چارلز ملتون: مثل یک رویای بیداری بود

ما آن را بزرگ‌ترین اسکار دوران مدرن می‌نامیم – چارلز ملتون باید به خاطر بازی عالی‌اش در تاد هاینز شناخته می‌شد. می دسامبر به عنوان یک مرد جوان که توسط زنی مسن تر (با بازی جولیان مور) آراسته شده و متعاقباً با او ازدواج کرده است. او اجازه نداد که او را نگران کند و در عوض خودش را به کارش انداخت و صحنه هایی را در سریال کمدی تحسین شده نتفلیکس دزدید. گوشت گاو و مطالعه الکس گارلند در مورد ارتش مدرن، جنگ. اکنون او در نقش اسکوبال معمایی Private K در اولین فیلم بلند نیکلاس ویندینگ رفن در یک دهه ظاهر می شود. جهنم شخصی او.

LWLies: قبل از اینکه با این فیلم درگیر شوید، رابطه شما با نیکلاس ویندینگ رفن چگونه بود؟ آیا فیلم مورد علاقه ای داشتید که شما را وارد کار او کند؟

ملتون: واضح ترین پاسخ این است من دارم رانندگی میکنم با رایان گاسلینگ تماشای این فیلم تجربه عمیقی بود. من تا زمانی که بزرگتر شدم با دانستن سینمای هنری یا آکادمی بزرگ نشدم 23، 24. من واقعاً در دوران کودکی با فیلم هایی که در سینماها در پایگاه های نظامی پخش می شد، قرار گرفتم. اکنون در بزرگسالی ام این موهبت را دارم که برای اولین بار چیزها را تجربه می کنم. سرگیجه، در هل دهنده سه گانه، برونسون، ظهور والهالا – من اخیرا آنها را تماشا کردم و آنها را دوست دارم. در اولین قرار ما، نیک به من گفت، را‘من با مادز میکلسن، تام هاردی، رایان گاسلینگ و حالا شما کار کرده‌ام.”

وای چه مناسبتی

بله چه قدمی او گفت این اولین فیلم ابرقهرمانی من است و واقعا خوشحالم که با نیک کار کردم.

او خودش آن ذوق عجیب و غریب در فیلم ها را دارد. او برچسب مخصوص به خود را دارد و عاشق این فیلم های Z-tier است. من تعجب می کنم که او چقدر آن طرف از علایق خود را برای شما آشکار کرده است؟

بله، او مرا مجبور کرد چند چیز را تماشا کنم. این خیلی بد است، من آنقدر خاطره بدی دارم که نتوانستم به شما بگویم عناوین چیست. او همچنین برای من این همه موسیقی و چندین عکس مختلف از چیزهای خاص می فرستاد. از او خواستم چیزهایی برای من بفرستد تا به من الهام بخشد. می خواستم بدانم چه چیزی را دوست دارد. من به دید او اعتماد کردم. چیزی که در مورد مجموعه شگفت‌انگیز بود این بود که نه تنها به ترتیب زمانی عکاسی کردیم، بلکه وقتی وارد آن می‌شوید، این تجربه بسیار متعالی و غوطه‌ورکننده وجود دارد. وارد این استودیوی تاریک می‌شدم و دود اتمسفر با چراغ‌های نئون، دکورهای زیبا، موسیقی و تیمی از فقط وجود داشت. 30 مردم مثل خواب بیداری بود.

از آنجایی که ما به صورت زمانی فیلمبرداری کردیم، در واقع بعد از شب قبل از شروع فیلمبرداری، خواندن فیلمنامه را متوقف کردم. همه چیز دائماً در حال تغییر بود، بنابراین خواندن مجدد آن را فایده ای نمی دیدم. من اغلب پیش نیک می رفتم و می گفتم: را‘مطمئن نیستم که در اینجا خطی دارم یا نه، حتی زمانی که در ابتدا به عنوان یک مونولوگ عظیم نوشته شده بود. او به شما پیشنهاد می کند یک بار امتحان کنید و سپس برگردید و موافقت کنید، را‘بله، من فکر نمی کنم شما باید چیزی بگویید. این یک روند شگفت انگیز بود و ما واقعاً یکدیگر را به طور خلاقانه تحت فشار قرار دادیم.

چگونه کپنهاگ را پیدا کردید؟ آیا فکر می کنید این جایی است که می تواند فردی مانند نیکلاس ویندینگ رفن را پرورش دهد؟

من واقعا اینطور فکر می کنم. کپنهاگ چنین فرهنگ شگفت انگیزی دارد و من آن را کاملاً دوست دارم. در واقع، از سال گذشته که تابستان را در آنجا گذراندم، رویای شهر را در سر داشتم. به خصوص شیرینی ها – صادقانه بگویم، از زمانی که من در کپنهاگ آن ها را امتحان کردم، هیچ شیرینی مزه ای مشابه ندارد.

