکی از آن رویاهای کودکی است، اینطور نیست؟ رفتن به اسکار با یک داستان کوتاه شخصی ساخته شده با تیمی که انرژی و عشق زیادی را صرف آن کرده است شگفت انگیز خواهد بود.
