هدف هنر – یک روح متحرک

همیشه مشخص نیست که هنر چیست یا برای چه چیزی است. برای بسیاری ، هنر یک بازی لوکس است ، پس از بازنشستگی ، بی دقتی ، برای استفاده از زمان یا ایده آنچه می توانیم انجام دهیم اگر و چه موقع بتوانیم از وزن کار برای پول آزاد باشیم. اما برای کسانی از ما که در واقع به طور مرتب هنر می سازیم ، می دانیم که این چیزی از این چیزها نیست. و به عنوان تولستوی ، به همین ترتیب ، هنر به دلایل بالاتری کار می کند ، که نه تنها در خدمت برآورده کردن هوی و هوس فردی ما بلکه در اتحاد خود بشریت است.

اکنون ، البته ، هنر نباید همیشه چنین ویژگی های نجیب را نشان دهد ، و نه بار نجات جهان را به همراه آورد. اما حتی در پیگیری فردی برای درک شخصی ، او می تواند در خدمت بهتر باشد برای جهان در نهایت مکان بهتری است که ساکنان وی اعضای بهتر برادری خود هستند. عمل هنر ، با ارتقاء ماجراهای فردی ، اصالت و منحصر به فرد بودن را جوانه می زند. زندگی و زندگی به اسنادی از تعجب و افشای خود در طول زندگی تبدیل می شود. عمل لذت نه تنها پزشک بلکه مخاطبان او را روشن می کند. و ما باید یاد بگیریم که چگونه خوشحال شویم. جهان آنقدر پر از پیچیدگی و خشونت اضطراب است که شادی مهربان نادر است. علاوه بر این ، چالش های طولانی و دشوار بودن یک هنرمند واقعی که آن را آزمایش می کند نیز آن را پایه گذاری می کند. وی هنگام به اشتراک گذاشتن به صورت مشترک ، تصویر بزرگ را تبلیغ می کند ، نه از آن جدا می شود. به طور کامل به او یادآوری می کند که رسیدن زود هنگام هدف نیست – سفر را از دست ندهید و ما همه رشد ، درک و تفریح را که زندگی است از دست می دهیم. از دست دادن این کار بسیار آسان است ، اما موفقیت سریع یک موفقیت کوتاه است.

هنر همچنین می تواند به ما و دیگران کمک کند تا مشکلات زندگی را تحمل کنند. گاهی اوقات به عنوان بهبودی و در زمان های دیگر روشنگری ، بیایید به دنیایی بهتر از آنچه با ما روبرو شد ، وارد شوید. یک معجزه و جادو به دنیای تخیل می رسد ، چیزهایی که ما را از احمق ما در مخلوط های غافلگیرکننده از عجیب ، شگفت آور و زیبا بیدار می کنند. ترانسفورهای هنری به اندازه کسانی که با آن درگیر می شوند.

هنر مانند آتش است. او همیشه ما را در یک وضعیت فعال قرار می دهد ، که انرژی ما را به روش های ساختاری مثبت هدایت می کند. این احساس بهره وری را ایجاد می کند نه به عنوان یک محصول از کار ، که توسط اهداف اداره می شود ، بلکه آنچه با حس عمیق و عزت وارد می شود. اهداف و اهداف اعلام شده فقط نقاط شروع فعالیت است. علاوه بر این ، ما بعد از یک روز دشوار و وجدان ، که در مقابله با چالش های خلاقانه خود صرف کردیم ، حتی وقتی که امید یا انتظارات اولیه را برآورده نمی کنیم ، نسبت به خودمان بسیار خوب هستیم.

ساختن هنر نیاز به تمرکز شدید دارد. تمرکز چیز قدرتمندی است که به ما امکان می دهد خود را از نفس خالی کنیم و از خواسته های کار پیروی کنیم. و داشتن ابزارهای هر کاردستی ، به معنای ساخت هنر نیست. هنر به جای اجتناب از مشکلات ما ، که نادانی را نقض می کند ، به ما می آموزد که با آنها روبرو شویم. هنر از پیش فعالیت دعوت می کند. شما وقتی هنر می خواهید درگیر شوید ، تأخیر نمی کنید. ساختن هنر الگوهای تفکر ما را تغییر می دهد – امواج مغزی را تغییر می دهد. ذهن از رنج خود از خود یا کنار گذاشتن به شجاعت در عمل می رود. ما با تنها چیزی که واقعی است ، که اکنون است ، هماهنگ هستیم. ما واقعاً آن را حفظ می کنیم ، در حالی که واقعیت خودمان را می سازیم.

