در فیلم کوتاه ترسناک و جذاب بصری زباله دورکارگردان و انیماتور الی استرن اشیاء دور ریخته شده، پوسیدگی شهری و یک ماهی اسرارآمیز را به یک مراقبه قدرتمند در مورد بقا، مادری و ارتباط شکسته بشریت با طبیعت تبدیل می کند. فیلم استرن که به عنوان پروژه پایان نامه او در کالج هنر و طراحی ماساچوست ایجاد شد، تقریباً ده ماه طول کشید تا تکمیل شود و به سرعت پس از نمایش در NoBudge در ژوئن 2020 در مدار جشنواره بین المللی مورد تحسین قرار گرفت.
در منظره شهری پر از زباله و در حال فرو ریختن، زباله دور داستان زنی بی‌خانمان را دنبال می‌کند که با باردار شدن یک ماهی، زندگی او تغییری سورئال و غیرمنتظره پیدا می‌کند. چیزی که در ابتدا عجیب یا خارق‌العاده به نظر می‌رسد به تدریج به عنوان استعاره‌ای تکان‌دهنده آشکار می‌شود: این که زندگی حتی در نادیده‌گرفته‌ترین مکان‌ها نیز ادامه دارد و حضور طبیعت – هر چند شکننده – این قدرت را دارد که احساس مسئولیت و انعطاف‌پذیری را در کسانی که به حاشیه رانده شده‌اند، برانگیزد. در حالی که زن در دنیای رو به زوال شهری اطراف خود حرکت می کند، فیلم پرتره ای از فروپاشی اکولوژیکی را ترسیم می کند که با انزوای عمیق انسانی در هم تنیده شده است.
منشا زباله دور در یک تصویر واضح که در ذهن استرن ظاهر شد ردیابی می شود: زنی بی خانمان که ماهی زنده ای را در شکم خود کشف می کند. این چشم انداز ناراحت کننده و در عین حال شاعرانه جرقه توسعه روایت فیلم و آمیختگی آن از سورئالیسم و رئالیسم احساسی را زد. بیشتر زبان بصری فیلم از تل آویو، شهری که استرن در آن بزرگ شده است، نشأت می گیرد. کوچه‌های کلاستروفوبیک، سیم‌های درهم، سطوح بتنی و سیستم‌های تهویه مطبوع روی هم، پس‌زمینه‌ای را تشکیل می‌دهند که هم بسیار خاص و هم قابل تشخیص است. محیط به شخصیتی برای خود تبدیل می شود – ظالمانه، در حال پوسیدگی، اما پر از ارتعاشات پتانسیل دور ریخته شده.
یکی از درخشان ترین جنبه های زباله دور ساخت فیزیکی فیلم است. استرن تقریباً هر پایه و مجموعه ای را از آن ساخته است اشیاء، زباله و مواد بازیافتی را پیدا کردایجاد زیبایی شناسی که مضامین فیلم را به صورت تحت اللفظی و لمسی منعکس می کند. سطل‌های زباله از زباله‌های مقوایی ساخته شده بودند، حوضچه‌های آب با استفاده از پوشش پلاستیکی شکل می‌گرفتند، و دوچرخه‌ای هوشمندانه از کارد و چنگال‌های پلاستیکی دور ریخته می‌شد. حتی بزرگترین مجموعه – کوچه ای با ابعاد تقریباً 32 اینچ در 80 اینچ – بر پرسپکتیو اجباری و جزئیات لایه ای تکیه دارد تا توهم شهری وسیع و خفه کننده را در فضایی محدود ایجاد کند. این دنیایی است که از زباله زاده شده است و این جهان به طرز تکان دهنده ای زنده به نظر می رسد.
این انیمیشن خود تکنیک های استاپ موشن سنتی را با ابزارهای دیجیتال مدرن ترکیب می کند. در حالی که بسیاری از صحنه ها به طور کامل در دوربین فیلمبرداری شدند، برخی دیگر شامل عناصر صفحه سبز یا ترکیب گسترده تر در افتر افکت بودند. این روش‌های ترکیبی به استرن امکان ساخت نماهای پیچیده را بدون قربانی کردن اصالت دست ساز شخصیت‌ها و دکورهایش می‌داد. تولید این فیلم نیز با شروع همه‌گیری COVID-19 شکل گرفت که استرن را مجبور کرد مراحل پایانی پروژه را از راه دور پس از تعطیلی ناگهانی پردیس تکمیل کند. فوریت این دوره به فیلم یک لایه اضافی از فشار دنیای واقعی می بخشد – یادآوری این که چگونه فرآیند خلاقانه در مواقع بحران خم می شود اما به جلو می رود.
طراحی صدا به همان اندازه نقش مهمی در فضای فیلم دارد. امتیاز تشکیل شده توسط دنیل هاسبا طراحی صدای خود استرن ادغام می‌شود تا دنیایی پر از صدای ماشین‌های شهری، صدای محیط و بافت‌های ارگانیک ظریف بسازد. میکس صدا از کایل جونز به وضوح و وزن احساسی می‌افزاید و به رویدادهای سوررئال داستان کمک می‌کند تا با واقع‌گرایی تلخ محیط ترکیب شوند.
پس از آزادی، زباله دور به سرعت مورد توجه جشنواره های فیلم قرار گرفت. این فیلم برنده جوایز متعددی از جمله بهترین انیمیشن کوتاه در جوایز Independent Shorts، بهترین فیلم دانشجویی در جشنواره فیلم کوتاه ونیز، بهترین انیمیشن بین‌المللی در Cinemaway و چندین جایزه هیئت داوران از جشنواره‌های آمریکای شمالی و اروپا شده است. این فیلم همچنین به عنوان منتخب برنامه نویس NFFTY انتخاب شد و جایزه استناد هیئت داوران را از جشنواره فیلم توماس ادیسون بلک ماریا دریافت کرد. برای یک پروژه دانشجویی، دسترسی و استقبال از آن قابل توجه است – گواهی بر داستان سرایی تصویری قدرتمند و عمق موضوعی فیلم.
زباله دور به عنوان نمونه ای به یاد ماندنی از اینکه چگونه انیمیشن استاپ موشن می تواند وارد قلمرو احساسی و مفهومی غیرمنتظره شود. فیلم الی استرن با ترکیبی از مواد بازیافتی، تصاویر سورئال و تفسیری متفکرانه درباره غفلت انسان و زوال محیطی، به ما یادآوری می‌کند که زیبایی می‌تواند از نادیده‌گرفته‌ترین مکان‌ها پدیدار شود. این داستان تولد دوباره از زباله است – یادآوری این که حتی در دنیایی که از زباله ساخته شده است، زندگی هنوز راهی به جلو پیدا می کند.
منابع
