هنگامی که تیم Google AI تظاهرات خود را از هنر فاش کرد ، نسخه AI از تصویر نمادین نمادین ادوارد هاپر به عنوان یک مطالعه سه بعدی از سر گرفته شد ، من از غلبه بر همه دلایل اشتباه جلوگیری کرد.
مدل Genie AI تصویر استاتیک را به یک فضای مجازی تبدیل کرده است و به ما این امکان را می دهد تا داخل اتاق ناهار خوری قدم بگذاریم ، به صحنه زاویه های مختلف نگاه کنیم و با دوستداران “تنهایی” قهوه در اواخر شب هاپر مخلوط شویم. اگرچه دستاورد فنی چشمگیر است ، اما در مورد اخلاق تفسیر آثار کلاسیک هنری سؤالاتی را ایجاد می کند و اغلب کاملاً گیج می شود.
AI Remaed Nighthawks فریب در تبدیل هنر استاتیک به یک محیط “واقعی” است. AI با بازسازی یک تصویر دو بعدی در فضای سه بعدی ، یک روش جدید و بسیار مدرن برای مشارکت در هنر ارائه می دهد. اکنون می توانیم آثار هنری را با کاوش در آن از زوایای متعدد ، شبیه به راه رفتن در فضای فیزیکی “معرفی کنیم”. ایده این است که ما ارتباط عمیق تر و شخصی تری با هنر برقرار می کنیم. خوب ، این ایدهحرف
Nighthawks قدم اشتباه نشان می دهد که این غوطه وری می تواند با قیمتی روبرو شود که هنر درک نشود یا اهداف این هنرمند به نفع نمایش بودن در تصویر کنار گذاشته شود. جوهر آثار اصلی هنری ، ترکیب عمدی هنرمند ، بازی نور و سایه و استفاده عمدی از فضا تغییر کرده است.
اخلاق تغییر AI
در مورد Nighthawks ، تفسیر هوش مصنوعی عناصری را معرفی می کند که هرگز در چشم انداز اصلی قیف حضور نداشته اند. Diner در حال تبدیل شدن به یک محیط سه بعدی کاملاً تحقق یافته پر از بافت و جزئیاتی است که هاپر هرگز در نظر نگرفته است. اگرچه این می تواند “غوطه وری” را بهبود بخشد ، اما همچنین باعث می شود که قصد اصلی این هنرمند را تحت الشعاع قرار دهد. او سؤالات و سؤالاتی را مطرح می کند ، از ترس های ساده از انتقال از قصد هنرمند به موضوعات بزرگتر ، از جمله اینکه آیا هنر AI مقدس است ، هنگامی که تجدید نظر می تواند به طور غیر ارادی به کار اصلی احترام نگذارد ، حتی در نگاه اول روش های بی ضرر.
در قلب این سؤال ، معضل اخلاقی تغییر آثار کلاسیک هنری قرار دارد. هنگامی که هوش مصنوعی یک تصویر را مورد تجدید نظر قرار می دهد ، تغییرات ، بافت ها ، روشنایی ، ترکیب و حتی ایده هایی را معرفی می کند که با قصد هنرمند مغایرت دارد. این سؤالاتی در مورد اصالت و احترام ایجاد می کند. آیا تغییر یک اثر هنری اخلاقی است؟
هنر همیشه موضوع تفسیر انسان بوده است. ما تجربیات ، احساسات و دیدگاه های خودمان را در درک آنها از یک اثر هنری به ارمغان می آوریم. این دیدگاه ذهنی همان چیزی است که هنر را شخصی و معنادار می کند. با این حال ، هوش مصنوعی نمی تواند هنر را از این طریق تجربه کند. این داده ها را پردازش می کند و بر اساس مدل ها و الگوریتم های محروم از تجربه شخصی ، خروجی ها را تولید می کند. ناگفته نماند که این امر به طور کامل به سوابق شخص یا اعلان های فرموله شده ضعیف متکی است.
یا حتی به شوخی ، همانطور که کاربر X Sonch گفت (issharm) ، ضمن ارسال تصویر زیر ، “با استفاده از هوش مصنوعی ، توانستم تصویر کمی قدیمی بسازم و آن را بهتر کنم.” این تصویر قدیمی Nighthawks هاپر بود ، که اکنون یک خیابان آفتابی و پر جنب و جوش آمریکایی است.
با اجازه دادن به هوش مصنوعی (و فرهنگ سریع) برای تجدید نظر در اثر کلاسیک هنری ، ما خطر جایگزین تفسیر انسان را با فضاهای خالی تولید شده توسط دستگاه داریم. اگرچه هوش مصنوعی می تواند ایده های بصری چشمگیر هنر ایجاد کند ، اما نمی تواند درک ظریف و عمق عاطفی را که بینندگان انسان در یک تصویر حمل می کنند ، بازتولید کنند.