اوه وای من نمی دانستم آنها به خاطر شیرینی هایشان معروف هستند.

بهترین. دانمارک، به ویژه کپنهاگ، هنر بسیار بزرگی تولید می کند. این واقعا مکان خاصی برای تجربه است. نیکلاس، به‌ویژه در فیلم‌های اخیرش، به نقاش تصاویر تبدیل شده است، شخصیت‌هایی که درست در تار و پود سبک بصری او تنیده شده‌اند.

چگونه او شما را به عنوان یک مجری آماده می کند تا با آن لحن خاص سازگار شوید؟

من فقط خودم را قفل می کنم. نیک بیشتر است را‘کارگردان را به من نشان بده او خواهد پرسید را‘چه کاری می خواهید انجام دهید؟ و در واقع به من اجازه می دهد تصمیم بگیرم. اعتماد کامل بین ما وجود دارد. او با حرکت مداوم دوربین این عکس های زیبا را می گیرد. تماشای مانیتور واقعا دیدگاه من را نسبت به فیلمسازی تغییر داد. می‌توانستم ببینم که حالت بدنم کمی خمیده است، و متوجه شدم که با بوم دنیایی که در این قاب می‌سازیم مناسب نیست، بنابراین صاف‌تر ایستادم. با نگاه کردن به این قاب، متوجه شدم که کمتر، خیلی بیشتر است. انجام هیچ کاری قوی است. ظریف ترین حرکات وزن زیادی دارند. حرکت دادن شانه‌هایتان فقط دو سانتی‌متر می‌تواند کاملاً تماشایی باشد. او حتی همیشه زنگ نمی زد، را‘اقدام!»، گاهی به سمتم می آمد، بازویش را دورم می گرفت و می گفت: را‘خیلی باحاله قبل از اینکه برگرده و بگه: را‘باشه وقتی آماده شدی.’ سپس او ثبت نام می کند – را‘موسیقی خوبه؟ آیا موسیقی برای شما خوب است؟ این محیط شگفت انگیز را ایجاد کرد که در آن همه چیز یکپارچه احساس می شد.

وقتی با شما صحبت می کرد، آیا از شما به عنوان شخصیت شما یاد می کرد؟

بله و واقعا کمک می کند، اگرچه هنوز یک جدایی سالم وجود دارد. نکته جالب این بود که ما در داخل این استودیو فیلمبرداری می‌کردیم، اما شما می‌رفتید بیرون و کاملاً روشن و آفتابی بود. 12-روزهای ساعت بنابراین ما دائماً بین واقعیت های مختلف می پریدیم. نیک علاوه بر کار، داستان های شخصی زیادی را با من در میان گذاشت. تنها کاری که باید می کردی این بود که گوش کنی. من واقعاً تحت تأثیر او و صراحت او در شنیدن تجربه اش با دخترانش، مرگ و بازگشت به زندگی قرار گرفتم. همه اینها بخشی از سوپ کار من شد و به همه چیزهایی که آن روز جلوی دوربین جان گرفت، دامن زد.

شخصیت شما در فیلم ظاهر متمایزی دارد – لباس، مو، رفتار کلی. چگونه برای ساختن این نمادین، یکپارچهسازی با سیستمعامل همکاری کردید؟ GI تماشا کردن؟

همه اینها به لطف طراح لباس ما، جین مارشال ویتاکر است. ایده این بود که این لباس او بود، تقریباً شبیه لباس ابرقهرمانی او. خارج از فیلمنامه، او یک کهنه سرباز اخراجی است که به نوعی هوشیار شده است. آن یونیفرم، موهای شانه شده و اینها را‘همان‌طور که نیک همیشه دوست داشت بگوید، کمال فوق‌العاده، راه او برای مهار این درد شدید و عدم کنترل کامل است. شما می بینید که وقتی او آن را در سکانس های مبارزه یا از طریق آن نگاه های شدید آزاد می کند، کنترل از بین می رود. لباس، مو و آرایش فقط بخشی از زیبایی شناسی نیستند، بلکه برای دنیا ضروری هستند. آنها شخصیت را آگاه می کنند و او را از درون به بیرون زنده می کنند.

