چگونه می توان تشخیص داد که یک نقاشی کار یک هنرمند بزرگ است؟ با استیون سودربرگ کریستوفرزلوری باتلر (مایکل کوئل) مرمتگر هنری درگیر طرحی برای جعل یک سری پرتره از جولیان اسکلار، هنرمند مشهور نسل هنرمندان جوان بریتانیایی است. سری اول و دوم از را“کریستوفرز» (به نام سوژه جوانشان) میلیون ها فروخته شد، اما اسکلار این پروژه را در سال رها کرد. 1990س دسته سوم و ناتمام کریستوفرها در اتاق زیر شیروانی او منتظر خریدار می نشینند – اگر لوری بتواند آنها را به عنوان کار استاد بفرستد.
از آنجایی که لوری موقعیتی را به عنوان دستیار جولیان به دست می آورد، مکالمات آنها و تکلیف او در مورد مسائل مربوط به اصالت، اصالت، نویسندگی و نبوغ است. اینها همچنین سوالاتی برای Antonia Lowe، طراح تولید بود کریستوفرزو بارنابی گورتونهنرمند صحنه‌ای که در پرتره‌های جهانی برای فیلم‌هایی از جمله شرکت کرده است هری پاتر سری. مانند لوری، آنها وظیفه داشتند نقاشی‌هایی خلق کنند که به‌طور قابل‌توجهی می‌توانست اثر یک استعداد بزرگ باشد: هم هشت کریستوفر احساسی و هم ناتمام، و (این و مصاحبه‌ای که در ادامه می‌آید یک اسپویلر است) هشت نسخه تمام‌شده‌شان، که توسط لوری پس از مرگ جولیان تکمیل شد، که وحشی و عجیب و غریب هستند و گرچه به سبکی از جولیان دپار نسبت داده می‌شوند. لو و گورتون به کریستوفرهای ناتمام جولیان اشاره می کنند را“مرحله اول» و دنباله های لوری مانند را“مرحله دوم» در طول مکالمه ما.
دروغ های سفید کوچک بیشتری دریافت کنید
LWLies: خلاصه نقاشی های کریستوفر چه بود؟
آنتونیا لو: نکته اولیه این بود که در مورد آن به عنوان یک کل فکر کنیم. استودیو و کار باید با هم مرتبط می شدند، بنابراین [we were] نگاه کردن به هنرمندانی که نسبت به دوره زمانی احساس اصالت دارند. افرادی مانند لوسیان فروید و فرانسیس بیکن [are] احتمالاً واضح ترین اما واضح ترین نقطه شروع هنرمندان لندنی آن زمان جولیان اسکلار بود. [We] ارجاعات را از استودیوهای خود، و همچنین برخی از فرآیندهایی که در سبک نقاشی آنها انجام می شود، هنگام مونتاژ تابلوهای خلق و خوی گرفته اند.
یک نکته مهم در ابتدا تلاش برای یافتن یک هنرمند بود – ما زمان بسیار کمی برای آماده سازی و در واقع زمان بسیار کمی برای فیلمبرداری داشتیم. استفن فوق العاده سریع است. فکر می‌کنم پنج هفته تمام وقت داشتیم تا برای یک فیلمبرداری سه هفته‌ای آماده شویم و نقاشی‌ها درست در ابتدای فیلمبرداری دیده می‌شوند. ما باید مطمئن می شدیم که از نظر سبکی با آن مرد راضی هستیم، اما همچنین می تواند در برنامه های فیلم کار کند.
اوایل در مورد پالت‌های رنگی گپ‌هایی داشتیم و رنگ‌ها و تابلوهای حالت با بارنابی به اشتراک گذاشته می‌شد تا او احساس کند که جولیان اسکلار به طور کلی کیست. ما سعی کردیم تا جایی که ممکن است از جهان به شما غذا بدهیم.
