مقالات
برترین ها – نقدهای فیلم.پوشش تلویزیونی.تریلرها.جشنواره های فیلم.

او کار خود را وقف کشف داستان هایی کرده است که قدرتمندان می خواهند دفن شوند. از لای من تا ابوغریب، کارهای زندگی روزنامه نگار سیمور هرش را بررسی کنید.
https://www.youtube.com/watch?v=Rn3X_1bn0No
اعتبار: TheMovieDb.
نقش های فیلم:
- روزنامه نگار خودکاوش: سیمور هرش
- من – نیویورک تایمز: جف گرت
- اخبار ارسال خود: دیوید ابست
- من – واشنگتن پست: باب وودوارد
- من – دستیار پژوهشی سابق: ماکس فریدمن
- خود – نیویورکر: امی دیویدسون سورکین
- سرلشکر ارتش ایالات متحده سام: آنتونیو تاگوبا
- من – منبع ناشناس: Camille Lo Sapio
- من – پدر سیمور هرش (تصاویر آرشیو): ایزادور هرش
- من – مادر سیمور هرش (تصاویر آرشیو): دوروتی هرش
- من – برادر سیمور هرش (مواد آرشیو): آلن هرش
- I – همسر سیمور هرش (تصاویر آرشیو): الیزابت کلاین هرش
- رئیس جمهور مستقل شیلی (تصاویر آرشیو): سالوادور آلنده
- I – رئیس ضد جاسوسی سیا (تصاویر آرشیو): جیمز ژسوس آنگلتون
- I – گروهبان ارتش ایالات متحده (تصاویر آرشیو): مایکل برنهارت
- خود – واشنگتن پست (تصاویر آرشیو): کارل برنشتاین
- I – ستوان ارتش ایالات متحده (تصاویر آرشیو): ویلیام کالی
- من – مدیر سابق سیا (تصاویر آرشیو): جورج اچ دبلیو بوش
- تنها رئیس کمیته منتخب سنا (تصاویر آرشیو): فرانک چرچ
- من – مدیر سابق سیا (تصاویر آرشیو): ویلیام کولبی
- مقالات کندی خود جعل شده (فیلم آرشیو): لارنس ایکس. کیوزاک سوم
- خود رئیس دفتر نیویورک تایمز واشنگتن (تصاویر آرشیو): مکس فرانکل
- سردبیر مستقل، نیویورک تایمز (تصاویر آرشیو): برنارد گورتزمن
- سام – عکاس ارتش ایالات متحده (تصاویر آرشیو): رون هابرل
- من – مدیر سابق سیا (تصاویر آرشیو): ریچارد هلمز
- خودش – سی و ششمین رئیس جمهور ایالات متحده (تصاویر آرشیو): لیندون بی. جانسون
- من – کارشناس سابق عملیات و سیاست عمومی سیا (تصاویر آرشیو): باب کیلی
- وزیر امور خارجه خصوصی (تصاویر آرشیو): هنری کیسینجر
- سردبیر مستقل، نیویورک تایمز (تصاویر آرشیو): بیل کواچ
- منابع قابل اعتماد خود میزبان (فیلم آرشیو): هوارد کورتز
- خود – میزبان، C-SPAN (فیلم آرشیو): برایان لم
- مشاور غیر نظامی خود ستوان ویلیام کالی (تصاویر آرشیو): جورج لاتیمر
- من، سارق واترگیت (مواد بایگانی): جیمز مک کورد
- من – مادر پل میدلو (تصاویر آرشیو): Myrtle Midlo
- سام – کلاس اول خصوصی ارتش ایالات متحده (تصاویر بایگانی): پل میدلو
- من – پدر پل میدلو (تصاویر آرشیو): تونی میدلو
- I – کاپیتان ارتش ایالات متحده (تصاویر آرشیو): ارنست مدینه
- من – دادستان کل سابق (تصاویر آرشیو): جان میچل
- خودش – سی و هفتمین رئیس جمهور ایالات متحده (تصاویر آرشیو): ریچارد نیکسون
- من – دانشمند جنگ بیولوژیکی سیا (تصاویر آرشیو): فرانک اولسون
- مامور سرویس مخفی خصوصی (تصاویر آرشیو): جوزف پائولا
- رئیس جمهور مستقل شیلی (تصاویر آرشیو): آگوستو پینوشه
- من – رئیس سابق وزارت امور خارجه ایالات متحده (تصاویر آرشیو): ند پرایس
- من – 60 دقیقه دوم، خبرنگار (تصاویر آرشیو): دان راتر
- خود – افشاگر و روزنامه نگار (فیلم آرشیو): ران رایدنهر
- سردبیر مستقل، نیویورک تایمز (تصاویر آرشیو): A.M. روزنتال
- من – وزیر دفاع سابق (تصاویر آرشیو): دونالد رامسفلد
- خود – خبرنگار CBS News (تصاویر آرشیو): دانیل شور
