توماس جانسون و ایوانا بوسنیاک به عنوان انیماتورهای استاپ موشن بسیار ماهر از نظر فنی شهرت پیدا کرده اند. کارهای قبلی آنها به دلیل ویژگی‌های اتمسفری شگفت‌انگیزش که توسط انیمیشن شخصیت‌های فوق‌العاده پشتیبانی می‌شود، قابل تشخیص است. آنها به داستان سرایی جدی با هدف بزرگسالان کشیده می شوند و فیلم های کوتاه عمیقاً تأثیرگذاری می سازند.
«زندگی آغشته» درباره رابطه زن جوان با نیروی حیاتی طبیعت و استفاده خودش از مومیایی کردن است که در حد وسواس است.
ZF: اشتیاق همدلانه زن جوان برای ارتباط با طبیعت در زمینه انقراض دسته جمعی مرموز و بسیار به موقع است. به نظر می رسد استفاده از فیلم در داخل حیوانات به عنوان نوعی بانک حافظه همدلانه از طبیعت عمل می کند. این ایده ها چگونه شکل گرفت؟
TJ & IB: ما افکار ناخودآگاه جمع آوری شده در طول زمان را جمع آوری می کنیم. هنگامی که تصاویر واضح تر می شوند، در معانی احتمالی آنها می کاوشیم و یک روایت می سازیم. ناآگاهی بشر از جهان طبیعی قطعاً در بافت ناخودآگاه ما از مفهوم فیلم تأثیر داشت. الهام این فیلم در ابتدا به عنوان بازتابی در مورد حیوانات عروسکی به ما رسید. چند ماه در آپارتمانمان در زاگرب یک خرطوم کاج روی قفسه ما نشسته بود. حیوان برای لحظه ای حفظ شد. به نظر می رسید که یک طبیعت بی جان که به پایین نگاه می کند، بخشی از خود را بیان می کند، اما ما قادر به ارائه پاسخ نبودیم. این زمانی بود که ما شروع به توسعه مفهومی کردیم که با همدلی ما با جهان طبیعی سروکار داشت. رول های فیلم عکاسی داخل حیوانات را می توان از این طریق مشاهده کرد. ما عمداً این تصاویر را انتزاعی انتخاب کردیم و به این ترتیب به مخاطب این امکان را دادیم که آنها را به عنوان بخشی ناملموس از طبیعت تفسیر کند.
ZF: زن جوان کاملاً منزوی به نظر می رسد، گویی از دنیای انسانی دست کشیده است. صحنه هایی که در آن گیاهان در اطراف او در خانه رشد کرده اند بسیار احساسی است و تمایل احتمالی برای زنده کردن شخصی و طبیعی کردن مجدد فضای شخصی را نشان می دهد. انگیزه شما در توسعه این نوع تصویرسازی نمادین چه بود؟
TJ & IB: این بازتاب زیبایی از فیلم ماست. انیمیشن، به ویژه تکنیک های استاپ موشن، نیاز به مدت زمان طولانی در فضاهای بسته با نور مصنوعی دارد. هر دوی ما اشتیاق شدیدی داریم که زمان بیشتری را شخصاً در دنیای طبیعی «دوباره وحشی» بگذرانیم، اما در عوض در دنیای مینیاتوری خود غرق شده ایم. چیزی بسیار اعتیادآور در ساخت کارتون وجود دارد. به وضوح بین روند انیمیشن و رشد طبیعت هم افزایی وجود دارد. شیء متحرک با زندگی آغشته می شود و در طول زمان رشد می کند. با در نظر گرفتن انگیزه های ما، این تمایلات برای نزدیک شدن به طبیعت به شخصیت اصلی منتقل شد.