صحنه های مبارزه در فیلم بسیار پیچیده و باله ای هستند. طراحی رقص نقش را دوست داشتید؟

من او را می پرستم. من با سابقه دوومیدانی بزرگ شدم، کمربند مشکی درجه دو در تکواندو دارم و جوجیتسو کار می کنم، بنابراین هنرهای رزمی علاقه بزرگ من است. یکی از صحنه های اکشن مورد علاقه من در تمام دوران، دعوای کلاسیک در راهرو است اولدبوی. چیزی که سکانسی مانند این اثر را می سازد، زندگی در این چارچوب گسترده و پیوسته است که در آن هیچ چیز فریب نمی خورد. اگر ضربه بزنم، فورا وارد اعتصاب واکنشی نمی شود. این نیاز به تمرینات بی وقفه دارد. تتسورو، هماهنگ کننده بدلکاری ما، اعجوبه اش تاکا و من ساعت ها با هم تمرین کردیم 13 بدلکاران ژاپنی که فقط دو نفر از آنها انگلیسی صحبت می کردند.

اوه خدای من.

ما زمان زیادی را با هم گذراندیم، ورزش کردیم، همبرگر خوردیم، پیتزا خوردیم. برای Private K، چون از نظر بصری بسیار محدود است، سبک مبارزه او باید دقیقاً برعکس باشد – بی رحمانه و از نظر فیزیکی خطرناک. زدن یک ضربه کنترل‌شده بسیار ساده‌تر از تاب خوردن با تمام قدرت است. به دلیل این شدت، فیزیوتراپی زیادی انجام شد. در زمان استراحت ناهار، من روی میز ماساژ بودم و در حالی که سینه مرغ و گوجه فرنگی می خوردم فقط برای اینکه تناسب اندام، گرم و بدون آسیب بمانم، تحت درمان قرار می گرفتم. اگر من صدمه می دیدم، نمی توانستیم شوت بزنیم، بنابراین فشار زیادی وجود داشت، که در واقع برای من واقعا هیجان انگیز بود. اما برای رسیدن به این هدف، باید فراتر از آنچه به شدت از شما خواسته می شود، بروید. این چیزی است که ورزشکاران نخبه را متمایز می کند. به کریستیانو رونالدو، لبرون جیمز یا تام بردی در زمانی که بازی می کرد نگاه کنید، آنها حرفه ای فوق العاده طولانی داشتند زیرا از بدن خود مراقبت می کردند و دائماً برای اجرا آماده می شدند. من فکر می کنم شما باید همین ذهنیت را در پیش بگیرید و خودتان را طوری آماده کنید که هر روز به صورت فیزیکی ظاهر شوید.

در حال خواندن مصاحبه ای با رابرت پتینسون از چند سال پیش بودم و او اشاره کرد که لیستی از کارگردانانی دارد که واقعاً می خواست با آنها کار کند. این مدت کوتاهی پس از اتمام او بود غروب. به غیر از نیک، نمی‌خواهم فهرستی از فیلم‌سازان آرزویی داشته باشید که بخواهید با آنها همکاری کنید. که خودکار خواهد بود را‘بله اگر تماس بگیرند

لوکاس دانت یک کارگردان گرجستانی به نام دئا کولومبگاشویلی است که کارگردانی می کند صفحه اصلی. پائولو سورنتینو، پارک چان ووک، بونگ جون هو. لی سونگ جین معروف به سانی که خلق می کند گوشت گاو، زمانی که اولین فیلم بلند خود را ساخت. لوکاس دانت یک لحظه بله، کاملا. خیلی زیاد هستند. توماس وینتربرگ، روبن جاستلوند…

این یک لیست بسیار جالب است. شاید شما بیشتر از پتینسون به آن فکر کرده باشید!

پتینسون هنرمند باهوشی و دقیقاً چنین فردی است. من فکر می کنم به همین دلیل است که کار او بسیار عالی است، او انتخاب های فوق العاده ای می کند. احتمالاً باید تعدادی از کارگردانان آمریکای شمالی را نیز اضافه کنم. آهنگ سلین. لولو وانگ، که من در واقع روی پروژه ای با او کار می کنم. و سپس، بدیهی است، پل توماس اندرسون، کریستوفر نولان، و تمام آن نمادها. اما برای من، من میلیون ها بار با تاد هاینز کار خواهم کرد. کلی ریچارد دوست خوب من است و من هم دوست دارم با او کار کنم. برای من راحت تر است که بیرون کار کنم ایالات متحده آمریکا. برای برخی پروژه‌ها، در سینمای بین‌المللی برای کارگردان‌های خاص، احساس باز بودن بیشتری وجود دارد. من احساس می کنم که آنها تمایل بیشتری به همکاری با من دارند و کارهایی را که من می خواهم انجام دهم. علاوه بر لی سونگ جین، من دوست دارم دوباره با جیک شرایر کار کنم. من فکر می کنم او شگفت انگیز است. او کارگردانی و تهیه کنندگی را بر عهده دارد گوشت گاو. سپس سم اچ فریمن است که کارگردانی مشترک را بر عهده داشت زنو دیوی چاو، که این کار را انجام داد بازگشت به سئول.