- من – خبرنگار 60 دقیقه (تصاویر آرشیو): مایک والاس
- خود رئیس ستاد ارتش ایالات متحده (تصاویر آرشیو): ویلیام سی وستمورلند
گروه فیلمبرداری:
- ویراستار: لورا پویتراس
- تهیه کننده: مارک اوبنهوس
- تهیه کننده: یونی گولیژوف
- تهیه کننده اجرایی: نیک شومیکر
- تهیه کننده: اولیویا استرایسند
- تدوینگر: امی فوت
- فیلمبردار: میا چافی هنری
- تدوینگر موسیقی: پیتر بومن
- تهیه کننده اجرایی: جرمی کلینر
- تهیه کننده اجرایی: دده گاردنر
- تهیه کننده اجرایی: برد پیت
- تهیه کننده اجرایی: جاش براون
- تهیه کننده اجرایی: توماس مک ویر
- تهیه کننده: نورا ویلکینسون
- آهنگساز اصلی موسیقی: مایا شوئنفلد
- مدیر موسیقی: داون ساتر مادل
- رنگساز: نات جنکس
- میکسر دوبله صدا: کریستوفر کخ
- ویراستار گفتگو: فیلیپه مسیدر
- ویرایشگر جلوه های صوتی: لورا هاینزینگر
- تکنسین میکس صدا: جک لیدن
- دستیار ویرایشگر صدا: Rae King
- کارگردانی هنری: لیدیا میلانو
- طراح عنوان: کلی میلر
- هنرمند تولید: بکا بروکس مورین
- صدابرداری: برایان باکلی
- گافر: اما گوتلیب
- دوربین اضافی: کوین مارشال
- گفر: آریل نهورایوف
- دوربین اضافی: چارلی نوینز
- گفر: داریل پیتمن
- گفر: الکساندر سابلو
- دوربین اضافی: اریک استول
- دوربین اضافی: الی والتون
نقد فیلم:
- برنت مارچانت: در عصری که به نظر میرسد وقایع نگرانکننده در همه جا زیر سطح آگاهی عمومی در کمین هستند، نیاز به روزنامهنگاران جسور تحقیقی برای افشای این داستانها شاید بیشتر از همیشه باشد. متأسفانه، این گونه خبرنگاران به طور فزاینده ای به نژادی در حال محو شدن، به ویژه در رسانه های اصلی تبدیل می شوند. خوشبختانه، با این حال، هنوز هم برخی از خبرنگاران متعهد و شجاع – عمدتاً آزاد – وجود دارند که سخت تلاش می کنند تا این افشاگری ها را آشکار کنند. و یکی از پرکارترین آنها، محقق باسابقه سیمور “سی” هرش است که بیش از 60 سال است که در انتشار برخی از بزرگترین اخبار خبری حرفه ای ایجاد کرده است. این میراث پربار اکنون موضوع مستند جدیدی از فیلمسازان لورا پویتراس و مارک اوبنهوس است که دستاوردهای فراوان این مرد 88 ساله را نشان میدهد، از افشای کشتار مای لای در سال 1968 (یکی از نقاط عطف جنگ ویتنام) تا گزارشهای داغ امروزی او در غزه در مورد حوادث جهانی در اوکراین. بینندگان همچنین از ابتکارات مختلف او در رسانههای مختلف برای پوشش اقدامات مشکوک شخصیتهای عمومی مانند هنری کیسینجر و سازمانهای مخفی مانند سیا، جنایات نهادهایی مانند زندان بدنام ابوغریب عراق، و تلاشهای مشکوک شرکتهای بزرگ، همه از طریق مقالات در نشریات مختلف و مجموعهای از کتابها مطلع میشوند. در طول سالها، هرش همچنین از تلاشهای روزنامهنگاران همکار خود حمایت کرد و به زنده نگه داشتن داستانهای آنها در زمانی که علاقه عمومی به آنها کم بود، کمک کرد، به عنوان مثال، در پوشش اضافی او از رسوایی واترگیت، مطالبی که ترکیبی از کارهای پیشگامانه اما مورد توجه خبرنگاران واشنگتن پست، باب وودوارد و کارل برنشتاین بود.