ZF: تأثیرات کلیدی شما در توسعه این ایده چه بود؟ آیا نظریه پردازان خاصی وجود دارند که از آنها استفاده می کنید یا نویسندگان داستان های تخیلی و افسانه ای؟
TJ & IB: خیلی سخت است که بگوییم این فیلم از منبع خاصی اطلاع رسانی شده است. ایده‌های ما، البته، تأثیرات ناخودآگاه داشته‌اند، اما نظریه‌پرداز خاصی وجود ندارد که از او کار کرده باشیم. ما از بسیاری از همکاران و فیلمسازان لایو اکشن خود الهام گرفته ایم، بیشتر از داستان های علمی تخیلی تا افسانه ها.
«زندگی آغشته شده» را تماشا کنید:
ZF: در مقایسه، فیلم شما Simulacra مردی را دنبال می کند که در پیچ و خم آینه های کثیف گیر کرده است. همانطور که او در میان پیچ و خم قدم می‌زند، ژاکت پشمی‌اش باز می‌شود که ظاهراً به منشأ ناشناخته‌ای گره خورده است. هر فیلم فردی منزوی را به تصویر می کشد که گمشده به نظر می رسد و به دنبال راهی برای خروج از این قطع ارتباط است. آیا این جنبه از بیگانگی مدرن عاملی است که احساس می کنید از ایده های شما خبر می دهد؟
TJ & IB: برخلاف «سیمولاکرا»، ما شخصیت اصلی «زندگی آغشته‌شده» را در دنیایی پیش پا افتاده‌تر ارائه می‌دهیم و تضاد بین آشفتگی درونی او و شخصیت عکاس خودگرا را اغراق می‌کنیم.. اضطراب در مورد این دنیای مدرن معیوب قطعاً بر روند خلاقیت ما تأثیر می گذارد. از طریق ایجاد زندگی Imbued، ما به دنبال راه حل های امیدوارکننده ای برای شخصیت خود بودیم که بتواند او را به آرامش درونی برساند. ما بر این باوریم که فیلم سوم ما، به یاد بیاور چگونه سوار اسب سفید می‌شدم، این موضوع از بیگانگی مدرن را بیشتر نشان می‌دهد.
ZF: Simulacra نمادهای قوی را از افسانه های سنتی بازسازی می کند. ریسمان گشوده راهنما در میان پیچ و خم است و زنی عجیب و جادوگر برهنه پشت آینه های چرخ چرخان می نشیند. یکی از ویژگی‌های تکرارشونده کار شما، بازسازی افسانه‌های سنتی است که دمدمی‌گی و ناراحتی معاصر را به داستان می‌آورد. آیا می‌توانید رویکرد روایی خود و چگونگی توسعه جریان شخصیت را گسترش دهید؟
TJ & IB: نمادگرایی در “Simulacra” می تواند حاوی شباهت هایی با افسانه ها یا اساطیر یونان باشد. با این حال، ما بیشتر بر بیان سفر احساسی و درون گرایی شخصیت خود متمرکز بودیم. نقطه شروع ما برای همه فیلم هایمان تاکنون بیشتر بر سفر درونی شخصیت هایمان متمرکز بوده است. بنابراین، فضا و عاطفه برای ما ضروری‌تر از روایت سنتی است. سکون سبک انیمیشنی که ما برای استفاده از آن انتخاب می کنیم، حس واقع گرایی و ضعف را در شخصیت های فیلم ما ایجاد می کند. برای ما، این یک تعادل ظریف است، که نمادگرایی را در آثارمان گنجانده است. در “زندگی آغشته” ما تصمیم گرفتیم که بسامد تصاویر انتزاعی را پخش کنیم تا یک منظره بصری مبتنی بر زمین باقی بماند که بتواند با واقعیت معاصر مرتبط باشد. این غیر واقعی در دنیایی که می توانیم با آن ارتباط برقرار کنیم، ظریف تر و پنهان تر است. یک عنصر نمادین کلیدی که ما به کاوش آن علاقه مند بودیم، احساس عجیب و ناراحت کننده ای بود که مومیایی کردن می تواند ایجاد کند. حساسیت موازی را می توان در شکل های انیمیشن استاپ موشن، و همچنین مرزهای بین جاندار و بی جان، زنده و مرده یافت.