AI SAVE استفاده کرده است
علیرغم این نگرانی ها ، هوش مصنوعی قول می دهد آثار هنری را حفظ کند. هوش مصنوعی با ایجاد نسخه های دیجیتالی یا نسخه های پردازش شده از آثار هنری که رو به وخامت یا حتی نابودی هستند ، می تواند اطمینان حاصل کند که کار هنرمندان هرگز حذف نشده است. اوه ، احتمالاً او نیز می تواند مجدداً مورد استفاده مجدد ، تجدید نظر یا سوءاستفاده قرار گیرد ، اما او هرگز ناپدید نشده است.
این نسخه های دیجیتالی می تواند به همه اجازه دهد تا در مورد آثار هنری که ممکن است هرگز نتوانند شخصاً ببینند ، تجربه کنند و بیاموزند. این می تواند با بهترین نرم افزار هنری دیجیتال برای ایجاد تجربیات آموزشی تعاملی یا حتی بهترین نرم افزار مدل سازی سه بعدی و بهترین تبلت های ترسیم ، به هنرمندان اجازه دهد تا به روش هایی که قبلاً امکان پذیر نیستند آزمایش کنند.
تمایز بین حفاظت و تغییراطمینان از اینکه نسخه های AI تولید شده جایگزین آثار اصلی نمی شوند یا تحت الشعاع قرار نمی گیرند. به عنوان مثال ، پروژه هوش مصنوعی برای بازآفرینی اخراج موریسکوس توسط دیگو ولازکز ، تصویری که در سال 1734 در آتش سوزی سوخته است ، یک مورد جالب برای حفظ گذشته هوش مصنوعی است. این هنرمند فرناندو سانچز کاستیلو از توضیحات تاریخی و طرح های مقدماتی Velazquez ، به همراه Adobe AI استفاده می کند تا تصویر گمشده را دوباره انجام دهد.
در اینجا مکانی برای آزمایش و دیدن چگونگی هنرمندان و سازندگان مانند هنری دابروس و Digs از مدل های AI به همراه هنر و عکاسی اصلی برای ایجاد آثار جدید هنری ، طراحی گرافیک و فیلم ها وجود دارد. پروژه های جالب ، خیالی و مبتکرانه که در مفاهیم سنتی “هنر” جای نمی گیرند.
پیام هنرمند را تغییر دهید
اما با تجدید نظر در آثار هنری نمادین و کلاسیک ، با استفاده از هوش مصنوعی ، ارائه نادرست قصد و تغییر معنی ، مانند یک شیب لغزنده احساس می شود ، ترجیح می دهم در حال حاضر قدم نکنم. Art Like Night Watch توسط Rembrandt ، که توسط AI “تقویت شده” برای بازسازی قطعات مفقود شده ، تغییر ترکیب و تنظیم چشم انداز ، یک بازی ویدیویی نیست و در حالی که من عاشق Silent Hill 2 هستم که در موتور غیر واقعی 5 اصلاح شده است ، ترجیح می دهم برخی از “ترمیم زمین” را داشته باشم.
اخلاق تفسیر آثار هنری کلاسیک AI یک سؤال پیچیده است. در حالی که هوش مصنوعی فرصت های مهیج را برای تعامل و آموزش ارائه می دهد ، اما همچنین چالش های قابل توجهی برای اصالت و یکپارچگی هنر نشان می دهد. ابزارهای هنری AI می توانند متحد یک هنرمند دیجیتال باشند ، این فناوری می تواند یک “خلبان” پشتیبان باشد و نه یک جایگزین در صورت تفکر و علاقه مند به آن ، اما این یک خط خوب است که به راحتی در آن تلاقی می کند.
و در اینجا ما مشکل را مالش می دهیم. برای هر نوجواس ، یک اخراج از موریسک ها وجود دارد ، برای هر الگوهای تنبل Ai Ghibli ، خلاقانه مانند Andrea Trabco-Kapos ، یک طراح گرافیک وجود دارد که خواندن های نادرست AI را در قلم ها بررسی می کند تا یک طراحی جدید و منحصر به فرد ایجاد کند.
از این گذشته ، هنر نه تنها مربوط به آنچه قابل مشاهده است ، بلکه در مورد احساسات و افکار ناشی از آن است. هوش مصنوعی ، به خاطر تمام توانایی های خود ، نمی تواند تجربه انسانی هنر را تکرار کند. اگرچه هوش مصنوعی می تواند ابزاری برای بهبود عشق و ارتباط ما با هنر باشد ، اما نباید جایگزین عنصر انسانی شود که هنر را معنی دار می کند. چالش این است که تعادل پیدا کنیم که به ما امکان می دهد از این فناوری جدید استفاده کنیم بدون اینکه اصالت هنری را که ما ارزش داریم به خطر بیاندازیم.