به افزایش آگاهی در مورد این حادثه کمک کرد. علاوه بر این، این فیلم زندگی هیرش را در خارج از سنگر روزنامه نگاری روایت می کند و نشان می دهد که چگونه ورود بدون برنامه او به این عرصه به خودی خود چیزی شبیه غم انگیز بود که جویندگان حقیقت و شهروندان نگران باید قدردان آن باشند. در نهایت، سازندگان فیلم بیوگرافی بیطرفانه و جامعی از موضوع خود ارائه میدهند که برگرفته از مصاحبههای صریح با هرش، همراه با تفسیر کسانی که او را میشناختند و با او کار میکردند، و مجموعهای از فیلمهای آرشیوی پشتیبانی میکردند. مسلماً، مواقعی وجود دارد که روایت میتواند از سازماندهی بهتر محتوای خود بهره ببرد، با توجه به تمایل آن به گهگاه پرش بیمورد، مشکلی که در برخی از پیشنهادات قبلی پوتراس ظاهر شده است. با این حال، به اعتبار خود، این برنده جایزه هیئت ملی بازبینی ۲۰۲۵ برای بهترین مستند همچنان نگاهی آموزنده و روشنگرانه به مردی ارائه میکند که ما را به چیزهای زیادی متوجه کرد که در غیر این صورت نمیشنیدیم. در واقع، ما در مجموع برای حضور هرش در زندگیمان وضعیت بهتری داریم. به هر حال، فقط به همه چیزهایی فکر کنید که اگر او آنجا نبود تا در مورد آن بنویسد، می توانستیم از دست بدهیم.
- CinemaSerf: فکر میکردم چیزی از سیدنی شانبرگ در بخشهایی از این مستند زندگینامهای قدرتمند درباره سیمور هرش، گزارشگر پژوهشگر مشهور آمریکایی وجود دارد. شاید به این دلیل باشد که، مانند گزارش شانبرگ از همسایه Killing Fields، او کار خود را در ویتنام با گزارش در مورد موضوعاتی آغاز کرد که بسیاری در خانه واقعاً تمایلی به خواندن آنها نداشتند. با این حال، تمرکز اولیه او چندان بر وحشیگری های VC نبود، بلکه بر اقدامات تکان دهنده برخی از سربازان آمریکایی که متهم به قتل عام غیرنظامیان غیرمسلح بودند، بود. در مواجهه با خصومت نسبتاً لجام گسیخته مطبوعات و دولت در داخل، این تلاش برای انتشار داستان او ثابت کرد، چه رسد به اینکه توسط مقامات تحت تعقیب قرار گیرد یا توسط مخاطبانی که سبک روزنامه نگاری او را فتنه انگیز می دانستند مورد قدردانی قرار گیرد. به نظر می رسد که این مرد با آن تجربه اولیه تقویت شده است، و بنابراین با استفاده از آرشیو اضافی بسیاری از درگیری های داخلی و بین المللی از آن زمان به سوریه، در حالی که برخی از جنبه های تلاش های واترگیت و نیکسون/کیسینجر در سال های کنترل سیا را اضافه می کنیم.ما حرفه مردی را دنبال می کنیم که هرگز از بیان حقیقت خود خجالتی نبوده است. تماشای مجموعهای از داستانها در طول دههها بسیار تأثیرگذارتر است، اما مشکلات اثبات و انتشار او – حتی زمانی که او یک نام آشناست، هرگز در برابر انکار رسمی یا ناسازگاری و تهدیدهای عمومی آسانتر نمیشود. این مرد قدیس نیست، در واقع گاهی اوقات به عنوان یک فرد نسبتاً دمدمی مزاج و مشکوک شناخته می شود – اما همیشه به عنوان فردی که درگیر نوعی دسترسی آزاد به حقایق است که مطمئناً باید در قلب هر دموکراسی باشد، و اکنون در مواجهه با پرونده ها و پروفایل های مخفی که تقریباً برای همه ما نگهداری می شود، حتی بیشتر. مشارکتکنندگان زیادی وجود دارند که به داستان او عمق بیشتری میبخشند و نه تنها بسیاری از روزنامهنگاری او را تأیید میکنند، بلکه بسیاری از موانعی را که او برای چاپ چاپ مجبور به غلبه بر آن بود، تأیید میکنند. اگر فکرش را بکنید، بسیار شگفت انگیز است که به لطف اصرار افرادی مانند هرش، چقدر بیشتر در قلمرو اطلاعات عمومی قرار دارد و نوشته صادقانه و کاوشگر او چقدر در تحریک و اطلاع رسانی افکار قدرتمند است. در دنیایی که روزنامه نگاری قابل تایید در حال مرگ است، او امیدوار است که کیفیت بتواند بر کمیت غلبه کند.
متصل شد