ایوانا بوسنیاک و توماس جانسون اکنون فیلم سومی به نام «به یاد بیاور چگونه سوار اسب سفید می‌شدم» را آماده کرده‌اند که هم‌اکنون در مدار جشنواره است («تکمیل یک سه‌گانه مشترک شخصی»). ذهن آنها به فیلم های کوتاه منفرد در آینده و شاید فیلم های بلند نیز معطوف است.
نقد و بررسی فیلم (جوزف نورمن):
این فیلم کوتاه تاثیرگذار و احساسی زن جوانی را دنبال می‌کند که از طریق نوعی همدلی حیوانی به کشف ارتباط خود با طبیعت کشیده می‌شود. در حالی که به عنوان یک تاکسیدرمیست کار می کند، شروع به کشف یک حلقه فیلم در مغز هر یک از موجوداتی که تحت درمان قرار می دهد، می کند. کارگردانان بوسنیاک و جانسون با بسیج فضا و مادیات به دنیای او جان می بخشند و در نتیجه داستانی ملموس و ناراحت کننده را رقم می زند. هنگامی که زن جوان پوست ها را برمی دارد، پوست و خز آنها را نوازش می کند. حس واضحی از لمس و ارتباط همدلانه وجود دارد. او در عمل صنعتی کالبد شکافی حیوانات شرکت نمی کند، بلکه شخصاً حس آزادی حیوان را به آنها باز می گرداند. زن جوان منزوی به نظر می رسد، گویی از تعامل انسانی ناامید است، اکنون از طریق پیوند با حیوانات به دنبال آرامش است. استفاده از فیلم در مغز حیوانات به‌عنوان وسیله‌ای عمل می‌کند که حافظه و تجربه ذهنی را نشان می‌دهد، یک ویژگی حیوانی که انسان را به طبیعت متصل می‌کند. این یک فیلم بسیار قدرتمند است که در کشف چیزهایی که ما را از طبیعت جدا می کند، نگران کننده و عمیقا شاعرانه است.
اعتبارات:
“زندگی آغشته”، استاپ شات، عروسک ها، 2019 (12:15، کرواسی)
فیلمنامه، کارگردانی، طراحی، انیمیشن، عروسک: ایوانا بوسنیاک، توماس جانسون | فیلمبردار: ایوان اسلیپچویچ | تدوین: ایوا کرالویچ | موسیقی و صداگذاری: آندریا مارتینیونی | صدا: راکان رشدیدات | میکس صدا: Michal Krajchok | دکورها و دکورها: ایوانا بوسناک، توماس جانسون، کاتا گوگیچ، نناد لاکتاسیچ، مارتینا مشتروویچ | انیمیشن چکیده: آنا هوشمن، ایوانا بوسنیاک، توماس جانسون | پاکسازی و ترکیب: ماریو کالوخرا | درجه بندی رنگ: ایوا کرالویچ | طراحی پوستر: Željko Serdarević | تهیه کننده: وانیا آندریویچ
درباره ایوانا بوسنیاک:
ایوانا بوشناک (1983) از دانشکده گرافیک در آکادمی هنرهای زیبا در زاگرب و انیمیشن در دانشگاه ولدا نروژ فارغ التحصیل شد. او از سال 2010 روی تعدادی پروژه استاپ موشن به عنوان مدلساز، انیماتور و کارگردان کار کرده است.
درباره توماس جانسون:
توماس جانسون (1984) فارغ التحصیل رسانه های مبتنی بر زمان در موسسه دانشگاه ولز، کاردیف، و گروه رسانه های جدید در آکادمی هنرهای زیبا در زاگرب است. توماس علاوه بر ساخت فیلم های پویانمایی، اجراهای استاپ موشن ارائه شده در جشنواره های متعددی را نیز خلق می کند.
ارائه شده توسط: جوزف نورمن