هنر ، تغییر افکار ما ، همچنین یک ترانسفورماتور زمان است و به او کمک می کند تا به خوبی و با عزت برود. به همین دلیل است که ساعت هنگام تفریح پرش به نظر می رسد – ما نمی خواهیم سفر به پایان برسد. گرسنگی روانشناختی سالم ایجاد می شود و ما به طرز مرموزی انرژی برای حفظ فعالیت های خود پیدا می کنیم. ما این را می دانیم وقتی که این ایده عالی یا وقتی در جریان خلقت قرار می گیریم ، شام را از دست نمی دهیم. اما هنگامی که ما در چیزهای بی ثمر سرمایه گذاری می کنیم ، زمان در حال کشیدن است و ما نمی توانیم صبر کنیم تا کارها را تمام کنیم. هزینه های بی معنی انرژی ، خواه مربوط به کار باشد یا فرار از جهت ، غالباً از نظر ماهیت بی پروا است و تمایل دارد در دسته “زمان هدر رفته” قرار بگیرد. فعالیت نادرست – که در فرهنگ امروز کالا و بهبود نفس بسیار رایج است – همیشه آن کیفیت ناخوشایند بهبودی را با خود به همراه می آورد.

از این گذشته ، عمل خلاق یک ضرب مثبت است. هنر خیلی چیزها را بهبود می بخشد. این امر ما را به معنای مثبت فعال ، تولیدی نگه می دارد ، یک هدف را ارائه می دهد و جهت را فراهم می کند. این شادی را به همراه می آورد ، حساسیت ما را افزایش می دهد ، هوش را استخراج می کند ، هماهنگی و نظم و انضباط را ایجاد می کند. این دستور را فراهم می کند و به نظم می بخشد ، ضمن اینکه مسیری را فراهم می کند که در آن کشف ، رشد ، توانایی ها ، تجربه ، همدردی ، زیبایی ، ارتباط ، ارتباط و چشم انداز به دست می آید. او حتی ما را سالم نگه می دارد. وی در یک مطالعه پزشکی در مورد تأثیر خلاقیت بر استرس ، نشان داد که ایجاد آماری هنری باعث بهبود چاه جسمی می شود. در اینجا خلاصه ای از اکتشافات وی آورده شده است:

حال ، چگونه می توانیم هیچ قدردانی و ارزیابی زندگی هنگام ساختن هنر؟ و با قدرت پیوند دادن تمام جهان از طریق همدلی ، زیبایی و معجزه ، هنر تمام چیزی است که تولستوی می گوید بیشتر است. آنچه نیست فقط ابزار یا لوکس است. هنر واقعی همیشه به این واقعیت اعتراض کرده است که این یک شیء یا یک متدولوژی است و به شدت علیه تجاری سازی و تبلیغات مرتبط با آن جنگیده می شود. او آنچه را که نویسنده ژانت وینترسون “دروغ علیه زندگی” می نامد را رد می کند و فراتر از عقلانیت معاملات مبادله وجود دارد. مردان غار هنر زیبایی ساختند.

برای من ، سفر در جاده ، که ماهرانه است ، همیشه مرا به یاد این پیام قاطع از ایلیاد (هومر ادیسه) می اندازد ، یعنی اینکه “گنجی که پیدا خواهید کرد گنجی نیست که به دنبال آن هستید.” در آفرینش روزانه ، با استفاده از نامحسوس در ملموس و برعکس ، یاد می گیریم که در مسیر تولد مداوم و تولد دوباره زندگی کنیم یا آنچه را که می خواهم یک زندگی واقعی بنامم.