سودربرگ بودند یا [screenwriter Ed] سلیمان عملا؟ آیا طرح هایی را به آنها نشان دادید؟
BG: در مرحله اول تمرین عملی وجود نداشت. بود را“ما در مراحل مختلف به آنها نیاز داریم [of completion]” ما آنها را در یک هفته ساختیم. وقتی با سرعت کار می کنید این عالی است زیرا درگیر جزئیات نمی شوید. ما آن را انجام دادیم 16 نقاشی‌هایی که استفن می‌تواند هشت مورد را انتخاب کند و آثار اضافی تبدیل به نقاشی مرحله دوم شدند. دو تا از هر تصویر چون به ما هشت پلاروید داده شد [of young Christopher, which are affixed to the Stage One canvases in the film].
AL: از نظر سبک، پولارویدها لحن را تعیین می کنند. این فرآیند انتخاب بازیگر باید خیلی سریع اتفاق می‌افتد تا بازیگری که قرار بود کریستوفر جوان ما باشد را به دست آورد. و [there were] بحث با بارنابی، و همچنین با استفن، در مورد کادربندی و نحوه روشن شدن این پولارویدها. نکته اصلی این بود که اطمینان حاصل کنیم که کریستوفر، به عنوان سوژه، جلو و در مرکز قرار دارد – بدون اینکه هیچ جزئیاتی در پس زمینه وجود داشته باشد تا اینطور نباشد. [David] هاکنی که در آن مرد را در فضای یا داخل خود دارید الف فضا داشتن این خلأ به گونه ای که تمرکز کامل روی صورت و بیان باشد و هر چیز دیگری تار شود و به این حس اهمیت داده شود تا همه جزئیات در نظر گرفته شود و در نظر گرفته شود.
بارنابی، روشی که شما آن پولارویدها را به طرح‌ها و نقاشی‌های اولیه‌تان ترجمه کردید، عالی بود، زیرا کاملاً فوری بود، شما آن را به روشی واکنشی انجام دادید.
BG: برخی پس‌زمینه سفید داشتند، برخی پس‌زمینه تیره داشتند – فقط می‌خواستم بدهم [Soderbergh] انتخاب بنابراین آنها پردازش شدند، اما آنها حداکثر چهار ساعت زمان داشتند. اگر او آنها را دوست نداشت، می توانستم دوباره رنگ کنم و از نو شروع کنم.
در مرحله دوم، شواهد بسیار بیشتری از دیوانه بودن او وجود داشت. مرحله دوم بود [initially] بسیار مجازی تر، و بیشتر، همانطور که می دیدم، او تمام می کرد [the paintings] در آن زمان و سپس استفان گفت: نه، نه، نه، ما رنگ بیشتری می خواهیم.
AL: فکر کنم گفت را“وایلدر. و ما اینطور بودیم، را“Fr خوب“
BG: سپس همه آنها را ردیف کردیم و به هر عکس نگاه کردیم. روی کدوم رنگ میخوای بزنی؟ کدام را می خواهید برش دهید؟ بیایید یک علامت بزرگ در اینجا بگذاریم. بعد از آن خیلی خوب بود که برگردم و از بریدن و سوزاندن و همه چیزهای دیگر نترسیدم. این کاملاً رهایی بخش بود. من واقعاً آن را دوست داشتم.
AL: استیون چیزهای زیادی در سرش می گذرد. او می دانست که از نظر احساس و حرکت چه می خواهد که ایان [McKellan] باید بدهد [when desecrating one of his unfinished Christophers, thus inspiring Lori’s continuations]. و همینطور [Stage Two] کمی مهندسی معکوس شده بود: ما باید بر اساس حرکاتی که او از شخصیت ها می خواست به یک قطعه تمام شده می رسیدیم. او در مورد اینکه دقیقاً چه شکلی به نظر می‌رسند خیلی تجویز نمی‌کرد، تا زمانی که توانایی دستکاری حرکات را آنطور که می‌خواست داشت و به ایان مک‌کلن فضایی می‌داد تا آنها را خنده‌دار، رسا و همه چیزهایی را که روی پرده نمایش می‌دهند، ارائه دهد.
